Αν εθελούσια δεν γονατίσεις, ούτε νεκρό δεν μπορούν να σε γονατίσουν.

Σωρεία λαθών, λανθασμένων επιλογών επιλογής στρατηγικής ασυμβίβαστης με την ουσία του κυπριακού προβλήματος, εγκατάλειψη της διορθωτικής γραμμής που εισηγήθηκε ο Μακάριος στην τελευταία του δραματική, δημόσια ομιλία που διεκήρυξε ότι ο διάλογος διέδραμε τη χρησιμότητά του, ότι χρησιμεύει ως άλλοθι για την Τουρκία, ότι όποιος ειλικρινά ενδιαφέρεται για λύση πρέπει να στραφεί προς πιέσεις προς την Τουρκία.

Προφητικώς διεκήρυττε:
Εάν αι συνομιλίαι συνεχισθούν επί μακρόν ακάρπως, πολύ φοβούμαι ότι η διεθνής κοινή γνώμη θα λησμονήσει την φύσιν και την ουσία του προβλήματος. Θα σχηματισθεί η εσφαλμένη εντύπωσις ότι το κυπριακό πρόβλημα συνίσταται εις διένεξιν μεταξύ των δύο κοινοτήτων και η Τουρκία θα χρησιμοποιεί τον διαρρέοντα χρόνον διά την παγίωσιν των τετελεσμένων.

«Δεν παραγνωρίζομεν αλλά και δεν αναγνωρίζομεν και δεν αποδεχόμεθα και δεν νομιμοποιούμεν διά της υπογραφής μας τα τετελεσμένα». Αυτό αποτελεί και την τελική παρακαταθήκη του Μακαρίου.
Ακολούθησε το άνοιγμα των οδοφραγμάτων που εκμηδένισε την επαναστατικότητα των Τουρκοκυπρίων που διαδήλωναν ενάντια στην κηδεμονία της Τουρκίας, οι αδόκιμες μονόπλευρες παραχωρήσεις και τελικά το κοινό ανακοινωθέν, που νομιμοποιούσε φυλετικούς διαχωρισμούς και διακρίσεις. Έτσι οδηγηθήκαμε σε μια επικίνδυνη εκτροπή, που αν δεν αναιρεθεί θα θέσει σε κίνδυνο την εθνική επιβίωση του κυπριακού Ελληνισμού.

Επιβάλλεται η σε βάθος ανάλυση των τουρκικών προθέσεων και η υιοθέτηση άμεσης διορθωτικής στρατηγικής, που να καθιστά τους στόχους της Τουρκίας ανέφικτους, αξιοποιώντας τα εμπλεκόμενα συμφέροντα που επιδέχονται διαφοροποίηση ύστερα από την ανακάλυψη φυσικού αερίου και ίσως πετρελαίου στην ΑΟΖ της Κύπρου.

Ποιοι οι στόχοι της Τουρκίας; Τελικός στόχος δεν είναι η διχοτόμηση, αλλά η δημογραφική αλλαγή με τον εποικισμό, ώστε να υπάρξει τουρκική πλειοψηφία και τότε η Τουρκία θα μετατραπεί σε ένθερμο υποστηρικτή της αυτοδιάθεσης. Θα πρέπει να αντλήσουμε διδάγματα από το παράδειγμα της Αλεξανδρέττας.

Με ωμότητα ο Νταβούτογλου καταθέτει τους νεο-οθωμανικούς στόχους της Τουρκίας. Δηλώνει ότι κι αν ακόμα δεν υπήρχε ένας Τουρκοκύπριος, η Τουρκία πρέπει να ελέγχει τις κυπριακές εξελίξεις, γιατί η Κύπρος αποτελεί απαραίτητο στοιχείο στους σχεδιασμούς της να μετατραπεί σε περιφερειακή υπερδύναμη με παγκόσμια εμβέλεια. Η πρόσφατη πειρατική επέμβαση στα δικαιώματα της ΑΟΖ της Κύπρου αποτελεί δείγμα γραφής και ισοδυναμεί με νέα εισβολή.

Η επίκληση γι' αναβίωση μη αποδεκτών από τον λαό συγκλίσεων είναι αδόκιμη. Όπως αδόκιμη είναι η αιχμαλωσία σε ονοματολογίες (διζωνική, δικοινοτική). Αυτό που μετρά είναι το περιεχόμενο της λύσης. Και το κοινό ανακοινωθέν δεν οδηγεί σε δίκαιη και αποδεκτή λύση, αν θα υιοθετεί χωριστές ψηφοφορίες, εσωτερική ιθαγένεια, το κατάλοιπο εξουσίας στα συνιστώντα κρατίδια που ισοδυναμεί με νέα συνομοσπονδιακή κυβέρνηση, και εμμονή σε αιχμαλωσία αδόκιμων ονοματολογιών, αντί καθορισμού του περιεχομένου της λύσης.

Υπενθυμίζω ότι αυτή η εισήγηση για περίγραμμα λύσης έγινε αποδεκτή, και τον Σεπτέμβριο του 2009 το Εθνικό Συμβούλιο καθόρισε ότι οποιεσδήποτε ονοματολογίες και η διζωνική δικοινοτική θα ΄πρεπε να οδηγούν σε λύση που να κατοχυρώνει την ενότητα χώρου, κράτους, οικονομίας, θεσμών, απομάκρυνση των ξένων στρατευμάτων και των εποίκων, και διασφάλιση των βασικών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των πολιτών.

Φοβούμαι ότι η υιοθετούμενη πολιτική αντιβαίνει προς αυτήν την ομόφωνη απόφαση.
Και όμως, αυτή η απόφαση μπορεί και πρέπει να αποτελέσει τη βάση για ενότητα δράσης όλων μας. Γιατί για αντιμετώπιση κρίσεων η κοινή δράση είναι επιβεβλημένη.

Πώς μπορεί να επιτευχθεί, ιδιαίτερα τώρα, μετά την επέκταση της εισβολής και την απροκάλυπτη πειρατική, επεκτατική πολιτική της Τουρκίας;
(1) Με επανατοποθέτηση του Κυπριακού στη σωστή του αντικατοχική βάση
(2) Την καταγγελία της Τουρκίας σ΄ όλα τα διεθνή, περιφερειακά και εθνικά βήματα
(3) Την άμεση προσφυγή στο Συμβούλιο Ασφαλείας δεδομένου ότι η πολιτική κανονιοφόρων της Τουρκίας ισοδυναμεί με πολεμική ενέργεια.
(4) Τη διακοπή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων Τουρκίας-Ε.Ε.
(5) Η διέλευση από τα οδοφράγματα να αποβεί μέσο αναγνώρισης της μόνης νόμιμης κυβέρνησης και όχι ανοχής διχοτόμησης εξουσίας, όπως σήμερα.
(6) Την προπαρασκευή σύγκλησης διεθνούς διάσκεψης με θέμα την εξωτερική πτυχή του Κυπριακού (κατοχή, εποικισμό, αναχρονιστικές μεταποικιοκρατικές εγγυήσεις).
(7) Με συμμετοχή μόνο κυβερνήσεων (όχι κοινοτήτων).
(8) Την απόρριψη φυλετικών κριτηρίων (Bandustans)
(9) Η Τουρκία όχι μόνο συνεχίζει σχεδόν ανενόχλητη την κατοχή της, αλλά την επεκτείνει.
(10) Η αναστολή συνομιλιών να συνδεθεί με το γεγονός ότι δεν υπάρχει ελεύθερη τουρκοκυπριακή φωνή.
(11) Το επιχείρημα ότι από τους εθνικούς πόρους πρέπει να ωφελούνται όλοι οι νόμιμοι κάτοικοι είναι ορθό και πραγματοποιείται με λύση, όχι με κρατική διχοτόμηση.
(12) Το Εθνικό Συμβούλιο πρέπει να αναλάβει ουσιαστικό ρόλο a priori και όχι εκ των υστέρων συζήτηση προτάσεων.

Υιοθέτηση της νέας πορείας. Απαγκίστρωση από συμφωνίες που συγκρούονται με το διεθνές δίκαιο και το Ευρωπαϊκό κεκτημένο.
Η Κύπρος είναι μια χώρα ισότιμο μέλος του Ο.Η.Ε. και της Ε.Ε., και πρέπει να συμπεριφέρεται ως τέτοια. Και όχι να αυτοευνουχίζεται.
Η ηγεσία πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της, αλλά και ο λαός τις δικές του.

Θα τερματίσω με μερικούς στίχους.

Στο νεκροσυμβούλιο η απόφαση
απλή
Ζωή χωρίς ελευθερία δεν έχει
νόημα
Αλλά και ο θάνατος απαράδεκτος
χωρίς δικαίωση
Τώρα αναμένουμε τους
ζωντανούς ν΄ ακολουθήσουν.

ΒΑΣΟΣ ΛΥΣΣΑΡΙΔΗΣ
Ομιλία που έγινε σε εκδήλωση του Σ.Κ. ΕΔΕΚ και του ΚΥΚΕΜ, με θέμα το Κυπριακό