Με την είσοδο του ερευνητικού πειρατικού σκάφους Μπαρμπαρός της Τουρκίας στην ΑΟΖ μας και με την έναρξη των ερευνών του, όπου βυθίζει σ’ αυτή εξοπλισμούς, η Τουρκία δημιουργεί προηγούμενο με ιδιοκτησιακές απαιτήσεις, προσβλέποντας σε πραγματική αξιοποίηση του υποθαλάσσιου φυσικού μας πλούτου. Δεν είναι τόσο εύκολη η κατάσταση και δεν επιλύεται το πρόβλημα με την απλή φυγή του από την ΑΟΖ μας, και ακολούθως να οδηγηθούμε στην επανέναρξη των συνομιλιών.

Εάν συγκατανεύσουμε σε κάτι τέτοιο και αφού αποχωρήσει απλώς το Μπαρμπαρός από την ΑΟΖ μας θα πέσουμε στην παγίδα που μας έχουν στημένη οι Αγγλοαμερικανοί, ο Μπαν Κι-Μουν και η Τουρκία. Διότι θα καταγραφεί από τα Η.Ε. ότι έγινε σημαντική υποχώρηση από ήδη κατειλημμένο έδαφος (θάλασσα), και θα θεωρηθεί ως μεγάλη παραχώρηση από μέρους της Τουρκίας στο τραπέζι των συνομιλιών. Σε περίπτωση αποτυχίας των συνομιλιών, θα επανέλθει στην ΑΟΖ με τις ευλογίες πλέον των Η.Ε., διότι θα θεωρείται ότι είναι παραχωρηθέν έδαφος (θάλασσα), που το κατάλαβε και το επέστρεψε χωρίς να αξιοποιηθεί για τους σκοπούς των συνομιλιών.

Η ελληνοκυπριακή πλευρά για να επανέλθει στις συνομιλίες θα πρέπει να απαιτήσει την αποχώρηση του Μπαρμπαρός και των συνοδευτικών πλοίων από την ΑΟΖ μας, αλλά ταυτόχρονα να ζητήσει να διαγραφεί από κάθε έγγραφο των Η.Ε., οποιαδήποτε πράξη που θα αναφέρεται σε υποχώρηση των Τούρκων στη δική μας ΑΟΖ. Επίσης θα πρέπει να απαιτηθεί από την Τουρκία να μην επαναλάβει όλες αυτές τις ληστρικές και πειρατικές της πράξεις.

Εάν επιστρέψουμε στις συνομιλίες έτσι για να φανεί ότι είμαστε υπέρμαχοι των συνομιλιών, χωρίς ξεκάθαρα δεδομένα, πιστεύω θα χάσουμε και την ΑΟΖ και το μοναδικό μας όπλο για επίλυση του εθνικού μας προβλήματος.