Για δεκαετίες βλέπαμε τις άλλες πόλεις να προχωρούν, να αναπτύσσονται, να διεκδικούν και να εξασφαλίζουν σημαντικά έργα υποδομής, την ίδια στιγμή που βλέπαμε την πόλη μας, τη Λάρνακα, να αποδέχεται -σχεδόν αδιαμαρτύρητα- τον ρόλο του «φτωχού συγγενή».

Και ενώ η Λάρνακα δεν υστερούσε σε δυνατότητες, αδυνατούσε να ακολουθήσει τον ρυθμό ανάπτυξης των άλλων πόλεων. Όταν, για παράδειγμα, γίνονταν συζητήσεις που αφορούσαν τη δημιουργία σημαντικών έργων υποδομής και ανάπτυξης, οι διεκδικήτριες πόλεις ήταν πάντα η Λευκωσία και η Λεμεσός. Η Λάρνακα ήταν απούσα.

Τους τελευταίους μήνες φαίνεται ότι κάτι αλλάζει στην πόλη μας. Η προσέλκυση αθλητικών διοργανώσεων παγκόσμιας εμβέλειας, η ολοκλήρωση του έργου στην Πιαλέ Πασιά, τα έργα εξωραϊσμού στις Φοινικούδες, η δέσμευση του Υπουργικού για μετακίνηση των εγκαταστάσεων πετρελαιοειδών, οι πέντε νέες ξενοδοχειακές μονάδες που θα λειτουργήσουν από το 2015 και το επενδυτικό ενδιαφέρον για καζίνο, σε συνδυασμό με τα τελευταία ευχάριστα νέα για την εγκατάσταση πανεπιστημιακών σχολών στον χώρο του Παλιού Λεπροκομείου, δημιουργούν τις προϋποθέσεις για να επανέλθει η Λάρνακα σε αναπτυξιακή τροχιά. Να γίνει, δηλαδή, μια πόλη που θα προσφέρει θέσεις εργασίας, ευημερία και πρόοδο.

Το μοντέλο διεκδίκησης φαίνεται να έχει αλλάξει και να αποδίδει καρπούς.
Αυτό οφείλεται κυρίως στις προσπάθειες του Δημάρχου της πόλης μας, Ανδρέα Λουρουτζιάτη, που φαίνεται να έχει σχέδιο και όραμα για την πόλη.

Εύχομαι να μην διαψευστώ και τα ευχάριστα νέα να μην μας καθησυχάσουν. Υπάρχουν πολλά ακόμη που πρέπει να γίνουν. Αδυναμία μας ήταν πάντα η ίδια η νοοτροπία μας. Αυτή μας κρατούσε καθηλωμένους. Χαίρομαι που έστω και σε αυτές τις δύσκολες περιόδους, η Λάρνακα αλλάζει και κάνει βήματα προς τα μπρος.

ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ