Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 18ης Σεπτεμβρίου στη Σκοτία, με ποσοστό 55,3% να ψηφίζουν Όχι και 44,7% να ψηφίζουν υπέρ της ανεξαρτητοποίησης του Έθνους της Σκοτίας, σηματοδοτεί ούτως ή άλλως την απαρχή μιας νέας ιστορικής πορείας τόσο για την ίδια τη Σκοτία αλλά, κατ’ επέκτασιν, για το Ηνωμένο Βασίλειο. Η κυβέρνηση της χώρας γενικά και τα τρία μεγάλα πολιτικά κόμματα -των Συντηρητικών, των Εργατικών και των Φιλελευθέρων Δημοκρατών- οφείλουν τώρα να τηρήσουν τις προ του δημοψηφίσματος δεσμεύσεις τους για περαιτέρω εκχώρηση εξουσιών και αρμοδιοτήτων στους Σκοτσέζους.

Η επίκληση ενδεχομένων κινδύνων από μια τυχόν απόσχιση της Σκοτίας από το Ηνωμένο Βασίλειο και ειδικά η όλη συζήτηση επί του νομίσματος που θα είχε τυχόν ένα νέο κράτος της Σκοτίας, εκτιμάται ότι έχουν επιδράσει καταλυτικά υπέρ της παραμονής της Σκοτίας στην Ένωση. Πέραν αυτών, φυσικά, το στρατόπεδο του «Ναι» κατάφερε να σμικρύνει τη διαφορά μεταξύ του «Ναι» και το «Όχι» και, έτι περισσότερο, να δημιουργήσει μια καινούργια δυναμική στη βάση του εκλογικού Σώματος της Σκοτίας, ειδικά ανάμεσα στους νέους ψηφοφόρους, ηλικιών 16 και 17, που για πρώτη φόρα συμμετείχαν σε εκλογικές αναμετρήσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο και αποτελούν τη γενιά του αύριο.

Με υψηλότατα ποσοστά υπέρ της ανεξαρτητοποίησης της Σκοτίας, οι ψηφοφόροι ηλικίας 16 και 17 ψήφισαν υπέρ του «Ναι» σε ποσοστό 70%, ενώ οι νέοι μεταξύ 25 έως 36 σε ποσοστό 59%. Όπως χαρακτηριστικά έχει καταγραφεί, το ερώτημα δεν είναι τι πιστεύουν οι σημερινοί δεκαεξάρηδες για το μέλλον της Βρετανίας, αλλά τι θα πιστεύουν μετά από μια γενιά και πώς θα έχει λειτουργήσει ώς τότε η αποκέντρωση.

Οι προεκλογικές δεσμεύσεις, που θα πρέπει να υλοποιηθούν το επόμενο χρονικό διάστημα, αφορούν σε περαιτέρω εκχώρηση αρμοδιοτήτων και εξουσιών στο Κοινοβούλιο της Σκοτίας, ειδικά, μεταξύ άλλων ως προς τα θέματα φορολογίας, εσόδων, του εθνικού συστήματος υγείας και των κοινωνικών παροχών. Οι δηλώσεις, φυσικά, του Βρετανού Πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον αφορούσαν όχι μόνο τη Σκοτία, αλλά και τα υπόλοιπα, τρία, Έθνη που συναποτελούν το Ηνωμένο Βασίλειο - την Βόρειο Ιρλανδία, την Ουαλία και, για πρώτη φορά, την Αγγλία που αποτελεί τον πυρήνα της Μεγάλης Βρετανίας, με τον περισσότερο πληθυσμό και τη μεγαλύτερη οικονομική δραστηριότητα. Θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι το Ουέστμινστερ θα πρέπει, πιθανότατα μετά τον Μάιο του 2015, οπότε και θα πραγματοποιηθούν γενικές εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο, να προχωρήσει σε περαιτέρω αποκέντρωση εξουσιών και αρμοδιοτήτων στις περιφέρειες.

Το Ηνωμένο Βασίλειο, εν τέλει, «ομοσπονδιοποιείται». Η κρίση που προκλήθηκε από μια πιθανή απόσχιση της Σκοτίας έχει παρέλθει, ως επίσης και τα όποια αρνητικά αποτελέσματα θα είχε αυτή σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες που αντιμετωπίζουν αποσχιστικές τάσεις εντός της επικράτειάς τους, αν και στην περίπτωση της Καταλωνίας η κυβέρνηση στη Μαδρίτη δεν έχει μάλλον εφησυχάσει. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στη Σκοτία, απαντώντας το ρητορικό όπως τελικά προκύπτει ερώτημα του τίτλου, δεν έχει αφήσει το Ηνωμένο Βασίλειο ελλιπές αλλά έχει ανοίξει τον δρόμο για ένα επαν-ηνωμένο Βασίλειο, με ένα νέο όραμα.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΤ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ