Άκουσα σήμερα τον συνάδελφο Ανδρέα Κυπριανού να αναφέρεται στην εγκυρότητα των «New York Τimes» και έχω να παρατηρήσω τα ακόλουθα:

1. Ένας δημοσιογράφος (και μια εφημερίδα), όταν παίρνει στα χέρια του μια έκθεση, την οποία «διαρρέει» η προεδρία μιας χώρας, δεν την αμφισβητεί, γιατί πιστώνει την Κυβέρνηση με ελάχιστη σοβαρότητα. Σοβαρότητα την οποία θα έπρεπε η οποιαδήποτε Κυβέρνηση να έχει.

2. Με τον ίδιο τρόπο ξεγελάστηκαν και τα κυπριακά ΜΜΕ, όταν το Προεδρικό στον πόλεμο κατά Πανίκου Δημητριάδη θυμήθηκε τις κάμερες στην Κεντρική Τράπεζα. Για μια βδομάδα διαβάζαμε στα πρωτοσέλιδα και στα κεντρικά δελτία ειδήσεων των τηλεοπτικών σταθμών για την Κεντρική Τράπεζα που μετετράπη σε Γκουαντάναμο (έτσι έλεγαν Βουλευτές του ΔΗΣΥ) και για Big Brother. Mόνο που διέφυγε στο Προεδρικό ότι τις κάμερες είχε τοποθετήσει ο προστατευόμενος της Πινδάρου, Αθανάσιος Ορφανίδης, με αποτέλεσμα να εκτεθούν οι πάντες και να πάρουν ένα καλό μάθημα: ότι πρέπει να φιλτράρουν τις διαρροές του Προεδρικού.

3. Τα κυπριακά ΜΜΕ είναι γνώστες πλέον των αδίστακτων επικοινωνιακών μεθόδων του Προεδρικού, τώρα τις μαθαίνουν και οι «Νew Υork Times».

ΕΙΡΗΝΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ
Βουλευτής ΑΚΕΛ Αριστερά Νέες Δυνάμεις