«Ο Φίλιππος ήθελε να καταλάβει την Αμφίπολη για το ΧΡΥΣΑΦΙ της»

Το γεγονός πως ο Τάφος εκφράζει μια πρωτοτυπία συνδυασμένη με τη μεγαλοπρέπεια, εικάζεται πως φιλοξενεί μέσα του και κάτι το ανάλογο - ένα επιφανές ή βασιλικό πρόσωπο. Και το μυστήριο - ποιο είναι αυτό το εξέχον ή το υψηλό πρόσωπο; Εξετάζοντας και μελετώντας τα ιστορικά γεγονότα των αρχαίων χρόνων και συσχετίζοντάς τα με την πολεμική δράση του βασιλιά της Μακεδονίας εναντίον της Αμφίπολης, υποθέτουμε -ελαφρά τη καρδία- πως αυτός που κοιμάται στα έγκατα της γης είναι ο Φίλιππος Β΄, ο βασιλιάς της Μακεδονίας.

Ο Φίλιππος ήταν μόλις εικοσιτεσσάρων χρονών όταν κλήθηκε να διακυβερνήσει τη χώρα του (359 π.Χ.), η οποία είχε να αντιμετωπίσει ξένους επιδρομείς, γηγενείς διεκδικητές του θρόνου αλλά και εχθρούς που υποστηρίζονταν από ξένες δυνάμεις.

Ο Μακεδόνας βασιλιάς είχε αποφασίσει να καταλάβει την Αμφίπολη γιατί είχε ανάγκη το χρυσάφι της. Έτσι θα μπορούσε να οδηγήσει τη χώρα του σε οικονομική και στρατιωτική ανάπτυξη.
Την ίδια πόλη εποφθαλμιούσαν και οι Αθηναίοι. Κι όταν ο Φίλιππος βάδισε με τον στρατό του, οι κάτοικοι της Αμφίπολης προσέτρεξαν για βοήθεια στην Αθήνα.
Ήταν φυσικό, ο Φίλιππος να την καταλάβει πολύ εύκολα, αφού οι Αθηναίοι δεν ανταποκρίθηκαν στις εκκλήσεις της.

Το πρώτο παράδοξο που έκαμε ο Φίλιππος με την κατάληψη της Αμφίπολης ήταν να απελευθερώσει τους Αθηναίους αιχμαλώτους και να παραχωρήσει στους Αθηναίους την πόλη. Ήθελε να αφαιρέσει τον ισχυρισμό τους πως είχε κατακτητικές διαθέσεις.

Οι Αθηναίοι όμως, απασχολημένοι με τα προβλήματά τους, δεν ήταν πια οι γαλουχημένοι πολίτες με τις παραδόσεις και την πνευματική τους καλλιέργεια - έμειναν αδιάφοροι. Έτσι ο Φίλιππος επανακατάλαβε τη «χρυσή» πόλη, προβάλλοντας το προφίλ του σε πανελλήνιο επίπεδο.
Με την αύξηση της στρατιωτικής δύναμής του, απέβλεπε πλέον στην επέκταση της κυριαρχίας του.

ΛΟΪΖΟΣ ΠΙΠΗΣ