Το Ανώτατο Δικαστήριο, όπως εξάλλου ήταν αναμενόμενο, έκρινε αντισυνταγματικούς τους τέσσερεις νόμους που η Βουλή πρόσφατα ψήφισε και ο Πρόεδρος ανέπεμψε.
Η κατάσταση τώρα για τους δανειολήπτες με μη εξυπηρετούμενα δάνεια, που θυμίζουμε αποτελούν το 50% των συνολικών δανείων, είναι πολύ πιο δύσκολη και οι δανειολήπτες έρμαια των τραπεζών, χωρίς κανένα ουσιαστικό δίκτυ προστασίας. Ίσως η μόνη ουσιαστική προστασία να προσφέρεται από το γεγονός ότι τα ΜΜΕ είναι πολλά και, ως εκ τούτου, καταστούν τις μαζικές εκποιήσεις προβληματικές και μη συμφέρουσες, εκτός και αν οι τράπεζες έχουν αποφασίσει να πωλήσουν αυτά τα δάνεια έστω και στο 30% της αξίας τους, που αν όντως έτσι είναι, γιατί δεν αποδέχονται απομείωσή τους στο 30%, οπότε και θα καταστούν τα περισσότερα εξυπηρετούμενα.

Όλοι, συμπεριλαμβανομένης της Κυβέρνησης, λένε τώρα πως ο νόμος περί αφερεγγυότητας, όταν και εφόσον ψηφιστεί, θα προστατεύσει τις ευάλωτες ομάδες. Το οξύμωρο, όμως, είναι πως ο νόμος για τις εκποιήσεις και η απόρριψη των τεσσάρων προστατευτικών νομοσχεδίων προηγήθηκε του νόμου για την αφερεγγυότητα. Μέχρι που να ψηφιστεί ο νόμος αυτός, και εφόσον θα είναι αρκούντως προστατευτικός, οι τράπεζες προλαβαίνουν να κινηθούν εναντίον πολλών δανειοληπτών, οι οποίοι δεν θα μπορέσουν να προστατεύσουν τις περιουσίες τους, έστω και αν είναι άνεργοι, ή τα εισοδήματά τους μειώθηκαν δραστικά, ή έχουν τη διάθεση να τακτοποιήσουν τις υποχρεώσεις τους, αλλά δεν έχουν τώρα τη δυνατότητα.

Η Βουλή λοιπόν ελπίζουμε τάχιστα να επιδείξει την απαιτούμενη βούληση, ώστε να προτείνει άλλα νομοσχέδια τα οποία να είναι συνταγματικά, για να μην αναπεμφθούν και πάλι.
Ίσως αυτό μπορεί να επιτευχθεί, αν οι νέοι νόμοι είναι αποτέλεσμα συλλογικής εργασίας της Κυβέρνησης και των κομμάτων.

Επίσης, η Κεντρική Τράπεζα οφείλει να διασφαλίσει αυστηρή εφαρμογή των οδηγιών της ως προς την αναδιάρθρωση δανείων και η Κυβέρνηση οφείλει να εξασκήσει την επιρροή της, ώστε να μην ξεφύγει η κατάσταση.
Επίσης, ελπίζουμε πως σύντομα το Γραφείο του Χρηματοοικονομικού Επιτρόπου θα αρχίσει τη λειτουργία του, για να προσφέρει μια διέξοδο σε όσους δικαιούνται να προσφύγουν σε αυτό.

Εν τω μεταξύ, ελπίζουμε και οι τράπεζες να θελήσουν να συμπεριφερθούν με φειδώ και να μη χρησιμοποιήσουν τα όπλα που τους δόθηκαν ανεξέλεγκτα, αφού είναι σίγουρο θα στραφούν τέτοιες ενέργειες εναντίον τους, διότι ας μη μας διαφεύγει πως οι σημερινοί «καλοί» πελάτες πολύ εύκολα μπορεί να καταστούν «κακοί», όλα εξαρτώνται από το πώς οι τράπεζες θα διαχειριστούν την κατάσταση.
Όλα λοιπόν εξαρτώνται από την εφαρμογή των ψηφισθέντων νόμων και κανονισμών.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΒΙΟΛΑΡΗΣ
Οικονομολόγος