Πολλά γράφονται και περισσότερα λέγονται για την απόφαση της Κυβέρνησης, με τη σύμφωνη γνώμη των πολιτικών κομμάτων, να αποχωρήσουν από το τραπέζι των συνομιλιών για τη λύση του Κυπριακού.

Ομολογουμένως, διαβάζοντας και ακούγοντας τα επιχειρήματα και των δύο πλευρών, δηλώνω συγχυσμένος. Η μια πλευρά υποστηρίζει ότι πρέπει να συνεχίσουν οι συνομιλίες ανεξάρτητα από τις τουρκικές προκλήσεις, και η άλλη η πλευρά είναι ανέκαθεν υπέρ της διακοπής τους και η επιθυμία τους ήταν να μην ξεκινήσουν ποτέ. Διαβάζοντας και ακούγοντας, λοιπόν, τα επιχειρήματα και των δύο πλευρών, βρίσκω ότι έχουν και οι δύο πλευρές σε κάποιο βαθμό και σε κάποια σημεία δίκαιο.

Συνήθως όταν έχουν και δίκαιο δύο διαφωνούσες πλευρές, με τον δικό τους φυσικά τρόπο και σύμφωνα με τη δική τους οπτική γωνία από την οποία αντικρίζουν ένα πρόβλημα, τότε νομοτελειακά και λογικά πρέπει ξεφύγουμε από το μαύρο και το άσπρο, από το απόλυτα σωστό και το απόλυτα λάθος, και να βρούμε συμβιβαστικές λύσεις. Αυτό είναι η ουσία των οποιωνδήποτε συνομιλιών και των οποιωνδήποτε διαπραγματεύσεων, και αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος που οδηγούνται οι διαφωνούντες, οι εχθροί και οι «εχθροί», και καταλήγουν σε λύση προβλημάτων, διαφωνιών και διαφορών, από τις πιο μικρές μέχρι και τις πιο μεγάλες, ποτισμένες με αίμα, ως επί το πλείστον αθώων θυμάτων, στον βωμό της ανθρώπινης ανοησίας.

Το Κυπριακό είναι ένα πολιτικό πρόβλημα όπως όλα τα άλλα, που όσο δύσκολα και αν ήταν, τελικά λύθηκαν με τον α ή β τρόπο.
Σήμερα είμαστε μάρτυρες της ειρηνικής συμβίωσης λαών που πριν από μερικές δεκαετίες ή χρόνια σφαζόντουσαν, με αποκορύφωμα το παράδειγμα των Αμερικανών και της Ιαπωνίας, που οι ΗΠΑ εξαφάνισαν τον πληθυσμό τριών μεγαλουπόλεων σε μερικές ώρες και όσοι επέζησαν υποφέρουν ακόμη.

Στην Κύπρο, αναντίρρητα έγιναν εγκλήματα και σφαγές και από τις δύο πλευρές, με αποκορύφωμα την τουρκική εισβολή. Δεν υπάρχει όμως άλλος δρόμος να μπορέσουμε να ζήσουμε ειρηνικά σε ένα ενιαίο κοινό αποστρατιωτικοποιημένο κράτος, που να σέβεται, να διασφαλίζει και να κατοχυρώνει τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των πολιτών του. Ο μόνος δρόμος να οδηγηθούμε σε αυτήν την κατάληξη είναι οι συνομιλίες και οι διαπραγματεύσεις.

Άρα χωρίς να διαφωνώ με την ενέργεια της κυβέρνησής μας , πρέπει να μεριμνήσουμε με κάθε τρόπο και μέσο να επανέλθουμε το συντομότερο δυνατό στις συνομιλίες, διατηρώντας φυσικά το αναφαίρετο δικαίωμα, ως επίσημη αναγνωρισμένη κυβέρνηση του κυπριακού κράτους από όλο τον κόσμο εκτός από την Τουρκία, να συνομιλούμε με αξιοπρέπεια και ήθος, εκπέμποντας το ξεκάθαρο μήνυμα ότι επιθυμούμε και αγωνιζόμαστε για τη συμφωνηθείσα λύση, αλλά έχουμε και θα συνεχίσουμε να έχουμε ήθος και αξιοπρέπεια, και θα το επιδεικνύουμε κάθε φορά που καταπατώνται τα βασικά δικαιώματα του κράτους μας, που απολαμβάνει κάθε χώρα-μέλος τη ευρωπαϊκής οικογένειας, της οποίας είμαστε μέλος.

Θα σταθώ σε μια σημαντική δήλωση του Προέδρου Αναστασιάδη, που έκανε σχετικά με τη διακοπή των συνομιλιών:
«Θέλω να διαβεβαιώσω τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας ότι παραμένω προσηλωμένος και θα εργαστώ με όλες μου τις δυνάμεις για την εξεύρεση λύσης του Κυπριακού».

Εύχομαι, αγαπητέ Πρόεδρε, επιτυχία αυτού του σημαντικού στόχου, επιτυχία για τον λαό της Κύπρου που θα επιτευχθεί, ίσσαλλα, επί δικής σου προεδρίας, αφού ο επόμενος ή οι επόμενοι πρόεδροι θα συνομιλούν πια με εποίκους, αν φυσικά επιμένουμε να επιτύχουμε την τέλεια και ιδανική λύση, με το σωστό περιεχόμενο και την ικανοποίηση όλων των αιτημάτων, όλων των απαιτήσεων και όλων των επιθυμιών και των δύο πλευρών, συμπεριλαμβανομένης φυσικά (εκ των ων ουκ άνευ) και της ανάστατης των νεκρών από τις ανόητες συμπλοκές και την τουρκική εισβολή.

ΒΑΣΟΣ Θ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ