Μετά το βασανιστικό ερώτημα, αν η πατρίδα χρωστά σε "τύπους" όπως τον Χριστοδούλου ή αυτοί, στην πατρίδα και πως καλύπτεται η διαφορά, ακολουθεί το ερώτημα, τι κάνουμε αν το "Μπαρμπαρός" συνεχίσει τις "βόλτες" του. μέχρι την ημερομηνία που οι τούρκου δέσμευσαν την περιοχή. Γυρίζουμε πίσω στις συνομιλίες με χαζοχαρούμενες τηλεοπτικές ατάκες ή αναποδογυρίζουμε το "τραπέζι".

Για αυτούς που πρόσφεραν στην πατρίδα (με το αζημίωτο) και από τις αλάνες βρέθηκα στα σαλόνια, δεν το συζητώ, γιατί κατά το δικό τους μοναδικό σκεπτικό, δεν έκαναν τίποτα περισσότερο, από αυτό που θα έκανε ο κάθε "πονηρός" κύπριος αν βρισκόταν στην θέση τους. Άποψη που έχει κάποια βάση, αφού εκ των πραγμάτων, σε όποιο τομέα και αν ψάξουμε, η διαφθορά είναι οφθαλμοφανές.

Το κρύο - ζεστό ντους, του εκάστοτε προέδρου της Δημοκρατίας, από την μια στα χαλιά της Ε.Ε. και του Ο.Η.Ε. σαν αρχηγός κράτους και την επομένη κοινοτάρχης, μας δίνεται η ευκαιρία να το διορθώσουμε.
Κοινοτάρχης, είναι ο Έρογλου και οι συνεχιστές του και έτσι θα παραμείνουν, αν εμείς δεν τους αναβαθμίσουμε. Στην Α.Ο.Ζ., ακόμα και τρυπάνι να βάλει η Τουρκία, δεν πρόκειται ποτέ να είναι νόμιμο, άρα θα θεωρούνται "οι πειρατές της μεσογείου" και το φυσικό αέριο, παράνομο. Που αν ποτέ γίνει αποδεκτό, τότε ανοίγει το κουτί της Πανδώρας ανά την υφήλιο.

Ακόμα και ο ποιο ηλίθιος, έχει αντιληφτεί ότι, τους στόχους της Τουρκίας δεν συμπεριλαμβάνεται μια λύση για τους κυπρίους, αλλά μια "λύση" από την ίδια, για την ίδια. Το "Μπαρμπαρός" μπορεί να μετατραπεί στο "ευεργέτημα", να αποδεσμευτούμε από τις άκαρπες συνομιλίες, με τον πρόεδρο, να δηλώνει από τώρα σε όλα τα επίπεδα, ότι δεν θα επιστρέψει σε αυτές, αν οι τούρκου δεν τα μαζέψουν και φύγουν, πριν την ημερομηνία λήξης του χρονοδιαγράμματος τους. Ας αγχώσουμε, τους ενδιαφερόμενους για "λύση", με το δικό μας χρονοδιάγραμμα, που θα συμβαδίζει και θα μετρά αντίστροφα με αυτό του "Μπαρμπαρός" .

Αν, με την λήξη των παράνομων εργασιών του "Μπαρμπαρός", καθίσουμε σε συνομιλίες, τότε θα έχουμε τοποθετήσει την ταφόπλακα στην Κυπριακή Δημοκρατία, με τον ποιο επίσημο τρόπο.

Η καλή θέληση, τα κλαψουρίσματα και η δουλοπρέπεια, έχει φέρει τα αντίθετα αποτελέσματα, τόσο στην συμπεριφορά της Τουρκίας, των τουρκοκύπριων αλλά και άλλων ενδιαφερομένων, όπως τους άγγλους και Ν.Α.Τ.Ο., (που ξεκάθαρα συμπεριφέροντε εχθρικά) αλλά και του Ο.Η.Ε., που επανειλημμένα προσβάλλει τους λόγους ύπαρξης του, προσπαθώντας να βρει ισορροπίες, μεταξύ δικαίου και άδικου, σε μια προσπάθεια να τετραγωνίσει τον κύκλο.

Οι τρομοκρατικές ενέργειες της Τουρκίας, με τα στρατεύματα της να κρατούν υπόδουλο μέρος της ευρωπαϊκής ένωσης, την καθιστούν "παράνομο κράτος" που δεν σέβεται το διεθνές δίκαιο. Έτσι θα πρέπει να την αντιμετωπίζουμε από τούδε και στο έξης, σε όλα τα επίπεδα, αρνούμενοι κάθε είδους συνομιλία με "τρομοκράτες", μέχρι την απόδειξη του αντιθέτου.

Σε περίπτωση που οι "ψυχοπλακωτικές" μας φοβίες, μας ωθήσουν να συνεχίσουμε τις συνομιλίες μαζί τους, (μέσον του όποιου Έρογλου), κάτω από συνθήκες εκβιασμού και τρομοκρατίας, ισοδυναμεί με το να διαπραγματευόμαστε με τον διάβολο, για μια θέση στον παράδεισο.