Παρακολουθώ τις τελευταίες μέρες τον διάλογο για τις τιμές των καυσίμων και διαπιστώνω ότι για άλλη μία φορά κυριαρχεί ο ανέξοδος λαϊκισμός και οι παραπλανητικές προσεγγίσεις, με πρωταγωνιστές και πάλι τους βουλευτές. Τι λένε οι πολιτικοί μας; Ότι οι τιμές των καυσίμων στην Κύπρο αυξάνονται ακόμη και όταν οι τιμές διεθνώς πέφτουν. Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Έγιναν μειώσεις αρκετές φορές τους τελευταίους μήνες. Για παράδειγμα, τον Ιούλιο του 2014 η τιμή της Αμόλυβδης 95 Οκτανίων ήταν πάνω από €1,45, μέχρι τον Οκτώβριο (πριν αρχίσουν οι δημόσιες συζητήσεις), είχε υποχωρήσει στο €1,41 και τώρα είναι γύρω στο €1,38.

Οι τιμές δεν έπεσαν λόγω του θορύβου και των υποτιθέμενων καταγγελιών. Θα έπεφταν έτσι κι αλλιώς. Πρέπει να διερωτηθούμε εάν οι βουλευτές το γνώριζαν αυτό και απλώς φώναζαν για να εμφανιστούν οι μειώσεις ως δικό τους επίτευγμα.

Την τελική τιμή ενός προϊόντος δεν καθορίζει μόνο η τιμή του στις διεθνείς αγορές. Δηλαδή, αν η διεθνής τιμή υποχωρήσει 20% δεν θα υποχωρήσει αυτόματα και η λιανική τιμή στο ίδιο ποσοστό. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει να μειωθούν κατά το ίδιο ποσοστό το κόστος μεταφοράς του εμπορεύματος στην Κύπρο, το κόστος αποθήκευσης και διανομής του εντός της χώρας και κυρίως οι φορολογίες, οι οποίες στο σύνολό τους αποτελούν περίπου το ένα τρίτο της τελικής τιμής.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ