ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ πολιτικών και μικροκομματαρχών χωρίς καμιά σημαντική αξία χρήσης, η όση απέμεινε (καταλάβατε;) πατρίς δοκιμάζεται από μια διαδικασία ολοκληρωτικού αποχρωματισμού της σκέψης των πολιτών, στο πλαίσιο του παγκοσμιοποιημένου προοδευτικού νεοταξικού σκοταδισμού, μεταξύ γέλωτος και αρχαίας τραγωδίας. Με τον Τούρκο να πρωτοστατεί!
Με μια γλώσσα επιταγής νεκρής και με ιδέες μεταμορφωμένες σε λάσπες εις εποχή παγκόσμιας, εθνικής και κοινωνικής μετάλλαξης του τρόμου, διαγράφεται άκομψα η ιστορία εκείνων που διαχρονικά τηρούσαν θερμοπύλες γνώσης και οραμάτων.
Στο πλαίσιο μιας διαχρονικής νοσηρής πολιτικής καχεξίας αποπνέει και εκπέμπεται μια εικόνα κοινωνικά και ιστορικά αφυδατωμένη. Με μια «αριστερή» νεοφανή ετικέτα -εν σιωπή- από την οποία εξατμίζεται προοδευτικά η Ιστορία, η καταγωγή, ο πολιτισμός της αλήθειας και της μνήμης (ω! αδελφοί Τούρκοι μας! νενικήκατε, πιθανώς). Εν δράση άνδρες νεοταξικοί ημεδαποί και αλλοδαποί, εικονικά είδωλα εικονικών πολιτικών -με φληναφήματα και καρικατούρες ιδεών- να διαμοιράζονται τα απομεινάρια των ιματίων της πατρίδας, προς ολοκληρωτική αντικατάσταση και αμαύρωση ιδεών και οραμάτων τοις «κείνων» ρήμασι πειθόμενοι (ποίων;…)
Σε ιερατείο προς σφαγή έχει ήδη μετατραπεί ο λαός, το έθνος. Αλλά πιθανόν να μην φταίει πια αυτός ο εν σιωπή λαός. Διότι οι λαοί γεννιούνται μεν ελεύθεροι και ανεπτυγμένοι. Γεννιούνται με όλες τις ανησυχίες που συνοδεύουν τον σήμερα πραγματικό άνθρωπο. Αλλά υπό την πίεση της καλλιεργηθείσας περιρρέουσας νοσηρής ατμόσφαιρας, παραιτούνται από κάθε προσπάθεια. Και προτιμούν -πειθαναγκασμένοι- να ακολουθούν το εύκολο… «Φιλεί γαρ τον υπήκοο μιμείσθαι τοις άρχουσι», μας λένε. Υπηκοϊσμός!! Αλλ' όμως…
Θα πρέπει επιτέλους να αφυπνισθούμε από τον νήδυμο (τον γλυκύ) ύπνο μας. Να αντισταθούμε στον θανατηφόρο υπηκοϊσμό που μας υποτάσσει στα κελεύσματα σειρήνων ανδρών και παρατρεχάμενων ησσόνων της πατρίδος και του έθνους. Προς τι άραγε; Μα ηλίου φαεινότερον. Διότι… Να είστε βέβαιοι ότι: «Όταν ένα κράτος όπου η αυθάδεια και η ασυδοσία μένουν ατιμώρητα, θα βρει -ύστερα από ένα ευτυχισμένο ταξίδι- καταποντισμό στην άβυσσο» (όπως μας δίδαξε ο αρχαίος Σοφοκλής στα 496-406 π.Χ.).
Και αυτό μας εγγυάται ο Τούρκος κατακτητής, που έχει βάλει στον λαιμό της ακόμα Κυπριακής Δημοκρατίας τον βρόγχο της φυσικής και εθνικής μας εξόντωσης. Με εμάς (ναι) να κρυφοκοιτάζουμε την εκτέλεσή μας από τις λιμουζίνες όλων των αξιωματούχων του Έθνους και των δωσίλογων!!
Υ.Γ. Γρηγορείτε λοιπόν. Οι μεταλλάξεις του τρόμου τουφεκίζουν την ελεύθερη σκέψη της ελευθερίας. Η καλπάζουσα κραυγαλέα σιωπή του πάσχοντος λαού (των Ελληνοκυπρίων δηλαδή) το μαρτυρεί. Και μεταξύ γέλωτος και τραγωδίας οι οιμωγές μας μεσουρανούν: «Ω! λαθρομετανάστη και έποικοι των καραβιών της τέλειας κατάκτησης, βάρβαροι γιατί αργείτε;» Τα τέρατα ανδρώνονται! Συνέταιροι…
ΑΝΔΡΕΑΣ ΦΡΥΔΑΣ
Πτυχιούχος Νομικών και Πολιτικών Σπουδών
