Συμφωνώ με την απάντηση που έδωσε ο αγαπητός Λάζαρος Μαύρος προς τον κ. Ν. Κατσουρίδη («Σ» 23.9.2014) ότι «ΨΕΜΑ ΜΕΓΑΛΟ είπε ο κ. Κατσουρίδης (συνέντευξη στη «Σ» 22.9.2014) ότι «έχουν δοκιμαστεί διάφορες πολιτικές.΄Ολες. Του καλού παιδιού, του σκληρού παιδιού, της πρόταξης της μη πρόταξης, των συνομιλιών με προϋποθέσεις κ.ο.κ., δεν καταλήγουμε πουθενά».

Όχι μόνο δεν δοκιμάστηκαν αλλά οι πολιτικές ηγεσίες της Κυπριακής Δημοκρατίας, πρωτοπορούντος του ΑΚΕΛ, ούτε καν γνωρίζουν τι σημαίνει η φράση «δοκιμάζω νέα πολιτική». Γιατί από τον Μακάριο μέχρι τον Αναστασιάδη (εξαιρουμένου του μ. Σπ. Κυπριανού, ο οποίος αντικαταστάθηκε με βρετανο-αμερικανική προσπάθεια από τον - «ευέλικτο» που αναζητούσαν οι Βρετανοί για να δεχόταν την ΔΔΟ- Γ. Βασιλείου και τον οποίο υποστήριξε και ανέδειξε το ΑΚΕΛ) μία μόνο οδηγία ακολούθησαν: Του καλού, φρόνιμου και υπάκοου παιδιού προς τις τουρκικές απαιτήσεις, μέσω της κηδεμόνος Βρετανίας αμέσως μετά τις τουρκικές βάρβαρες εισβολές.

Και το ΑΚΕΛ ήταν πρωτοπόρο στην δουλική αυτή εξυπηρέτηση υπέρ της τουρκικής απαίτησης Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας που υιοθέτησε το Λονδίνο στις 16 Αυγούστου 197. Και αφήνοντας τον Αττίλα να αρπάξει όσα εδάφη ήθελε μετά να... διαπραγματευτεί! Και επικαλείτο ο «bloody» Κάλλαχαν ότι... είχαν «υπόθεση» οι Τούρκοι! Κλασική η στάση των τότε Γενικού Γραμματέα και Βοηθού Γενικού Γραμματέα του ΑΚΕΛ Ε. Παπαϊωάννου και Α. Φάντη αντιστοίχως, που συμφωνούσαν με τη γραμμή Γλ. Κληρίδη για γεωγραφική ομοσπονδία.

Ο οποίος «τόλμησε» να την υποστηρίξει καθ΄υπόδειξη Λονδίνου και απαίτηση Ντενκτάς στις 6 Νοεμβρίου 1974 από την Γκαλερί Αργώ στη Λευκωσία για να δεχτεί τα συγχαρητήρια του Τζέιμς Κάλλαχαν (βλέπε ΔΔΟ) για το θάρρος του (να τους εξυπηρετήσει δηλαδή). Το ΑΚΕΛ με τους Παπαϊωάννου και Φάντη, λοιπόν, έτρεξαν και αυτοί να βοηθήσουν! Δέχτηκαν να μεταβούν στο Λονδίνο ΠΡΙΝ τη σύσκεψη Αθηνών τέλος Νοεμβρίου 1974, πριν επιστρέψει ο Μακάριος στην Κύπρο, για να βοηθήσουν τον Κληρίδη και τους Βρετανούς ώστε να πείσουν τον Μακάριο να δεχτεί στην Αθήνα τη Διζωνική.

Αμφότεροι μεταφέρθηκαν στο Λονδίνο στις 16 Νοεμβρίου 1974 καθ' υπόδειξη του Γλ. Κληρίδη προς τον τότε ΄Υπ. Αρμοστή στη Λευκωσία σερ ΄Ολβερ. Εκείνος σε 24 ώρες εξασφάλισε έγκριση από το Λονδίνο και διευθέτησε τη μετάβασή τους ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΚΗΣ ΒΑΣΕΩΣ ΑΚΡΩΤΗΡΙΟΥ! Για να παραδώσουν και ακελικό υπόμνημα προς τον Μακάριο υπέρ της γεωγραφικής ομοσπονδίας... (βιβλίο «Διζωνική Εκτέλεση Κυπριακής Δημοκρατίας 1955-2011», σελ. 178/179 και άρθρο Σ. Ιακωβίδη στη «Σ» 24.8.2008). Έκτοτε δεν άλλαξαν ούτε ένα γράμμα από τη γραμμή τους. Της μοναδικής και μόνης καθοδηγούμενης από το Λονδίνο «πολιτικής». Της σταθερής υποστήριξης της τουρκο-βρετανικής ρατσιστικής Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, πιστοί στους κηδεμόνες εγγυητές και τις υποδείξεις τους. Μιας τουρκο-βρετανικής πολιτικής με την οποία συμφωνούσε και η Μόσχα.

ΦΑΝΟΥΛΑ ΑΡΓΥΡΟΥ
Ερευνήτρια/Συγγραφέας