Στις 4 και 5 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε στην Ουαλία η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ, η οποία έκανε το επόμενο βήμα προς τη στρατιωτικοποίηση της αντιπαράθεσης με τη Ρωσία, που δεν θα περιορίζεται στο στρατιωτικό σκέλος αλλά θα επεκτείνεται στον διπλωματικό και εμπορικό τομέα, όπου ήδη ζούμε ένα μέρος από αυτόν, που έχει σοβαρές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία και καλό θα ήταν η δική μας πλευρά να μελετήσει και τις οποιεσδήποτε εμπλοκές.

Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ συνήλθε μέσα σε συνθήκες συγκρούσεων, αστάθειας, αλλαγής συνόρων, αιματοχυσίας. Σ' αυτό το σκηνικό θέλει να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στους ακόλουθους τομείς:

Α) Με μέτρα επιτήρησης των ανατολικών συμμάχων,

Β) Με σχέδιο ετοιμότητας της Συμμαχίας,

Γ). Με πολιτική δέσμευση για εισφορά στις επενδύσεις από τους συμμάχους στον αμυντικό τομέα.

Στόχος είναι να δημιουργηθούν στρατιωτικές και αντιπυραυλικές βάσεις σε μια σειρά χώρες και οι σύμμαχοι να αγοράσουν εξ ιδίων αμυντικά όπλα.

Οι σχεδιασμοί, όπως σκιαγραφούνται, τονίζουν ότι η ανθρωπότητα θα βρεθεί ξανά στο φόβητρο μιας νέας πολεμοκαπηλικής ειρήνης, από την οποία θα ωφεληθούν οι πολεμικές βιομηχανίες.

Παρά τη διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας και της Κόμεκον, το ΝΑΤΟ δεν αυτοδιαλύθηκε αλλά το βλέπουμε να δρα στο διεθνές προσκήνιο χωρίς αντίπαλο σε Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη, Συρία και Ουκρανία, υπό τον μανδύα του «ανθρωπιστικού σκοπού».

Η Ε.Ε. κρίνει «αναγκαία» την ανάπτυξη ισχυρής ευρωπαϊκής, αμυντικής βιομηχανίας, γιατί θα σχετίζεται με την ΚΠΑΑ και θα προσφέρει 750 χιλ. θέσεις εργασίας.

Οι αποφάσεις της Ουαλίας φέρνουν τις αντιδράσεις της Μόσχας και ενδέχεται να μετακινήσει δυνάμεις προς τις βαλτικές χώρες και τον Στόλο στη Μαύρη Θάλασσα.