Δημοσιεύθηκε πρόσφατα στον εγχώριο Τύπο ένα σημείωμα του εκδοτικού οίκου Πατάκη, για το νέο βιβλίο του Σταύρου Λυγερού, με τίτλο «Κυπριακό: Η αιρετική λύση» και που προέβαλλε τη σκοπιμότητα για ένα «βελούδινο ημιδιαζύγιο». Σε ένα σημείο του κειμένου αναφέρει ότι ο συγγραφέας το έγραψε με την ελπίδα ότι μπορεί να συμβάλει στην έναρξη της αναγκαίας εθνικής συζήτησης για αναθεώρηση της στρατηγικής «στο επίπεδο της κοινωνίας των πολιτών».

Είναι υπό αυτήν την ιδιότητα που γράφω αυτό το κείμενο, ως μέλος μιας μη πολιτικής κίνησης. Όμως δεν θα ασχοληθώ με την ανάλυση της πρότασης αυτής καθ’ εαυτής, αλλά για το κυρίως αντικείμενο της μελέτης του βιβλίου, που είναι «η ανεύρεση της συγκριτικά καλύτερης δυνατής ρεαλιστικής λύσης, ώστε ο κυπριακός Ελληνισμός να αναπτυχθεί στις πατρογονικές του εστίες».

Δεν είναι μόνο ο κ. Λυγερός, που όταν μιλούν για τον στόχο της επίλυσης του Κυπριακού αναφέρονται ιδιαίτερα στους Ελληνοκύπριους αντί στους Κύπριους γενικά. Το ερώτημα είναι γιατί ξεχωρίζουμε τους Ελληνοκύπριους από τους υπόλοιπους Κύπριους που, σχεδόν όλοι, κατοικούν και αυτοί από αιώνες σε αυτόν τον τόπο και που έχουν τις «πατρογονικές τους εστίες» σ’ αυτήν τη γη που λέγεται Κύπρος;
Και το συναφές βασικό ερώτημα: Ποιοι είμαστε εμείς οι «Ελληνοκύπριοι»;

Ποιο είναι το ιδιαίτερό μας χαρακτηριστικό στη βάση του οποίου διεκδικούμε το δικαίωμα να έχουμε την πρώτη επιλογή στον τόπο που έχουμε «τις πατρογονικές μας εστίες»; Αν εννοούμε ότι εμείς, οι Ελληνοκύπριοι, είμαστε οι γνήσιοι συνεχιστές αυτού που λέγεται ελληνική καταβολή, τότε θα πρέπει να αναμένουμε ότι και στο αίμα μας έχουμε το ελληνικό DNA.

Όμως όλες οι σχετικές αιματολογικές μελέτες απέδειξαν ότι το DNA μας είναι πολύ διαφορετικό από αυτό των Ελλήνων που ζουν στην Ελλάδα και ότι συγγενεύουμε αιματολογικά περισσότερο με εκείνο των κατοίκων της Εγγύς Ανατολής, και ότι οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι έχουμε το ίδιο DNA! Και αυτό το αιματολογικό χαρακτηριστικό είναι, βέβαια, το φυσικό αποτέλεσμα ενός λαού που κατάγεται αρχικά από τους Ετεοκύπριους που ήλθαν από την Ανατολία πριν από οκτώ περίπου χιλιάδες χρόνια και που εξελληνίσθηκαν σταδιακά από τους Έλληνες εποίκους, που ήλθαν στην Κύπρο πριν από τρεις τόσες χιλιάδες χρόνια.

Ακολούθως, ήλθαν και έκαναν αποικίες και οι Φοίνικες, και ήλθαν και κατοίκησαν εδώ σε κάποιους αριθμούς Φράγκοι, Τούρκοι, Αρμένιοι και Μαρωνίτες. Επομένως, πρέπει να δώσουμε άλλον ορισμό στον όρο Ελληνοκύπριοι, όπως, πιθανώς, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί που μιλούν ελληνικά και που μεγάλωσαν στην Κύπρο σε ένα κοινωνικό-πολιτιστικό-πολιτικό περιβάλλον με τον χαρακτηρισμό του «Ελληνοκύπριου» και που θέλουν να αυτο-προσδιορίζονται ως Ελληνοκύπριοι. Με τον ίδιο αυτόν τρόπο, βέβαια, ο καθένας μπορεί να αυτο-προσδιορίζεται εθνικά-κοινωνικά, ανεξάρτητα των αιματολογικών του χαρακτηριστικών.

Όμως, ποιο το ιδιαίτερο δικαίωμα εμάς των Ελληνοκυπρίων να διεκδικούμε τον αποκλειστικό ρόλο για το πολιτικό μέλλον αυτού του τόπου έναντι των άλλων Κυπρίων, που ενώ δεν είναι χριστιανοί ορθόδοξοι και δεν μιλούν ελληνικά, έχουν όμως και αυτοί εδώ τις «πατρογονικές τους εστίες» για πολλούς αιώνες τώρα, και που είναι «εξ αίματος αδελφοί μας», καθώς και των άλλων που θεωρούν και εκείνοι την Κύπρο πατρίδα τους;

Επομένως, γιατί να μην αναζητήσουμε τη «συγκριτικά καλύτερη δυνατή ρεαλιστική λύση» για όλους που έχουν πατρίδα και «πατρογονικές εστίες» σ’ αυτόν τον τόπο που λέγεται Κύπρος, και να θεωρούμε «εθνικό καθήκον» μόνο τη σωτηρία εμάς, που λεγόμαστε Ελληνοκύπριοι; Είναι επαρκές το ότι αποτελούμε την πλειοψηφία;

Ο κ. Λυγερός προτείνει όπως και οι Τουρκοκύπριοι έχουν τη δική τους κρατική οντότητα πλάι μ' εμάς τους Ελληνοκύπριους, στη βάση ενός «βελούδινου ημιδιαζυγίου». Ένα διχοτομικό διαζύγιο, με στόχο μεν «να αναπτυχθεί ο κυπριακός Ελληνισμός στις πατρογονικές του εστίες», παραγνωρίζοντας, όμως, και το γεγονός ότι, έτσι, 167 χιλ. εκτοπισθέντες Ελληνοκύπριοι θα αποξενωθούν από τις πατρογονικές τους εστίες, γιατί αυτές θα βρίσκονται στο τουρκοκυπριακό κρατίδιο του Βορρά!

Μήπως οι πιθανότητες για επιβίωση και για ευημερία και ανάπτυξη δεν θα ήσαν μεγαλύτερες αν, αντί δυο χωριστά ανεξάρτητα κράτη, διαμορφώναμε μια στρατηγική για ένα κοινό, ανεξάρτητο κράτος για όλους τους Κυπρίους, στην κοινή μας πατρίδα που λέγεται Κύπρος;

ΔΡ. ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗΣ
Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής του Νεοκυπριακού Συνδέσμου