Στις 29 Αυγούστου η Κύπρος κήδευσε τα μαρτυρικά λείψανα του Λοχία Μάριου Ηρακλέους Χριστοδούλου, που έπεσε ηρωικά μαχόμενος υπερασπίζοντας την ελληνική Κύπρο στην Κλεπίνη, στις 14 Αυγούστου 1974.

Ο Μάριος γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1955 και αποφοίτησε από το Πρακτικό Τμήμα του Παγκυπρίου Γυμνασίου το 1973. Κατετάγη στην Εθνική Φρουρά και μετά την εκπαίδευσή του τοποθετήθηκε ως λοχίας στο 361 ΤΠ, που έδρευε στο Συγχαρί.

Στη διάρκεια της πρώτης φάσης της εισβολής πολέμησε στις νότιες πλευρές του Πενταδακτύλου στο μέτωπο Αλώναγρας - Συγχαρί - Δικώμου - Κουτσοβέντη. Λίγες ώρες πριν από την εκδήλωση της δεύτερης φάσης της εισβολής, το Τάγμα του μετακινήθηκε στο μέτωπο Παχυάμμου - Κλεπίνης, όπου επάνδρωσε ένα στρατηγικής σημασίας ύψωμα.

Οι Τούρκοι από τα χαράματα της 14ης Αυγούστου 1974 εξαπέλυσαν σφοδρή επίθεση με όλμους κατά των θέσεων που υπεράσπιζε ο Μάριος και στη συνέχεια η 1η Μοίρα Καταδρομών των Τούρκων επεδίωξε να καταλάβει το ύψωμα. Η σθεναρή αντίσταση των ανδρών του 361 ΤΠ απέτρεψε το τουρκικό εγχείρημα.

Λόγω της κατάρρευσης του μετώπου της Μιας Μηλιάς το ΓΕΕΦ διέταξε τη σύμπτυξη των μονάδων που αμύνονταν στον Παχύαμμο. Η διαταγή δεν έφτασε ποτέ στο ύψωμα που πολεμούσε ο Μάριος, επειδή οι Ελλαδίτες αξιωματικοί εγκατέλειψαν την περιοχή πολύ πιο πριν. Ο Μάριος και οι συμπολεμιστές του πολέμησαν ηρωικά μέχρι αργά το απόγευμα, οπότε τα τουρκικά άρματα κινούμενα στο νέο δρόμο Κυθρέας - Κερύνειας προς την Κλεπίνη τούς απέκοψαν. Ο Μάριος και άλλοι τέσσερις ήρωες ήταν οι τελευταίοι υπερασπιστές του υψώματος. Δέχθηκαν καταιγιστικά πυρά και μία ριπή κτύπησε θανάσιμα τον Μάριο, που τάφηκε σε ομαδικό τάφο με τους συμπολεμιστές του. Η εκταφή των λειψάνων έγινε το 2011.

Η ταυτοποίηση των σεπτών λειψάνων του έθεσε τέρμα στα βασανιστικά ερωτήματα που ταλαιπώρησαν τους συγγενείς του για 40 χρόνια. Δεν δίδει, όμως, τέλος στις πελώριες ευθύνες των αξιωματικών, που εγκατέλειψαν τις μονάδες τους και ευθύνονται για τις απώλειες τόσων νέων παιδιών. Η εγκληματική και προδοτική συμπεριφορά τους είχε ως συνέπεια τον μακρύ κατάλογο 60 αγνοουμένων του 361 ΤΠ στον Παχύαμμο.

Ο χρόνος ωρίμασε για να διερευνηθούν τα γεγονότα και να αποδοθούν ευθύνες στους προδότες και ριψάσπιδες αξιωματικούς που άφησαν αφύλακτες τις ακτές της Κερύνειας, και αυτούς που ευθύνονται για τις θυσίες τόσων εθνοφρουρών στη Λάπηθο, τον αποδεκατισμό της 181 ΜΠΠ και της εγκατάλειψης του 361 ΤΠ στον Παχύαμμο.

Ο Μάριος Χριστοδούλου ήταν ένα ξανθό, γελαστό, πρόσχαρο, μειλίχιο, ήρεμο και λιγομίλητο παιδί. Στα χρόνια που ήμασταν συμμαθητές στο Παγκύπριο Γυμνάσιο δεν στενοχώρησε κανέναν. Ήταν ένα νέος με απαράμιλλο ήθος, καλοσύνη και βαθύ σεβασμό προς τους καθηγητές του. Στην κηδεία του ένας συμμαθητής που τον γνώριζε από μικρό παιδί χαρακτήρισε τον Μάριο ως άγγελο από τα πρώτα χρόνια της ζωής του.

Πράγματι ήταν ένας άγγελος, που αξιώθηκε να εισέλθει στο πάνθεον των ηρώων. Αυτή η ανθρωπιά, αυτό το ήθος δεν ήταν τυχαία. Ήταν προϊόν της ανατροφής της οποίας έτυχε από τους γονείς του, Ηράκλη και Σοφία.

Ο μακαριστός Ηράκλης ήταν εξάδελφος του ήρωα Χρίστου Τσιάρτα και καταγόταν από την ηρωοτόκο κοινότητα του Πολυστύπου. Αυτή η χριστιανική και ελληνοπρεπής αγωγή, χαρακτηριστικό των κατοίκων και όσων κατάγονται από την Πιτσιλιά, έδωσε στον Μάριο τα πολύτιμα πνευματικά εφόδια, ώστε την ώρα που η Κύπρος τον κάλεσε να φυλάξει Θερμοπύλες, στάθηκε άξιος της αποστολής του και πολέμησε μέχρις εσχάτων.

Τιμούμε μαζί με τον ήρωα Μάριο και τους ηρωοτόκους γονείς του Ηράκλη και Σοφία. Ο Μάριος, όταν έπαιρνε την απόφαση να πολεμήσει στην πρώτη γραμμή, γνώριζε ότι ο κίνδυνος να πεθάνει ήταν μεγάλος. Γνώριζε ότι αναλάμβανε μια επικίνδυνη αποστολή, που πιθανό να έθετε τέρμα στη ζωή και στα νεανικά όνειρά του. Επέλεξε, όμως, τον δρόμο της αρετής, αυτόν που διδάχθηκε από τους ηρωοτόκους γονείς και τους δασκάλους του.

Το όνομα του Μάριου θα κοσμήσει τις στήλες με τα ονόματα των ηρώων αποφοίτων του Παγκυπρίου Γυμνασίου, για να είναι φωτεινό παράδειγμα για τις μελλοντικές γενιές.
Αλησμόνητε συμμαθητή Μάριε,

Εκεί στο ύψωμα του Παχυάμμου έδωσες τις εξετάσεις στο μάθημα της Ιστορίας και πήρες 20 Άριστα. Είμαστε βέβαιοι ότι ο Άγιος Θεός για τον ενάρετο βίο σου και το οδυνηρό μαρτύριο που υπέστης για την πίστη και την πατρίδα σου σε κατέταξε εν χώρα ζώντων, όπου απολαμβάνεις την ευφορία του Παραδείσου. Είμαστε βέβαιοι ότι προσεύχεσαι αδιαλείπτως υπέρ της ελευθερίας της Κύπρου, για την οποία έδωσες τη ζωή σου.
Αιωνία η μνήμη σου.