Γνωστή από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η θέση της Τουρκίας, όταν είναι να επιλέξει στρατόπεδο για να τοποθετηθεί. Δεν είναι τυχαία που ονομάστηκε ο επιτήδειος ουδέτερος.

Τηρουμένων των αναλογιών, παίζει και σήμερα το ίδιο παιχνίδι με τους συμμάχους στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους, ιδιαίτερα δε με τη στάση που τηρεί, μη επεμβαίνοντας στον αγώνα γι' αποτροπή της κατάληψης της πόλης Κομπανί στα σύνορα Τουρκίας - Συρίας.

Με τη στάση αναμονής που τηρεί η Τουρκία, προσπαθεί να επιτύχει τα ακόλουθα:
1. Ν' αποδείξει στους Δυτικούς συμμάχους της στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ πόσο αναγκαία είναι γι' αυτούς.

2. Όσο καθυστερεί να μπει στον πόλεμο κατά των τζιχαντιστών, τόσο μεγαλύτερες απώλειες και καταστροφές υφίστανται οι Κούρδοι της Συρίας, οι οποίοι είναι επίσης εχθροί της, και είναι πολύ κοντά με τους Κούρδους της Τουρκίας, παρά με αυτούς του Ιράκ.

3. Επιδιώκει να αναγκάσει τις ΗΠΑ να της υποσχεθούν περισσότερα ανταλλάγματα, προκειμένου να μπει στον πόλεμο υπέρ τους.

4. Ασκεί ψυχολογική πίεση στους Κούρδους, ώστε να της προτείνουν ανταλλάγματα και να υποκύψουν στις απαιτήσεις της, προκειμένου να παρέμβει προς σωτηρίαν τους.

5. Κερδίζει χρόνο, ώστε να απεμπλακεί από τις σχέσεις της με τους τζιχαντιστές, τους οποίους εφοδίασε με οπλικά συστήματα και πυρομαχικά.

Σ' ό,τι αφορά τα ανταλλάγματα που η Τουρκία θα απαιτήσει από τις ΗΠΑ, εκτιμώ ότι ανάμεσα σ' αυτά θα είναι και οφέλη στο Κυπριακό και στα κυπριακά πετρέλαια. Εξάλλου, δεν είναι καθόλου τυχαία η αποστολή των δύο πολεμικών σκαφών της στη κυπριακή ΑΟΖ, προκειμένου να ασκήσει ψυχολογική πίεση στην Κύπρο και εκβιασμό στις ΗΠΑ. Δυστυχώς και πάλιν η Κύπρος, που είναι ο αδύναμος κρίκος, πολύ φοβάμαι ότι θα διαδραματίσει τον ρόλο της αρχαίας Ιφιγένειας.

Προς αποφυγήν αυτής της πιθανής ανεπιθύμητης και καταστροφικής εξέλιξης, η κυπριακή Κυβέρνηση δεν πρέπει να επαναπαυθεί στα μέτρα που έχει λάβει σε συνεργασία με τα πολιτικά κόμματα, αλλά πρέπει να είναι δραστήρια και σε συνεχή επαφή με τις ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Ισραήλ και Ευρωπαϊκή Ένωση, προσπαθώντας ακατάπαυστα να πείσει για πιο έντονες πιέσεις προς την Τουρκία, της οποίας η θέση δεν είναι τόσον πλεονεκτική όσον η ίδια νομίζει.

Η Ελλάδα, η οποία έχει προσφάτως αναθεωρήσει με την Κύπρο το Μνημόνιο Χειρισμού Κρίσεων στον τομέα της άμυνας, έχει ρόλο να διαδραματίσει και δεν πρέπει να παραμένει αδρανής, αποφασίζοντας να δράσει όταν ο κόμπος φθάσει στο κτένι και η Κύπρος να είναι μακριά.

Η Κύπρος, από την πλευρά της, ενώ αντιλαμβάνεται τη γύμνια της στον τομέα της άμυνας και δη στον κατά θάλασσαν αγώνα (όπως ομολόγησαν στην εκπομπή του «Σίγμα», 9 Οκτ. 2014, ώρα 13.40 περίπου, στον Νικήτα Κυριάκου οι βουλευτές του ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ, Μέσης και Σαμψών, αμφότεροι μέλη της Επιτροπής Άμυνας της Βουλής), επιβάλλεται να ενεργήσει τάχιστα προς κάλυψιν των κενών που διαπιστωμένα υπάρχουν.
Τέλος, όταν μέλη της Επιτροπής Άμυνας της Βουλής από αέρος διαπιστώνουν σοβαρές αδυναμίες στο Ναυτικό της Κυπριακής Δημοκρατίας, τι έκαναν τόσον καιρό;

ΑΝΤΗΣ ΛΟΪΖΟΥ