Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, και την εκδίωξη των νόμιμων κατοίκων από τα σπίτια και τις περιουσίες τους στη βόρεια Κύπρο, οι εισβολείς εφάρμοσαν μεθοδικά και μακρόχρονα σχέδια για εξάλειψη της θρησκευτικής, ιστορικής και πολιτιστικής μας κληρονομιάς των 11.000 χρόνων. Χιλιάδες εκκλησίες και παρεκκλήσια έχουν από τότε μετατραπεί σε τζαμιά, στάβλους, αχυρώνες, ξενοδοχεία, πολιτιστικά κέντρα, εστιατόρια, στρατιωτικές αποθήκες, μουσεία, γκαλερί, ακόμη και νεκροτομεία, άλλες έχουν υποστεί ολοκληρωτική κατάρρευση, έχοντας αφεθεί στη φθορά του χρόνου.

Αναρίθμητες εικόνες και εκκλησιαστικά σκεύη φυγαδεύτηκαν και πωλήθηκαν από αρχαιοκάπηλους στο εξωτερικό, ενώ τα ελληνικά τοπωνύμια έχουν μετατραπεί σε τουρκικά. Χιλιάδες τζαμιά χτίστηκαν και χτίζονται στα κατεχόμενα, τουρκοποιώντας πλήρως το βόρειο τμήμα. Ενώ στις ελεύθερες περιοχές εκατοντάδες τζαμιά συντηρήθηκαν και συντηρούνται άψογα, με χρήματα του εκτοπισμένου - φορολογούμενου πολίτη (έστω και αν αρχικά κτίστηκαν ως εκκλησίες, οι οποίες μετατράπηκαν κατά την τουρκοκρατία σε τζαμιά).

Η τουρκική διπλωματία, προπαγανδίζοντας ότι η Τουρκία είναι πολιτισμένη και δημοκρατική χώρα, με ευρωπαϊκές προδιαγραφές, ότι σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των χριστιανών εγκλωβισμένων, έχει επιλέξει 3-4 εκκλησίες στα κατεχόμενα τις όποιες διατηρεί σε καλή κατάσταση, σαν βιτρίνα προπαγάνδας, όπου και επιτρέπει την τέλεση Λειτουργίας μια φορά τον χρόνο και εκείνη την ημέρα ενεργοποιεί ολόκληρη την προπαγανδιστική και διπλωματική μηχανή της.

Προσκαλώντας προσωπικότητες ξένων πρεσβειών και διπλωματών, οι αξιωματούχοι του ψευδοκράτους και οι Ελληνοκύπριοι αξιωματούχοι, ιερείς και αρχιερείς (με κύριο χαρακτηριστικό τους παχυλούς μισθούς και τις διπλές και τριπλές συντάξεις που πληρώνει ο φορολογούμενος λαός), ο έποικος μουφτής και χότζας διαφημίζουν την υποτιθέμενη ανεξιθρησκεία. Το όλον «επαναπροσεγγιστικό σκηνικό» προπαγανδίζεται άρτια από τα τουρκικά αλλά και τα ξένα ΜΜΕ σε ολόκληρο τον κόσμο, ακόμα και με άμεσες μεταδόσεις. Δυστυχώς και το κρατικό μας κανάλι, που εμείς συντηρούμε, μεταδίδει την προπαγάνδα των Τούρκων, στα σπίτια των ανυποψίαστων τηλεθεατών. Αγνοώντας και αποσιωπώντας τις χιλιάδες βεβηλωμένες εκκλησίες που έχουν μετατραπεί σε στάβλους και αχυρώνες.

Μόνο με το πλήρες και ελεύθερο άνοιγμα των κατεχομένων και την επαναλειτουργία όλων των εκκλησιών μας, χωρίς κρυφούς όρους, θα καταφέρουμε να πούμε ένα μεγάλο και πραγματικό ΝΑΙ, αλλά παράλληλα και με αξιοπρέπεια, σαν ίσα μέλη της μεγάλης ευρωπαϊκής οικογένειας, με ανθρώπινα δικαιώματα, και όχι σαν σύγχρονοι μηδίζοντες, που κατέφυγαν στην αυλή του κατακτητή Πέρση βασιλιά, ζητώντας την εύνοια και την προστασία του, όπως συνέβαινε κατά τους περσικούς πολέμους.

Πώς θα ονομάζαμε σήμερα κάποιον εκλελεγμένο Ευρωπαίο δήμαρχο, της όποιας κατεχόμενης πόλης, ή ανώτατο κρατικό αξιωματούχο, ο όποιος όσο το έδαφος της Κύπρου παραμένει υπό παράνομη κατοχή, καταφεύγει στις κατεχόμενες αυλές των κατακτητών, εκλιπαρώντας τους να επιτραπεί έστω και για μια ώρα τέλεση Θείας Λειτουργίας. Η συμπεριφορά τους άπτεται της στοιχειώδους ανθρώπινης αξιοπρέπειας και η ιστορία θα τους κατατάξει εκεί που τους αξίζει, στην αιώνια περιφρόνηση. Στην πραγματικότητα, όλοι αυτοί καίνε το δάσος για το ένα δέντρο ή εθελοτυφλούν μπρος στη διαρκή βεβήλωση τον εκκλησιών μας, αλλιώς τουρκίζοντες (οι σύγχρονοι μηδίζοντες).

Ανήμερα την εορτή του Αγίου Φανουρίου, γύρω στους 500 με 600 πιστούς κάθε ηλικίας, με λεωφορεία και ιδιωτικά αυτοκίνητα, επισκέφθηκαν το εκκλησάκι και τη σπηλιά του Αγίου Φανουρίου του Αηγιωρκίτη, στις κατεχόμενες ακτές της Κερύνειας μας, 6 χιλιόμετρα δυτικά, στο χωριό Άγιος Γεώργιος. Έκπληκτοι οι πιστοί βρήκαν το εκκλησάκι κλειστό και ψευδο-αστυνομική δύναμη να το φρουρεί. Οι κατακτητές τούς πληροφόρησαν ότι το εκκλησάκι το παραχώρησαν σε μια νεαρή τουρκο-βουλγάρα, η οποία και το μετέτρεψε σε γκαλερί. Τότε οι τρεις ιερείς, που συνόδευαν τους πιστούς, σε μια συγκινητική ατμόσφαιρα και με δάκρια στα μάτια, άρχισαν να τελούν τη Θεία Λειτουργία έξω από το εκκλησάκι. Οι πιστοί, αφού άναψαν το κεράκι τους, άφησαν τα τάματά τους στη σπηλιά, μοιράστηκαν τη φανουρόπιτα και έφυγαν με ανάμεικτα συναισθήματα. Μερικές μέρες μετά, όταν άλλοι πιστοί επισκέφθηκαν τη σπηλιά, τη βρήκαν καμένη και τις εικόνες εξαφανισμένες.

Τα δικά μας ΜΜΕ έλαμψαν διά της απουσίας τους, τα τουρκικά και τα ξένα δικαιολογημένα δεν ήθελαν να προβάλουν τέτοιες σκηνές, μπας και χαλάσουν την καλή εικόνα της «ευρωπαϊκής» Τουρκίας. Το κρατικό μας κανάλι γιατί, άραγε, δεν κάλυψε το πρωτοφανές γεγονός, παρότι είχε ενημερωθεί εγκαίρως; Γιατί ύστερα από λίγες μέρες, στον Άγιο Μάμαντα, ήταν παρόν μαζί με τα τουρκικά ΜΜΕ, προβάλλοντας και αναπαράγοντας την προπαγάνδα των Τούρκων κατακτητών;

ΑΝΘΟΥΛΗΣ ΡΟΤΟΚΛΗ
Άγιος Γεώργιος Κερύνειας