Η κοινή απόφαση, για διάφορες μορφές αντίδρασης κατά της αλαζονικής επεκτατικότητας της Τουρκίας στην ΑΟΖ μας, απαιτεί θεμελίωση και αξιοποίηση του αγωνιστικού φρονήματος του ίδιου του λαού
Η κοινή απόφαση, για την τακτική αντίδρασης που καθιέρωσε το Εθνικό Συμβούλιο ως πολιτική πράξη, χρειάζεται άμεσα την ενίσχυση της λαϊκής στήριξης και διεκδίκησης κατά της Τουρκίας. Οι αποφάσεις, ακόμη και οι ομόφωνες, σε πολιτικό επίπεδο είναι δυνατό να εμφανίσουν διαβαθμίσεις αντί σταθερή στήριξη της τακτικής αυτής. Είναι γνωστό ότι ενίοτε άλλοι, φίλοι ή εταίροι, προσπαθούν να πείσουν κόμματα ή ηγεσίες να μεταβάλουν στάση ή να διαφοροποιήσουν θέσεις.
Γι’ αυτό η κοινή απόφαση για διάφορες μορφές αντίδρασης κατά της αλαζονικής επεκτατικότητας της Τουρκίας στην ΑΟΖ μας, απαιτεί θεμελίωση και αξιοποίηση του αγωνιστικού φρονήματος του ίδιου του λαού. Δεν επεδίωξε τούτο ή δεν αναζήτησε με τα μέτρα αντίδρασης που εξήγγειλε το Εθνικό Συμβούλιο διότι, ενδεχομένως, το θεώρησε προφανές παρεπόμενο.
Όμως είναι αναγκαίο ο ίδιος ο λαός, με τις επιμέρους οργανώσεις του -π.χ. οι δικηγόροι, οι πρώην βουλευτές, το ΚΕΒΕ, οι συντεχνίες κλπ.- και ο κάθε απλός πολίτης κατά το περί δικαίου ισχυρότατο αίσθημα, που αποδεδειγμένα έχει (δημοψήφισμα 2004), να αντιδράσουν στο μέτρο των δικών τους δυνατοτήτων, καταγγέλλοντας την τουρκική επεκτατικότητα τώρα στην ΑΟΖ, αλλά παράλληλα και σε ό,τι επιδιώκει η Τουρκία σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας για τα 40 χρόνια με τη στρατιωτική εισβολή, την κατοχή και τη δημογραφική αλλοίωση που μεθοδεύει με τον συστηματικό παράνομο εποικισμό.
Άλλωστε ο κυρίαρχος λαός της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως ισότιμο κομμάτι του συνόλου των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μπορεί και οφείλει να έχει τη δική του φωνή και διεκδίκηση, ώστε να επιτύχει τον ίδιο σεβασμό, που απολαμβάνουν και δικαιούνται όλοι οι άλλοι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης: σεβασμός των δικαιωμάτων του ανθρώπου, αλλά βεβαίως και του κρατικού πλούτου.
Δικαιώματα και φωνή διαμαρτυρίας που θα επιβεβαιώσουν την ανάγκη να προωθήσει η πολιτεία στη συνέχεια και τα αναγκαία νομικά μέτρα κατά της Τουρκίας. Μέτρα που προφανώς δεν θα αφορούν συνέπειες για την Τουρκία -μόνο για την εκδηλούμενη τώρα παράνομη, επεκτατική πολιτική της-, αλλά μέτρα σε σχέση με ό,τι η ίδια επέφερε, παραβιάζοντας σωρευτικά ατομικά δικαιώματα, σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας από το 1974.
Η ιδιότητα του κυπριακού εδάφους υπό στρατιωτική κατοχή της Τουρκίας, ως έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν είναι μικρότερης νομικής και πολιτικής σημασίας από τη νέα μορφή παραβίασης του διεθνούς δικαίου περί την ΑΟΖ. Άλλωστε, για τη συνεχιζόμενη παρανομία της στρατιωτικής κατοχής υπάρχει και η δικαστική καταδίκη στην 4η Διακρατική προσφυγή της Κυπριακής Δημοκρατίας κατά της Τουρκίας από το 2001 και ήδη, πρόσφατα, η απόφαση της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης, η οποία καταδίκασε την Τουρκία (που και πάλι δεν συμμορφώθηκε) σε χρηματική ποινή.
Άλλωστε η εδώ επίσκεψη του Πρωθυπουργού της Ελλάδος στην Κυπριακή Δημοκρατία με δεδομένη την ομόφωνη αντίδραση που αποφάσισε το Εθνικό Συμβούλιο κατά της αλαζονικής συνεχιζόμενης επεκτατικής και παράνομης στάσης της Τουρκίας στην ΑΟΖ μας, δεν πρέπει να παραμείνει μόνο ως μια ακόμη σειρά επαφών και ανταλλαγής απόψεων με την Κυβέρνηση και τα κόμματα. Πρέπει να αποτελέσει αφορμή για ένα παλλαϊκό ξεσηκωμό από πλευράς του ίδιου του λαού, που θα διατρανώσει τη στήριξή του στην απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου.
Είναι η ώρα της πλήρους αποκάλυψης, αλλά και αξιοποίησης, κατά το δίκαιο, της τόσης συνδρομής παρανομιών από πλευράς Τουρκίας. Αρκεί να συνειδητοποιήσουμε ότι πλέον πρέπει να αντιμετωπίσουμε αλλά και να αναδείξουμε, την Τουρκία αποφασιστικά, ως τον συστηματικό και από χρόνια παραβάτη του διεθνούς και ευρωπαϊκού δικαίου. Η αλαζονεία του ισχυρού δεν μπορεί και δεν επιτρέπεται πλέον να ενισχύεται με τη δική μας υποχωρητικότητα.
ΑΝΔΡΕΑΣ Σ. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Δικηγόρος
