Δυστυχώς ορισμένοι μικρόψυχοι και κακεντρεχείς προσπαθούν να υποβαθμίσουν τη σημαντική συμφωνία Έρευνας και Διάσωσης, που συνυπεγράφη από τους υπουργούς Εξωτερικών Ελλάδος-Κύπρου πριν λίγες μέρες στην ελληνική πρωτεύουσα. Η οποία μπορεί να μην ανταποκρίνεται πλήρως στις προσδοκίες μας, για αποτελεσματική ή έμπρακτη στήριξη εκ μέρους της μητέρας Πατρίδας, αλλά αποτελεί ένδειξη ότι δεν είμεθα εντελώς μόνοι, έρμαια στις επιθετικές ορέξεις της επεκτατικής και αδηφάγου Τουρκίας.

Έλεος, ανιστόρητοι! Η Ελλάς από αρχαιοτάτων χρόνων στάθηκε, όσο και όπως μπορούσε βέβαια, εφόσον δεν είναι και καμιά υπερδύναμη, στο πλάι της μικρής μας Κύπρου.

Ακροθιγώς θα αναφέρουμε ορισμένα σημεία προς ενημέρωση κυρίως των νεοτέρων:

Ο Κίμων ο Αθηναίος (510-449 π.Χ.), επικεφαλής 200 τριήρεων, εξέπλευσε το 450 π.Χ. στην Κύπρο προς εκδίωξη των Περσών που απειλούσαν άμεσα το νησί μας. Γνωρίζουμε ότι πολιόρκησε το Μάριον και το Κίτιον, εκ των οποίων το πρώτον μεν κατέλαβε, το δεύτερον δεν πρόλαβε, αλλά αργότερα στη Σαλαμίνα ο στρατός του κατέβαλε τους Πέρσες βαρβάρους, έστω και αν ο ίδιος ο Κίμων είχε ήδη αποδημήσει, επιστρέφοντας άρρωστος, στας Αθήνας.

Αλλά και ο Κωνσταντίνος Κανάρης (1793-1877) επίσης, αιώνες αργότερα, τον Ιούνιο του 1821, κατέπλευσε στα βόρεια παράλια της νήσου, δυτικά της Κερύνειας παρά τη Λάπηθο, στην τοποθεσία Ασπρόβρυση, όπου Κύπριοι πατριώτες με επικεφαλής τον ηγούμενο της μονής Αχειροποιήτου τον εφοδίασαν με τρόφιμα, όπλα αλλά και αρκετά παλληκάρια που αποφάσισαν να γυρίσουν μαζί του στην Ελλάδα ως συμπολεμιστές των Ελλήνων αδελφών μας κατά του Οθωμανού δυνάστη.

Διαβάζω μετά λύπης μου, στη στήλη του κ. Άριστου Μιχαηλίδη στον «Φ»,(15/10/2014), ότι η ελληνική πρεσβεία σε αυστηρούς τόνους απευθυνόμενη στον καλό αρθρογράφο, του υπενθυμίζει με έμμεσο τρόπο, ανατρέχοντας στα δυσάρεστα γεγονότα του 1955 στην Κωνσταντινούπολη, πως ούτε λίγο ούτε πολύ, η μικρή και απροστάτευτη Κύπρος αποτελεί.. «αγκάθι» για τη μητροπολιτική Ελλάδα...! Και δεν εκπλήττομαι ουδόλως.

Διότι γνωρίζω και ο ίδιος ότι ορισμένοι Έλληνες αδελφοί, ελαφρά τη καρδία, και απερίσκεπτα, ενοχοποιούν τη χώρα μας για κάποιες ατυχείς ιστορικές στιγμές σχετικά με τις δύο χώρες. Είναι γνωστή η απάντηση του σκηνοθέτη της ταινίας «Πολίτικη κουζίνα», όταν ερωτήθηκε από δημοσιογράφο: «Ποια ήταν η αιτία για τους τουρκικούς βανδαλισμούς κατά του Ελληνισμού της Πόλης, τον Σεπτέβρη του '55;». Η απάντηση, που άφησε άναυδο-ενεό, τον ερωτώντα, ήταν δύο λέξεις: «Μακάριος-ΕΟΚΑ...!».

Είναι για αυτό τον λόγο που εγώ (που έζησα για 40 τόσα χρόνια στην Ελλάδα), δεν θα κουραστώ να υπενθυμίζω ότι όσοι υποσκάπτουν τις αδελφικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, δεν διαπράττουν απλώς αδίκημα ή σφάλμα. Ή ιστορικό ολίσθημα. Διαπράττουν εθνικό έγκλημα! Και είναι υπόλογοι έναντι της ιστορικής μνήμης και των επερχόμενων γενεών.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΗΣ
Ερευνητής, συνταξιούχος εκπαιδευτικός Αγγλικών, Λεμεσός