Η συνάντηση του Καΐρου πραγματοποιείται στη διακεκαυμένη ζώνη της Ανατολικής Μεσογείου από Ελλάδα - Κύπρο - Αίγυπτο, που κοινό τους στοιχείο είναι ότι ανησυχούν από την επιθετική, αλαζονική και αναθεωρητική νεο-οθωμανική πολιτική του Ερντογάν. Εκτός από τις τρεις πιο πάνω χώρες, άλλες τρεις -ο Λίβανος, το Ισραήλ και η Συρία- επηρεάζονται άμεσα.

Η Άγκυρα με τις ενέργειές της αποξενώνεται από τον σχεδιασμό μιας νέας αρχιτεκτονικής ασφάλειας, που γίνεται προσπάθεια να δημιουργηθεί στην περιοχή για την ασφάλεια των μεγάλων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η συνεργασία αυτών των χωρών μεταξύ τους δημιουργεί, παρά τις όποιες διαφορές που υπάρχουν ανάμεσά τους, ένα διάδρομο σταθερότητας, επειδή επιχειρείται μια νέου τύπου προσέγγιση από τον διαμορφούμενο νέο ενεργειακό χάρτη στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου η Ευρώπη τρέφει μεγάλες προσδοκίες για να απεξαρτηθεί από το ρωσικό φυσικό αέριο.

Η όξυνση της κατάστασης από πλευράς Άγκυρας, στόχο έχει να παρεμποδίσει την Κύπρο να προχωρήσει στην αξιοποίηση των υδρογονανθράκων στην κυπριακή ΑΟΖ, επειδή στέκεται εμπόδιο να καταστεί η Τουρκία ενεργειακός κόμβος στην ευρύτερη ζώνη της νοτιοανατολικής Ευρώπης, και επειδή δεν έχει ξεκαθαρίσει ο τρόπος διοχέτευσης προς Ευρώπη των κοιτασμάτων φυσικού αερίου «Λεβιάθαν» και «Ταμάρ».

Επειδή δεν έχει ξεκαθαρίσει ο τρόπος ροής του φυσικού αερίου προς Ευρώπη παίζονται διάφορα παιχνίδια, γιατί αποτελεί το όπλο για τη μετάλλαξη του χάρτη στην ευρύτερη περιοχή και γι’ αυτό για τους λαούς της περιοχής και γενικότερα της ανθρωπότητας επιβάλλεται να υπάρχει σωστό σχέδιο διαχείρισης αυτών τω κοιτασμάτων, που θα ανταποδίδει προς όλους αμοιβαίο όφελος και ανταπόδοσης του πλούτου και θα συμβάλλει για μια πραγματική ειρήνη και ευημερία ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Τα Ηνωμένα Έθνη θα πρέπει να αναλάβουν πρωτοβουλία γι’ αυτό το μεγαλεπήβολο σχέδιο ειρήνης και συνεργασίας.

Η κατάσταση στη Μέση Ανατολή συνδυάζεται με τους εθνικισμούς που αναπτύσσονται τελευταία στα Βαλκάνια, και γι’ αυτό σαν Ελληνισμός πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί γιατί βρισκόμαστε σ’ έναν επικίνδυνο κλοιό.

Σ’ αυτόν τον κλοιό βρίσκεται και το παιχνίδι της διχοτόμησης του νησιού μας που εκστομίζεται από επίσημα χείλη της Άγκυρας και θα πρέπει να μας προβληματίσει σοβαρά για να μην πατήσουμε την πεπονόφλουδα, όπως συνέβη και το 1974 από τις κυοφορούμενες αλλαγές στον χάρτη της Μέσης Ανατολής από οιεσδήποτε υποσχέσεις από τρίτους.

Τώρα ο Ελληνισμός χρειάζεται ηγέτες με σωφρόνηση, που θα συμφωνήσουν για την εθνική και οικονομική του πορεία και όχι ηγέτες της κατανάλωσης, γιατί οι υδρογονάνθρακες είναι εύφλεκτοι και κανένας από τους διεθνείς παίχτες δεν έχει πρόθεση να πλήξει πραγματικά την Τουρκία για τη συμπεριφορά της έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου.

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΕΡΑΚΛΗΣ