Αγαπητέ άγνωστε φίλε, δεν γνωρίζω τι ντέρτια κουβαλάς, αλλά το να καβαλάς τη μηχανή μεσάνυχτα και να τρελαίνεσαι με την ταχύτητα, πάνω- κάτω στην ίδια λεωφόρο, ώς τις πρωινές ώρες δεν οδηγεί πουθενά.

Αρκετές είναι οι φορές που κοιτάζω από το μπαλκόνι. Ποτέ δεν κατάφερα να δω το πρόσωπό σου. Ούτε καν τη μηχανή σου, μια και περνάς με 180 χιλιόμετρα, χωρίς καμιά βασική προστασία. Αυτό που κάνεις, το κάνουν και άλλοι νέοι, ίσως για διαφορετικούς λόγους ο καθένας, αλλά με το ίδιο σχεδόν αποτέλεσμα.

Αν τυχόν και συναντηθούμε μέσω αυτής της στήλης, θέλω να σου πω μερικές αλήθειες. Όπως και εσύ, και εγώ είμαι λάτρης της μηχανής, με τη μόνη διαφορά ότι τη μηχανή την έχω για να με εξυπηρετεί και δεν παίζω «ρωσική ρουλέτα» μαζί της, όπως εσύ. Όταν ακούω τον θόρυβο να σκίζει την ησυχία της νύχτας δεν σε βρίζω, αντίθετα με πιάνει μια ανατριχίλα και μια αγωνία, νιώθω μιαν ανακούφιση μόνον όταν ο θόρυβος απομακρύνεται και δεν σταμάτησε απότομα με έναν τελευταίο εκκωφαντικό θόρυβο.

Αγαπητέ άγνωστε φίλε, όλοι ψάχνουμε τα 15 δευτερόλεπτα δημοσιότητας, που δικαιούμαστε στη ζωή μας, αυτά που ψάχνεις όμως εσύ είναι τα λανθασμένα. Κανένας δεν γνωρίζει το τέλος του, γι' αυτό η ζωή είναι τόσο ελκυστική. Κάποια στιγμή όλοι θα φύγουμε από αυτήν, άλλοι με παιδιά, εγγόνια, καλές και κακές στιγμές, και άλλοι πριν ακόμα προλάβουν να τη ζήσουν. Οι κίνδυνοι είναι παντού, όμως δεν τους προκαλούμε, αντίθετα, με όση γνώση έχουμε, προσπαθούμε να τους αποφύγουμε.

Αγαπητέ άγνωστε φίλε, κλείνεις ραντεβού με τον Χάρο κάθε βράδυ. Αυτός, αφού σε στήνει επανειλημμένα, εσύ γιατί επιμένεις; Ξύπνα ένα πρωινό, άσε τη μηχανή και κάνε την ίδια διαδρομή με τα πόδια. Στη βάση μιας κολόνας της Α.Η.Κ. είναι δεμένο ένα μαραμένο στεφάνι εδώ και ενάμιση χρόνο. Αυτό απέμεινε από μια νεανική ζωή που έσβησε πριν ζήσει. Μια μάνα, μια αδελφή, μια ερωμένη, ένας φίλος το έδεσε εκεί την επομένη του θανάτου του. Από τότε κανένα ενδιαφέρον, σκονισμένο, μαραμένο και εγκαταλειμμένο χωρίς όνομα, χωρίς πρόσωπο, χωρίς ταυτότητα, ενδιαφέρει μόνο τα σκυλιά στον περίπατό τους, να πάρουν μια μυρωδιά. Αυτό είναι ό,τι απέμεινε από μια ζωή, που δεν πρόλαβε να ζήσει.

Αγαπητέ άγνωστε φίλε, και εγώ λατρεύω τη μηχανή μου, τη σέβομαι όμως όπως και τη ζωή μου. Γνωρίζουμε, εσύ και εγώ, ότι ούτε η Αστυνομία, ούτε οι φωτογραφικές μηχανές ή τα εμπόδια στον δρόμο μπορούν να σε σταματήσουν, ίσως και να σε προκαλούν. Γνωρίζουμε όμως ότι όλα είναι θέμα μιας κακής στιγμής. Μην την ψάχνεις απεγνωσμένα.