Όταν, πριν από μερικές μέρες, πληροφορήθηκα από φίλο μου ότι ο Σάββας Ιακωβίδης θα τερμάτιζε τις υπηρεσίες του ως δημοσιογράφος στη «Σημερινή», του πρότεινα όπως το ΚΥ.ΚΕ.Μ. τον τιμήσει για τη μακροχόνια υπηρεσία του στα δημοσιογραφικά δρώμενα της πατρίδας μας.


Ο Σάββας Ιακωβίδης, πάντα με το σεμνό και λιτό του ύφος, μου απάντησε πως η κοινωνία έχει υποχρέωση να τιμήσει πολλούς άλλους και όχι τον ίδιο.

Στην επιμονή μου να πραγματοποιήσω την εισήγησή μου, μου απάντησε αυστηρά: «Μην επιμένεις. Δεν μου πάνε εμένα αυτές οι φιλοφρονήσεις».

Ένιωθα έντονα την επιθυμία να οργανώσω μια σεμνή τελετή για τον Σάββα Ιακωβίδη, για έναν και μοναδικό λόγο: Θεωρώ ότι ο Σάββας, σ’ όλη τη μακρά δημοσιογραφική του σταδιοδρομία, ήταν και παρέμεινε μέχρι τέλους ανεξάρτητος, αδέσμευτος, ανεπηρέαστος από οποιοδήποτε πολιτικοκοινωνικο-οικονομικό κατεστημένο και αν επικρατούσε στην Κύπρο. Με τόλμη, παρρησία, ελευθεροφροσύνη και δυναμισμό αποτύπωνε την άποψή του. Με ευαισθησία, πατριωτισμό και αγάπη για τον τόπο έτεμνε τα καθημερινά γεγονότα και τις εξελίξεις όπως ο ίδιος αντιλαμβανόταν και δεν χαριζόταν κανενός. Γι’ αυτό και τα κατεστημένα ουδέποτε τον αγάπησαν.

Αυτά τα γνωρίσματα ξεχώριζαν τον Σάββα Ιακωβίδη και τον έκαναν μοναδικό και πιστό υπηρέτη και σκαπανέα του δημοσιογραφικού λειτουργήματος, το οποίο τίμησε εμπράκτως για δεκαετίες. Ανεξάρτητα από το προσωπικό ή επαγγελματικό κόστος.

Για τους πιστούς αναγνώστες των καθημερινών του άρθρων και σχολίων, ο Σάββας Ιακωβίδης υπήρξε το βαρόμετρο και το αντικατόπτρισμα της αγωνίας για τα κακώς κείμενα και δρώμενα που οδήγησαν τον τόπο στη σημερινή καταστροφή.

Με πόνο ψυχής μετέφερε στις στήλες του τα μηνύματα των καιρών που προοιώνιζαν τη βαριά μας πτώση στον πάτο που βρισκόμαστε σήμερα. Αλλά οι κραυγές του έπεφταν σε αφτιά μη ακουόντων, εξοστρακίζονταν πάνω στην αδιαπέραστη θωράκιση των κατεστημένων και παρέμεναν μόνο κραυγές αγωνίας και απελπισίας.

Φίλε μου Σάββα, σ' εμένα προσωπικά αλλά και στους αμέτρητους φίλους και αναγνώστες σου θα μας λείψουν η ευθυκρισία, η ελευθεροφροσύνη και ο απέραντος πατριωτισμός με τον οποίο ήταν διαποτισμένα τα κείμενα, τα σχόλια και οι αναλύσεις σου. Είμαι βέβαιος πως θα συνεχίσεις από οποιαδήποτε άλλη έπαλξη τους αγώνες και τις υπηρεσίες σου προς τη χειμαζόμενη πατρίδα μας.

Καλή συνέχεια, φίλε….

ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΡΦΙΤΗΣ
Αντιπρόεδρος Διοικητικού Συμβουλίου Κυπριακού Κέντρου Μελετών (ΚΥ.ΚΕ.Μ.)