Η Τουρκία γι' άλλη μια φορά, αυθαίρετα και πειρατικά, με την ανοχή Άγγλων, Αμερικανών και Ευρωπαίων, επιχειρεί να δημιουργήσει νέα τετελεσμένα, εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) της Κύπρου, αμφισβητώντας τα νόμιμα και διεθνώς αναγνωρισμένα σε όλη την επικράτεια δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως αυτά κατοχυρώνονται από τη Σύμβαση του Ο.Η.Ε. του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας.
Ήδη η Τουρκία, σε αντίθεση με κάθε έννοια δικαίου και λογικής, έχει εκδώσει προειδοποίηση προς τους ναυτικούς («NAVTEX» - πλοήγησης τηλέτυπο), ενημερώνοντάς τους ότι θα ενεργήσει σε περιοχές νότια της Κύπρου από τις 20 Οκτωβρίου έως τις 20 Δεκεμβρίου, σεισμικές έρευνες! Μια περιοχή όπου η Κυπριακή Δημοκρατία είχε εκδώσει NOTAM και είχε δεσμεύσει την περιοχή γύρω από το θαλάσσιο βυθοτεμάχιο 9, στο κοίτασμα «Ονασαγόρας», στο οποίο έχει μπει ήδη το ιταλο-κορεατικής κοινοπραξίας γεωτρύπανο της ΕΝΙ/KOGAS. Με τον τρόπο αυτόν η Άγκυρα προσπαθεί να δημιουργήσει τετελεσμένα και στα νότια, μέχρι του παρόντος μη αμφισβητούμενα ύδατα εκ μέρους της, γεγονός που σίγουρα, (αναμένεται τουλάχιστον) θα προβληματίσει και το Ισραήλ.
Οι προκλήσεις αυτές της Άγκυρας, εκτός του ότι ακυρώνουν στην πράξη κάθε προσπάθεια ειρηνικής διευθέτησης του Κυπριακού, δυναμιτίζουν και αποσταθεροποιούν την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, σε μια καθοριστική για την παγκόσμια ασφάλεια χρονική περίοδο, κατά την οποία η διεθνής κοινότητα προσπαθεί να αντιμετωπίσει την πρωτοφανή σε βιαιότητες δράση των τζιχαντιστών. Οι ακραίοι ισλαμιστές, τους οποίους η Άγκυρα ενίσχυσε με τεράστιες ποσότητες οπλισμού, δήθεν για να πολεμήσουν τον Μπασάρ αλ-Άσαντ. Και αυτό είναι μια μεγάλη αλήθεια, όσο κι αν τελευταίως ο Ταγίπ Ερντογάν προσπαθεί να θολώσει τα νερά.
Ιδού και οι αποδείξεις: «Όλοι οι δρόμοι που στηρίζουν το Ισλαμικό Κράτος, σε χρηματοδότηση, όπλα και ανθρώπινο δυναμικό, περνούν από την Κωνσταντινούπολη, όπου πραγματοποιούνται οι συναλλαγές του κλεμμένου πετρελαίου του Ιράκ και της Συρίας μέσω τουρκικών εταιρειών, που αναλαμβάνουν την παράδοσή του στους Αμερικανούς και Σιωνιστές πελάτες τους, και στη συνέχεια πιστώνουν τεράστια ποσά, που ανέρχονται σε εκατομμύρια την ημέρα στα ταμεία του Αλ-Μπαγκντάντι! Υπό την αιγίδα της τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών, χιλιάδες Τούρκοι προσλήφθηκαν στις τάξεις του Ισλαμικού Κράτους και στήθηκαν στρατόπεδα για να τους εκπαιδεύσουν και «γηροκομεία αποκατάστασης» για να τους φιλοξενήσουν. Πολλοί απ’ αυτούς καταγράφηκαν σε βίντεο που γυρίστηκαν σ’ αυτά τα «γηροκομεία αποκατάστασης» μετά τις σφαγές. Φωτογραφίες τους και πολλές δημοσιογραφικές έρευνες, που περιγράφουν τα ταξίδια τους, έχουν δημοσιευθεί ακόμη και στον τουρκικό Τύπο! Και πάντα κάτω από την ίδια αιγίδα προσήλθαν χιλιάδες ξένοι μαχητές, γεγονός που ανάγκασε τον Ομπάμα να δηλώσει ότι «η Δύση φοβάται την επιστροφή τους στις χώρες καταγωγής τους».
Αυτά υποστηρίζει ο επιφανής διανοούμενος Mouna Alno-Nakhal - Ghaleb Kandil - μτφ. Κριστιάν από τον Λίβανο. Και συνεχίζει: «Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ερντογάν είναι ο ηγέτης των «Αδελφών Μουσουλμάνων» σε μια περιοχή που τον πλημμύρισε με απογοητεύσεις. Ανίκανος να νικήσει τη Συρία και τον ηγέτη της, έζησε τη διάλυση των ονείρων δόξας του ως ηγέτη μιας νεο-οθωμανικής αυτοκρατορίας… Ανίκανος να κερδίσει το στοίχημά του για την επιβολή μιας αποικιοκρατικής κηδεμονίας στους λαούς του Λεβάντε και της Αιγύπτου, εξαπέλυσε το βαθύ σελτζουκικό μίσος του συνωμοτώντας εναντίον της Συρίας, της Αίγυπτου, του Ιράκ, και παρεμβαίνοντας στα εσωτερικά του αραβικού κόσμου…».
Οι παραπάνω διαπιστώσεις δεν είναι άσχετες με τη χρονική στιγμή που η Άγκυρα επέλεξε να δημιουργήσει συνθήκες πανικού στην Ανατολική Μεσόγειο. Διότι, πρώτον: Η Τουρκία μας έχει συνηθίσει σε τέτοιου είδους πειρατικές τακτικές, κατά τις οποίες, μέσα από μεγάλες κρίσεις, προσπαθεί να κερδίσει όσο γίνεται περισσότερα. Δεύτερον: Παρά την υπόθαλψη που η Τουρκία προσέφερε στους ακραίους ισλαμιστές, Αμερικανοί και άλλοι επενδύουν πολλά στη συμβολή της στην αποτελεσματική αντιμετώπισή τους, και αυτό η Άγκυρα δεν θέλει να το αφήσει να πάει χαμένο!!! Έτσι, άλλωστε, εξηγείται και η χλιαρή, σχεδόν αδιάφορη αντίδρασή τους στις τουρκικές προκλήσεις… Και τρίτον: Η Τουρκία, αντιλαμβανόμενη πως μετά τη συμφωνία Κύπρου-Αιγύπτου για συνδιαχείριση των υδρογονανθράκων στις ΑΟΖ τους έχει μείνει μόνη, λειτουργεί σαν πειρατής, ευελπιστώντας ότι με τον τρόπο αυτό θα αλλάξει τα δεδομένα και τις υπάρχουσες συνεργασίες-συμμαχίες στην ευρύτερη περιοχή.
Υ.Σ.: «...Ο ΣΥΡΙΖΑ, γι' ακόμα μια φορά, δηλώνει την ενεργή συμπαράστασή του στον κυπριακό λαό, το ΑΚΕΛ, τις αριστερές, προοδευτικές και δημοκρατικές δυνάμεις του τόπου, που μάχονται για μια διζωνική, δικοινοτική ομόσπονδη Κύπρο, με μία κυριαρχία και μία υπηκοότητα, ανεξάρτητη, ελεύθερη, χωρίς στρατούς κατοχής και ξένες βάσεις, χωρίς ΝΑΤΟϊκές δεσμεύσεις και εμπλοκές». Είναι τουλάχιστον ατυχές, σε τέτοιες δύσκολες στιγμές, ένα ελλαδικό κόμμα που βρίσκεται στα πρόθυρα της εξουσίας, να διαχωρίζει τις πολιτικές δυνάμεις της Κύπρου σε προοδευτικές και μη προοδευτικές, και να μιλά για τη μορφή της επιδιωκόμενης λύσης σε μιαν άκαιρη χρονικά στιγμή… Αν μην τι άλλο, σίγουρα δεν συμβάλλει στο πνεύμα ενότητας που επικρατεί σε Κύπρο και Ελλάδα, τούτες τις πραγματικά πολύ δύσκολες ώρες… Αν έτσι είναι που θα διαχειριστεί τα Εθνικά θέματα ο ΣΥΡΙΖΑ… τότε, αλίμονό μας!
ΝΤΙΝΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΗ
Εκπαιδευτικός στο ΤΕΙ Λάρισας από το Μονάγρι Λεμεσού
Τα ακίνητα της εβδομάδας




