ΣΕ μια σοβαρή δημοκρατία, σε μια δηλαδή αληθινή Δημοκρατία, οι τρεις εξουσίες οφείλουν να είναι διακριτές και ανεξάρτητες και ανεπηρέαστες. Οφείλουν να λειτουργούν με τρόπο που να εμπεδώνουν την ασφάλεια -και όχι μόνο- στον πολίτη.

Να του παρέχουν τα εχέγγυα ότι αν αισθάνεται ότι αδικήθηκε ή ότι διώκεται, θα έχει την ασφάλεια της προσφυγής στη δικαιοσύνη. Η δικαιοσύνη δεν είναι ορντινάτσα της εκάστοτε εξουσίας για να καλύπτει τις παραβάσεις της και τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αλλά υπάρχει για τον πολίτη και δη τον ανυπεράσπιστο πολίτη.

Η κάθε μορφής ενόχληση της εξουσίας για την απόφαση της δικαιοσύνης αποκαλύπτει τη φασίζουσα νοοτροπία της, αποκαλύπτει ότι η εξουσία διολισθαίνει προς τον αυταρχισμό και την απολυταρχία μη δεχόμενη κανένα έλεγχο ακόμη και από τη δικαιοσύνη.

Αυτό όμως συνιστά εκφασισμό της πολιτικής ζωής. Οι δικτάτορες αναστέλλουν -φερ’ ειπείν- την αυτόνομη λειτουργία των εξουσιών, διότι εκείνοι μόνο γνωρίζουν ποιο είναι το καλό της χώρας!

Συμβαίνει όμως «κάποιο» πολιτικό προσωπικό και «κάποιοι» άνθρωποι της εξουσίας να είναι τα ίδια πρόσωπα που ρήμαξαν και κατέστρεψαν αυτό τον τόπο. Και συμβαίνει ακόμα με τον τρόπο τους και τη συμπεριφορά τους (και την όλη πολιτεία τους), να μας δείχνουν ότι δεν κατάλαβαν τίποτε από την κρίση και την εξουθένωση του λαού και ότι εκείνοι απολαμβάνουν και σήμερα -αυτά τα όρνια- όσα απολάμβαναν και παλαιότερα, ζουν με την ίδια άνεση και ίσως και με την ίδια χλιδή, όσα έχουν ρουφήξει και τσουβαλιάσει από τα θύματά τους, τα οποία και δουλεύουν και καταδυναστεύουν ανερυθρίαστα και άφοβα. Οι άρπαγες…
Και δεν φαίνεται πουθενά η συμμετοχή τους στο δράμα αυτού του λαού και της πατρίδας τους.

Η «διάκριση των εξουσιών», λοιπόν, από το 1974 και μέχρι σήμερα εμπαίζει όλους μας και αυτορεζιλεύεται ταυτόχρονα. Και η κύρια αιτία, μία είναι: Η εκλιπούσα ισχύς του ίδιου του λαού και των συνιστωσών αυτού εσωτερικών δυνάμεων αντίστασης. Που επιτρέπει, πρώτα στους εχθρούς εντός των πυλών και μετά τους έξωθεν Αττίλες βασιβουζούκους* και εισβολείς που εγκαθίστανται αργά αλλά σταθερά επί του εδάφους και των υδάτων της ψυχορραγούσας Κυπριακής Δημοκρατίας.

Υ.Γ. Με εμάς ακόμα να συντηρούμε ο καθείς τον θλιβερό υπηκοϊσμό μας και τις ψευδαισθήσεις μας πως θα… νικήσουμε Ω, οίτος**!!

* Βασιβουζούκοι = Άτακτες μονάδες Τούρκων στρατιωτών του 19ου αιώνα.
** Οίτος = συμφορά.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΦΡΥΔΑΣ
Πρώην Δήμαρχος Μόρφου