Έχω την εντύπωση πως αυτή η ιστορία με τη φορολόγηση του εφάπαξ που άνοιξε ο Υπουργός Οικονομικών δεν έκλεισε. Φοβάμαι πως οι συντεχνίες του Δημοσίου βιάστηκαν να απαντήσουν θετικά για αναβολή της απεργίας την Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου δείχνοντας εμπιστοσύνη σε όσα τους διαβεβαίωσαν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Υπουργός Οικονομικών.

Οι ανησυχίες μου αυτές εδράζονται στο γεγονός ότι ο Υπουργός Οικονομικών στην απουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας στη Νέα Υόρκη επέλεξε να επαναφέρει το θέμα, λέγοντας ξεκάθαρα ότι το εφάπαξ είναι εδώ και καιρό υπό αξιολόγηση. Δεν ξέρω γιατί η συντεχνία των δημοσίων υπαλλήλων δεν αντιδρά, αλλά εγώ φοβάμαι πως με τη δήλωση αυτή επιβεβαιώνει πως η ιστορία με το εφάπαξ δεν τέλειωσε. Μια τακτική που ακολουθείται από την Κυβέρνηση που, όταν βρίσκει σθεναρή αντίσταση, τα αποσιωπά για λίγο καιρό και τα επαναφέρει όμως στη συνέχεια. Βέβαια, τυχόν φορολόγηση του εφάπαξ θα έχει και συνέπειες στα Ταμεία Προνοίας των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα.

Αν σήμερα κάτι προέχει είναι η ενότητα που πρέπει να προβάλει το συνδικαλιστικό κίνημα του τόπου. Η ενότητα που επέδειξε πρόσφατα υποχρέωσε την Κυβέρνηση να αναθεωρήσει τη στάση της για τη φορολόγηση του εφάπαξ. Δικαιολογημένα ο κόσμος ανησυχεί για την κατάσταση που επικρατεί αυτές τις μέρες. Θα αναφέρουμε ενδεικτικά έναν τομέα που μας ενδιαφέρει και μας επηρεάζει όλους: τον τομέα της υγείας.

Η Κυβέρνηση περιθωριοποιεί και καταργεί τον Οργανισμό Ασφάλειας και Υγείας με την εμπλοκή των ασφαλιστικών εταιρειών. Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι με τις αποφάσεις της η Κυβέρνηση ανατρέπει τη φιλοσοφία και τον χαρακτήρα του ΓΕΣΥ όπως έχει συμφωνηθεί και προσπάθειά της είναι να εμπλέξει τα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα και τις ασφαλιστικές εταιρείες. Μιλάμε για τον τομέα της υγείας, ένα αγαθό που θα έπρεπε η πολιτεία να προσφέρει στους πολίτες της. Και βέβαια τα γεγονότα τρέχουν και η κυβέρνηση αντί να προχωρήσει στη δημιουργία ακτινοθεραπευτικών κέντρων, όπως η ίδια υποσχέθηκε στον λαό, τα αχρηστεύει.

Από την άλλη, παίζουν κυριολεκτικά με τον πόνο των καρκινοπαθών αφήνοντας μελέτες που έχουν γίνει και στοίχισαν πολύ ακριβά στο κράτος για να κάνουν νέες μελέτες. Ναι, ο κόσμος ανησυχεί για την κατάσταση, γιατί η Κυβέρνηση αντί να αφουγκραστεί τις ανησυχίες των πολιτών, των πολιτικών κομμάτων, φαίνεται να αφουγκράζεται μόνο τις απαιτήσεις της Τρόικας, με αποτέλεσμα σήμερα να βρισκόμαστε σε κίνδυνο για πολλά ζητήματα: για κεκτημένα, για μισθούς, για θέσεις εργασίας.

Πολλοί άνθρωποι έχουν βρεθεί εκτεθειμένοι στις τράπεζες, επειδή είναι θύματα της κρίσης και δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες τους. Μειώθηκε το εισόδημά τους ή βρέθηκαν στην ανεργία και δεν μπορούν να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους.

Ήδη γίνονται καταγγελίες ότι οι τράπεζες στέλνουν συνεχώς επιστολές. Να γιατί ο τόπος χρειάζεται ένα ισχυρό ενωμένο συνδικαλιστικό κίνημα που να μπορεί να αντιμάχεται τις πολιτικές της Κυβέρνησης και της Τρόικας. Ένα μέτωπο που να δίνει ελπίδα στους ανθρώπους ότι, ναι, μπορούμε να αντισταθούμε σε αυτές τις πολιτικές.

ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΠΑΠΑΛΑΖΑΡΟΥ
Μέλος Κ. Ε. ΑΚΕΛ