Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος τον Σεπτέμβρη, ο Γενικός Γραμματέας του Ο.Η.Ε. προσφωνεί τη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού. Όπως ο Αμερικανός Πρόεδρος εκφωνεί τον λόγο του για «την κατάσταση της Ένωσης» («the state of the Union»), έτσι και ο Γενικός Γραμματέας εκφωνεί τον λόγο του, θα έλεγα, για «την κατάσταση του κόσμου» («the state of the world»).

Φέτος, ο Μπαν Κι-Μουν προσφώνησε τη Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε. στις 24 Σεπτεμβρίου 2014, στο ανακαινισμένο κτίριο της Γενικής Συνέλευσης. Ο λόγος του είναι μια επισκόπηση της διεθνούς σκηνής του χρόνου που πέρασε. Όταν το διαβάσει κάποιος, ξέρει τι έγινε κατά τη διάρκεια του χρόνου.

Η τραγωδία της Γάζας και η συνεχιζόμενη διαμάχη μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων.

Η κρίση στην Ουκρανία, που έφερε πίσω την εποχή του ψυχρού πολέμου.

Οι κρίσεις στο Νότιο Σουδάν, στη Δημοκρατία της Κεντρικής Αφρικής, στο Μαλί και στη Σομαλία. Η κτηνωδία στη Νιγηρία με το Boko Haram και τις επιθέσεις εναντίον γυναικών και κοριτσιών.

Το κέντρο, όμως, της κρίσης είναι στη Συρία και στο Ιράκ.

Η θηριωδία των τζιχαντιστών, οι εκτελέσεις και οι αποκεφαλισμοί αθώων συνανθρώπων μας έκανε την ανθρωπότητα να κοιτάζει με δέος.

Μια παγκόσμια σταυροφορία πρέπει να οργανωθεί υπό την αιγίδα του Ο.Η.Ε., για να αφανισθούν οι στυγεροί αυτοί εγκληματίες.

Σήμερα (10 Οκτωβρίου, 2014) η καρδιά του κόσμου κτυπά στο Κομπανί. Εκεί όπου μια χούφτα Κούρδοι μαχητές, με υποτυπώδη μέσα, αντιμετωπίζουν τους πάνοπλους θηριώδεις τζιχαντιστές. Με την Τουρκία επαμφοτερίζουσα και τη Δύση να λέει ότι, αν χαθεί το Κομπανί, δεν σημαίνει ότι είναι το τέλος. Σίγουρα, αλλά δεν μπορούσαμε να βοηθήσουμε περισσότερο; Δεν θα μπορούσαμε να προσπαθήσομε να σώσουμε αυτούς τους ήρωες, παρά να χύνουμε υποκριτικά δάκρυα μπροστά στο μαρτύριό τους;

ΔΡ. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ*
[email protected]
Πρόεδρος του Συνδέσμου Ηνωμένων Εθνών Κύπρου και
Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας
των Συνδέσμων των Ηνωμένων Εθνών (WFUNA)