Της πικρής Παρασκευής, 21 Σεπτέμβρη

Κατάθεση ευλαβική, στην ιερή σας μνήμη
και ταπεινό προσκύνημα, στην άγια σας θυσία.
Κει που, φτιαγμένες οι ψυχές, με τ’ άχραντο προζύμι…
λαμπροφεγγείς πετάξανε, προς την αθανασία.

Ιδού, πα’ στο ικρίωμα, τον Παναγίδη Ανδρέα·
με τον Κουτσόφτα Μιχαήλ, τον Μαυρομάτη Στέλιο.
Μια λεβεντιά περήφανη, η τρίδυμη παρέα…
Της αντρειάς αγλάισμα, της αρετής θεμέλιο.

Γιοι της ΕΟΚΑ, Αρχάγγελοι, του Διγενή στρατιώτες·
μη να σκεβρώσει η καρδιά, μη να σαλέψει η πίστη.
Άξιοι της Κύπρου μαχητές, εύορκοι πατριώτες…
με πνεύμα που λαμπάδιασε, ψυχή που ετροχίστη.

Μαρτύρια ο δήμιος έστησε, στης δόξας τ’ ανηφόρι·
Μα οι τρανοί κι αγέρωχοι, δεν σκύβουν, δεν σκοντάβουν.
Θανάτου περιφρονητές, νίκης μαντατοφόροι…
Αυτοί, εγείρουν τρόπαια. Τάφους, οι Άγγλοι σκάβουν.

Μαρτύριο το μαρτύριο, στου Χάρου το «παιχνίδι»:
Γονείς, αδέλφια αφήνοντας, δικούς χαροκαμένους·
μα και γυναίκα κι ορφανά, όπως τον Παναγίδη…
Πάντες, θυσία προκρίνοντας· παρά, αγαπημένους!

Μπρος στα φριχτά μαρτύρια, φτερά η πίστη απλώνει·
λες τους κρατούσε η Παναγιά, πτώση να μη τους εύρει.
Μέχρι που, ηρωομάρτυρες, βγήκανε στην Αγχόνη…
Κι ήταν πικρή Παρασκευή, εικοσιμιά Σεπτέμβρη.

Γενναίοι ηρωομάρτυρες, της θρυλικής ΕΟΚΑ,
με λιονταρίσια την ψυχή και την καρδιά ατσάλι·
άτρομοι κι αταλάντευτοι, νιότη-ζωήν εδώκαν…
λύτρο, για Κύπρο λεύτερη κι Ελλάδα πιο μεγάλη.

Εδώ θανάτου κάτεργο, Αγχόνη θρασεμένη.
Χαρά, σ΄ αυτούς που τράνεψαν, τον φόβο κι αποδιώξαν.
Εδώ, πατήσανε θνητοί, στηθήκαν αντρειωμένοι.
Κι αθάνατοι ανέβηκαν, προς την ουράνια δόξα.

Εδώ, της Κύπρου Γολγοθάς και του Σταυρού η οδύνη·
μα ξάστραψαν ημίθεοι κι ο Χάρος εδαμάστη.
Εδώ, θεήλατες μορφές, σε εφτάπυρο Καμίνι…
Ώσπου κι η Αγχόνη λύγισε· κι ο βράχος, καθαγιάστη!

Νάτους, τρεις νιοι ορθόψυχοι, μπρος στον σεπτό Βωμό τους.
Με τ΄ άγιο φωτοστέφανο στο πέρφανο κεφάλι·
και με τον βρόχο, που άγιασαν, γύρω απ΄ τον λαιμό τους…
λευκά ανοίγουνε φτερά, για την ουράνια αγκάλη!

Τιμώντας πίστη στον Θεό και όρκο στην Πατρίδα,
πρόμαχοι νυν και ζηλωτές, του αμαράντου κλέους.
Κι ιδού, θυσία περίλαμπρη, στης δόξας την κρηπίδα…
Στο Υπερώο της Λεβεντιάς, στον Γολγοθά του Χρέους!

Τον όρκο ετιμήσετε, υπέραθλη τριάδα·
απτόητοι στον δήμιο και τα φρυάγματά του.
Για λευτεριά και Ένωση, με την μητέρα Ελλάδα…
Στον Γολγοθά ανεβήκετε, του πιο φριχτού θανάτου!

Δίχα κηδεία από δικούς, φιλί και θυμιατήρι·
βαρύ, στερνό μαρτύριο, μέσα στα τόσα άλλα.
Λάθρα, σας καταχώσανε, στο δήθεν Κοιμητήρι…
ένα κομμάτι φυλακής, αντίκρα στην Κρεμάλα.

Αδέλφια, απέραντη η τιμή και η ευγνωμοσύνη·
για σας, που παραβγήκατε στα ματωμένα χρόνια.
Προς τα ΄ψη ακοντίσατε την Κύπρια Ρωμιοσύνη…
τον Χάρο αντιπαλεύοντας, στα μαρμαρένια αλώνια!

Ε.Ε.Ευαγγελάκης
ΠΟΡΕΙΑ ΕΠΙ ΧΑΡΤΟΥ
ΤΟΜΟΣ Γ΄ (Μεγαλώνυμες Ώρες)