Οι τουρκικές στρατιωτικές παρενοχλήσεις εντός της κυπριακής ΑΟΖ συνιστούν βάναυση παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αν ήμασταν στρατιωτική δύναμη, τέτοια παραβίαση θα σήμαινε πόλεμο. Όμως στρατιωτική δύναμη δεν είμαστε και γι' αυτόν τον λόγο η διεθνής κοινωνία μάς έχει δώσει άλλη επιλογή. Μας έδωσε την επιλογή του ΟΗΕ, ο οποίος μέσω του Καταστατικού του Χάρτη μάς προσφέρει τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουμε τέτοιες επιβουλές.

Γι' αυτό, η Κυπριακή Δημοκρατία θα έπρεπε, επικαλούμενη τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ, ήδη να είχε προσφύγει στο Συμβούλιο Ασφαλείας με σταθερά ασυμβίβαστο αίτημα δικό της,
· την καταγγελία της τουρκικής επιθετικότητας και,
· την απαίτηση να κληθεί η Τουρκία να τερματίσει τις παραβιάσεις.

Παρομοίως θα έπρεπε να είχε συγκληθεί έκτακτα και το ανάλογο Ευρωπαϊκό Σώμα με το ίδιο αίτημα. Αφού δε, εγένοντο οι δύο αυτές προσφυγές, τότε και μόνο τότε θα έπρεπε να ακολουθήσουν και όλες αυτές οι επαφές που κάνει τώρα η Κυβέρνηση με κυβερνήσεις άλλων χωρών, ώστε να στηριχθούν οι προσφυγές. Χωρίς τις προσφυγές τα διαβήματα και οι διπλωματικές ενέργειες ευνοούν αποκλειστικά τον επιδρομέα, με σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις για το αδύναμο θύμα. Αυτό, σε ό,τι αφορά το Κυπριακό, είναι διαπιστωμένο γεγονός εδώ και 40 χρόνια.

Μόνο μέσα από αυτές τις διαδικασίες του ΟΗΕ θα ξεκαθαρίσει και ποιοι είναι φίλοι και ποιοι εχθροί, και όχι μέσα από τις φιλοφρονήσεις σε σαλόνια.

Θέλουμε να πιστεύουμε πως η Κυβέρνηση θα δράσει, έστω και τώρα, όπως εισηγούμαστε και δεν θα ακολουθήσει τις συμβουλές των άσπονδων «φίλων», να συζητήσει το θέμα του διαμοιρασμού των φυσικών πόρων μεταξύ των δύο κοινοτήτων, με κερασάκι στην «τούρτα της απάτης» την ψεύτικη υπόσχεση, πως η Τουρκία θα συνδράμει εποικοδομητικά!

H εκάστοτε Κυβέρνηση έχει τη σοβαρή ευθύνη να θωρακίζει τον τόπο και τον Λαό έναντι κάθε επιβουλής, εσωτερικής και εξωτερικής. Η θωράκιση αυτή μπορεί να εξασφαλισθεί μέσα από τον ΟΗΕ μόνο με τον τρόπο που προνοείται στον Καταστατικό Χάρτη και όχι μέσα από ενέργειες εκτός του Καταστατικού Χάρτη, όπως συμβαίνει με τη διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού τα τελευταία 40 χρόνια. Τα περιθώρια έχουν εξαντληθεί επικίνδυνα.

ΑΔΟΥΛΩΤΗ ΚΕΡΥΝΕΙΑ