Στον σημερινό κόσμο στον οποίο ζούμε, η εμφάνιση είναι το παν. Από τον τρόπο που ντυνόμαστε, στον τρόπο που φερόμαστε. Είναι όλα, όχι απαραίτητα θέμα συμπεριφοράς, αλλά θέμα του «φαίνεσθαι». Και ως αυτού καθημερινά βλέπουμε άτομα όλων των επιπέδων και κοινωνικών τάξεων, μορφωμένα και μη, να προσπαθούν να «δειχτούν», απλά για να φαίνονται στα μάτια των άλλων ως υπεράνω. Είναι το κόλπο τού να δίνεις αξία σε κάτι που μπορεί να μην έχει και ιδιαίτερη σημασία. Ή καλύτερα, κάνοντας πράξη την παροιμία «ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός». Γιατί νομίζουμε πως το να καλλωπίζουμε την εμφάνιση, το μέσο κυκλοφορίας μας, τα σπίτια μας κτλ., μας δίνει την αξία που αδυνατούμε να καλλιεργήσουμε ως άνθρωποι.

Ο Sun Tzu, υψηλόβαθμος στρατηγός του κινεζικού στρατού ο οποίος έγραψε ένα από τα πλέον σημαίνοντα βιβλία πολεμικής στρατηγικής και τακτικής, είχε προτρέψει, «προσποιηθείτε κατωτερότητα και να ενισχύστε την αλαζονεία του αντιπάλου». Και στην ουσία αυτό κάνουμε. Τρέχουμε σε συνέδρια και παρουσιάσεις «σημαινόντων προσώπων», απλά και μόνο για να δείξουμε πως είμαστε παρόντες σε όλα. Είναι το ίδιο με τον αμερικανικό όρο «socialite» («κοσμικός άνθρωπος») - ο οποίος ραγδαία κατακλύζει και την Ευρώπη - όπου τόσοι (ή μάλλον τόσες) γίνονται διάσημοι κάνοντας απολύτως τίποτα άλλο από το να τρέχουν σε κοινωνικές εκδηλώσεις και να διαφημίζουν μια έκφυλη ζωή, μια όμως που τους παρέχει την δυνατότητα να έχουν όλες τις ανέσεις που οι υπόλοιποι όλοι που τους παρακολουθούμε αποχαυνωμένοι μόνο να ονειρευόμαστε μπορούμε.

Ανεβάζουμε έτσι μόνοι μας την αξία και την αλαζονεία αυτών των οποίων τόσο μας αρέσει να κριτικάρουμε. Και αν για παράδειγμα επιχειρηματολογούμε πως είναι ανίκανοι και ανίδεοι αυτοί που μας κυβερνούν, που μας ψυχαγωγούν, που μας ενημερώνουν, γιατί τότε κάθε φορά τρέχουμε σαν σχολιαρόπαιδα να φωτογραφηθούμε μαζί τους;

Υπάρχουν πολλοί τέτοιοι «δήθεν» ανάμεσά μας, και όλο και κάποια στιγμή, θέλοντας και μη, όλοι μας δώσαμε παραπάνω αξία σε κάποιον που μέχρι πριν λίγο δεν είχαμε σε ιδιαίτερη υπόληψη. Το λάθος βέβαια είναι μόνο δικό μας. Γιατί, αντί να προσπαθήσουμε να μορφωθούμε, να ενημερωθούμε περισσότερο και ανεξάρτητα από το τι μας λέει το τόσο διαδεδομένο πια διαδίκτυο, απλά ακολουθούμε τυφλά τις τάσεις της μόδας.
Ζούμε σε έναν κόσμο όπου το να φαίνεται ότι κάνεις κάτι, έχει καταντήσει πιο σημαντικό από αυτό ακριβώς που κάνεις, και δη την ποιότητα αυτού που παρουσιάζεις. Αντί να προσπαθούμε λοιπόν να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι σε όλους τους τομείς, απλά συμβιβαζόμαστε με ό,τι λιγότερο υπάρχει, γιατί αυτό είναι πιο εύκολο. Και έπειτα περνάμε ώρες ολόκληρες σε συνέδρια και παρουσιάσεις, κριτικάροντας και συζητώντας τα λάθη της επικοινωνίας, της διακυβέρνησης, της ζωής μας γενικότερα. Και έτσι ο φαύλος κύκλος που μας περιβάλλει απλά μεγαλώνει…

ΜΑΡΙΑ-ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΔΟΥΛΑΜΗ
Δημοσιογράφος, Σύμβουλος Επικοινωνίας