Η αποκλειστική ανάγκη της Κυβέρνησης να παίρνει θετικές αξιολογήσεις κάθε τριμηνιαία κάθοδο της Τρόικας στην Κύπρο μάς οδήγησαν να αποδεχόμαστε άνευ όρων όλες τις οδηγίες που μας υποβάλλουν οι δανειστές μας, οι κύριοι που πλέον κυβερνούν τον τόπο μας. Η 5η έκδοση του επικαιροποιημένου μνημονίου μας φέρνει αντιμέτωπους ως κοινωνία με μια σωρεία απαράδεκτων όρων και κανονισμών, που εξυπηρετούν μόνο τα ξένα συμφέροντα και καθόλου το γενικό καλό των ατόμων.

Από πού να ξεκινήσει κανείς και πού να τελειώσει, όταν όλοι οι τομείς του κράτους δέχονται επίθεση «αλλαγής», που σε κάνει να διερωτάσαι, και σε περιπτώσεις να επιβεβαιώνεσαι, ότι τόσα χρόνια τίποτα δεν λειτουργούσε σωστά; Αυτή θα έπρεπε να ήταν η απάντηση στις προεκλογικές περιόδους, κατά τις οποίες οι υποψήφιοι τέως και νυν πρόεδροι έκαναν απολογισμό και έβαζαν στόχους για την αλλαγή στη δημόσια διοίκηση. Με βάση το νέο μνημόνιο για την αναδιοργάνωση του δημόσιου τομέα, θα ακολουθήσουν δύο στάδια από τη μελέτη της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Στο πρώτο στάδιο θα αναδιοργανωθούν το Υπουργείο Γεωργίας, το Υπουργείο Παιδείας, και ο Έφορος Εταιρειών, όπου ζητήθηκε και δόθηκε πρόσβαση στα ξένα συμφέροντα να γνωρίζουν όσες πληροφορίες χρειάζονται για τις εγγεγραμμένες εταιρείες στο μητρώο, ώστε να πατάξουν το ξέπλυμα βρόμικου χρήματος, όπως τους μετόχους και τους τραπεζικούς λογαριασμούς. Και σας ρωτώ, γιατί πρέπει να γνωρίζουν τα ξένα συμφέροντα; Εμείς, ως κράτος, αδυνατούμε να πατάξουμε το ξέπλυμα; Μήπως η πληροφόρηση αποσκοπεί στον έλεγχο των εταιρειών ρωσικών συμφερόντων;

Στο δεύτερο στάδιο θα αναδιοργανωθούν ΟΛΑ τα υπόλοιπα Υπουργεία, ΟΛΕΣ οι κρατικές εταιρείες, ακόμα και το γραφείο του Προέδρου και το συμβούλιο των υπουργών. Επίσης, όλες οι κυβερνητικές ανεξάρτητες υπηρεσίες, όπως η Νομική Υπηρεσία, η Ελεγκτική Υπηρεσία, η Εκπαιδευτική Υπηρεσία, το Γραφείο Επιτρόπου Διοικήσεως και η Υπηρεσία Εσωτερικού Ελέγχου του κράτους. Μήπως θέλουν να καταλύσουν το πολιτικό μας σύστημα; Τι δουλεύει σωστά στην τελική; Και αν όντως όλα αυτά χρειάζονται αλλαγή, πώς εμείς ζούσαμε τόσα χρόνια με αυτό το σύστημα;

Παρά τις δεσμεύσεις του Προέδρου, η Τρόικα επέβαλε μείωση των μισθών του δημοσίου τομέα κατά 3% μέχρι το τέλος του χρόνου, μείωση στο επίδομα τέκνου και στη φοιτητική χορηγία, κατήργησαν την πληρωμή στις υπερωρίες, μείωσαν τις θέσεις των εκπαιδευτών στην παιδεία και κανένας αρμόδιος δεν βγαίνει να μιλήσει υπεύθυνα και να δικαιολογήσει γιατί συναινεί σε αυτές τις αποφάσεις η Κυβέρνηση, χωρίς να υπάρχει σχέδιο β.

Ακολουθούν οι φοροεισπρακτικές υπηρεσίες του κράτους που παίρνουν υπερεξουσίες, αποφασίζοντας σε περιπτώσεις μη εξόφλησης οφειλών να δεσμεύουν τραπεζικούς λογαριασμούς και ακίνητη ιδιοκτησία ΧΩΡΙΣ την απόφαση δικαστηρίου, βάζοντας σε ισχύ αυτήν την οδηγία μέχρι το τέλος του χρόνου. Γιατί να έχει αυτήν την εξουσία ένας άνθρωπος και όχι το σύνταγμα της χώρας; Πώς αυτό βοηθά στην αντικειμενική είσπραξη των ανείσπρακτων φορολογιών;

Όσον αφορά τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και το νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις, οι εισηγήσεις του Προέδρου την Δημοκρατίας δεν ήταν προσωπικές του εισηγήσεις, αλλά προσυμφωνημένες με την Τρόικα για να μπουν σε εφαρμογή από τον Νοέμβριο του 2014. Άρα ο Πρόεδρος να μην τις οικειοποιείται ως δικές του και να προσπαθήσει, επί της ουσίας, να βοηθήσει τον κόσμο σε αυτό το φλέγον ζήτημα, όταν το νομοσχέδιο που οι ίδιοι έφεραν παρουσιάζει χειρότερες πρόνοιες από αυτές που ζητά η Τρόικα, με πρώτο και καλύτερο το χρονικό περιθώριο των διαδικασιών εκποίησης της πρώτης κατοικίας στα 2,5 χρόνια και όχι στους 7 μήνες.

Η υφιστάμενη νομοθεσία επέτρεπε, μέχρι σήμερα, οι τράπεζες να εκποιούν περιουσιακά στοιχεία μη βιώσιμων εταιρειών και το έπραξαν πάμπολλες φορές, άρα γιατί να επιμένουμε σε νέα νομοθετική ρύθμιση; Μήπως το νομοσχέδιο στοχεύει μόνο την ιδιόκτητη κατοικία; Γιατί να επιτρέπουμε στις τράπεζες να μεταφέρουν δάνεια σε τρίτους, είτε είναι εξυπηρετούμενα είτε δεν είναι, χωρίς να παίρνουν έγκριση από τους οφειλέτες; Τόσα χρόνια δεν μπορούσαν να διαχειριστούν οι ίδιες το χαρτοφυλάκιό τους; Αυτοί «οι τρίτοι» που θα αγοράζουν τα δάνεια θα σέβονται και τις υφιστάμενες δανειακές συμβάσεις με τους οφειλέτες, ή θα επιβάλλουν δικούς τους όρους αποπληρωμής; Τι έκαναν οι ίδιες οι τράπεζες για να διορθώσουν την κατάσταση και να βοηθήσουν τα άτομα να τις βοηθήσουν; Γιατί να νομοθετούμε ρύθμιση υπέρ ιδιωτικών εταιρειών; Πού πάει η κοινωνική πολιτική του κράτους;

Το κομμάτι των ιδιωτικοποιήσεων παίρνει σάρκα και οστά, πλέον, με τα χρονικά περιθώρια να στενεύουν στην υλοποίηση των οδηγιών, με τα λεφτά από τις ιδιωτικοποιήσεις να πηγαίνουν αποκλειστικά στην αποπληρωμή των δημόσιων χρεών και όχι να εισρέουν στην αγορά για σκοπούς ρευστότητας. Ιδιωτικοποιήσεις χωρίς να έχουν ανοίξει τους συγκεκριμένους τομείς, όπως αυτός της ενέργειας, ώστε να υπάρξει είσοδος νέων εταιρειών και να αυξηθεί ο ανταγωνισμός προς όφελος του καταναλωτή. Αντιθέτως, προς το παρόν έχουμε δημιουργήσει ιδιωτικό μονοπώλιο. Αυτή ήταν η ουσία της ιδιωτικοποίησης, να επωφεληθούν μόνο οι ιδιώτες μέτοχοι;

Αναφορικά με το ΓεΣΥ, οι οδηγίες θέλουν να εφαρμόζεται το δεύτερο τρίμηνο του 2015, χωρίς το αρμόδιο Υπουργείο να έχει έρθει σε συμφωνία ακόμα με τους γιατρούς τους Δημοσίου και τις φαρμακευτικές εταιρείες.
Το μόνο θετικό που προνοεί και υποδεικνύει αυτή η έκδοση του μνημονίου είναι ότι ζητούν την πρόσβαση σε ελεγκτές στα βιβλία της τράπεζας Κύπρου και της Λαϊκής, ώστε να εξετάσουν τα δάνεια που έχουν δοθεί σε διευθυντές, μέλη του συμβουλίου, μετόχους των τραπεζών παράτυπα και να παρθούν νομικά μέτρα εναντίον όσων χρειάζεται από τον Ιανουάριο του 2015. Άραγε, θα επιδιώξει η Κυβέρνηση να εφαρμόσει την οδηγία με τόσο σθένος, όσο το νομοσχέδιο για την «έξωση των απλών πολιτών από τα σπίτια τους και τη δημιουργία αστέγων», αλλιώς νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις;

ΑΝΝΑ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Οικονομολόγος