Άστραψε και βρόντηξε η πρεσβεία της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Λευκωσία, με αφορμή το πρόσφατο βιβλίο του κ. Μακάριου Δρουσιώτη για τον διπλό ρόλο των τότε Υπερδυνάμεων, στα τραγικά γεγονότα του ΄74. Αλλά, τι λέγει το κείμενο-διαμαρτυρία?

Θα εξετάσουμε ορισμένα μόνο σημεία, διότι πρόκειται για μακροσκελές κείμενο.

Τονίζει, μεταξύ άλλων, ότι η διαχρονική θέση της Μόσχας ήταν πάντα η ανεξαρτησία, κυριαρχία και εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου. Κατηγορεί τον Δρουσιώτη ότι: «Δεν τεκμηριώνει επαρκώς τα επινοημένα συμπεράσματά του». Τον κατηγορεί ότι δεν είναι Ιστορικός, αλλά «ερασιτέχνης-ερευνητής». Ότι δεν κατέχει την επιστημονική μεθοδολογία.

Η ρωσική πρεσβεία παραδέχεται ότι «πολλές φορές στο παρελθόν προειδοποίησε Αθήνα και Άγκυρα ότι δεν θα παραμείνει αδιάφορη σε ενδεχόμενες εχθρικές ενέργειες προς την ανεξάρτητη Κυπρ. Δημοκρατία».

Ωραία.

Και ερωτώ: Τι έπραξε τον Ιούλιο του '74, όταν ο σιδηρόφρακτος Αττίλας αποβιβαζόταν ως τουρίστας στις ακτές του 5 Μίλι? Είδατε κανένα σοβιετικό πολεμικό πλοίο ή κανένα ΜΙΓΚ 23, να υπερασπίζεται την πατρίδα μας? Γιατί εγώ, κρυμμένος και κατατρομαγμένος, κλαίγοντας συνέχεια, 15χρονο παιδάκι, μέσα σε ένα σκοτεινό, υγρό υπόγειο, στον Αγ. Επίκτητο, ανατολικά της Κερύνειας μας, δεν είδα κάτι τέτοιο… Αφελής έκτοτε.

Ανέμενα, όπως και πολλοί άλλοι, από την Ελλάδα και την ΕΣΣΔ να επέμβουν!..

Κάπου πιο κάτω, λέει: « Ο Σοβιετικός πρέσβης προειδοποίησε από το 1971 τον Αρχ. Μακάριο ότι το ΝΑΤΟ αποφάσισε να δοθεί λύση στο Κυπριακό που να είναι προς το συμφέρον της Βορειο-Ατλαντικής

Συμμαχίας…». Ε, καλά, και ο Υπ. Εξωτερικών της Ελλάδος, Ευάγγελος Αβέρωφ, τον είχε προειδοποιήσει, και μάλιστα λίγα 24ωρα προ του πραξικοπήματος. Έγινε τίποτε;

Αλλά και το άλλο: Η δοθείσα από το ΝΑΤΟ και τους Δυτικούς, τελική λύση, δηλ. η διχοτόμηση, έβλαπτε τα σοβιετικά συμφέροντα? Απαντήστε παρακαλώ.

Σε άλλο σημείο της ρωσικής επιστολής, γράφει: «Ο Αμερικανός ΥΦΥΠΕΞ Josef Sisco υποστήριξε την απόβαση των τουρκικών στρατευμάτων στο νησί».

Εσείς, κ. Πρέσβη, ως ένθερμοι φίλοι της Κύπρου, ως κραταιά-υπερδύναμη, ως αντίπαλον δέος των ιμπεριαλιστικών ΗΠΑ, τι επράξατε για να το αποτρέψετε αυτό;

Νομίζω, δεν χρειάζεται να γράψω περισσότερα.

Κλείνοντας, όμως, να μου επιτραπεί να θέσω απλά ερωτήματα:

1) Η αναταραχή στη ΝΑ πτέρυγα του ΝΑΤΟ και η παραλίγο σύγκρουση μεταξύ Ελλάδος-Τουρκίας εξυπηρετούσε τότε τα σοβιετικά συμφέροντα? Ναι ή όχι;

2) Έθεσε βέτο στο Σ.Α. των Ην. Εθνών η Σοβ. Ένωση, στην δυτικής προέλευσης πρόταση για κατάπαυση του πυρός, μεταξύ πρώτης και δεύτερης φάσης της εισβολής;

Αλλά, προς το τέλος, η σφοδρή επίθεση κατά του Μ. Δρουσιώτη, κλείνει ως εξής:

«Ο Μ. Δρουσιώτης, δεν είναι ένας ερασιτέχνης-γραφομανής. Είναι σύμβουλος του Προέδρου της Δημοκρατίας… Είναι τυχαίο αυτό;».

Και στον επίλογο, διαβάζω: «Το βιβλίο του Δρουσιώτη συμπίπτει, χρονικά, με τη σημερινή προσπάθεια επαναπροσδιορισμού της κυπριακής εξωτερικής πολιτικής!».

Μπορεί να μου εξηγήσει κάποιος, διότι εγώ ως αδαής δεν αντιλαμβάνομαι τι σημαίνει αυτό;

Λυπούμεθα, βέβαια, που ο κ. Αναστασιάδης με δήλωσή του διαχωρίζει την θέση του από τον διορισθέντα σύμβουλό του. Αντιλαμβανόμαστε, όμως, ότι δεν θα ήταν σοφό, στη σημερινή συγκυρία, να διαταραχθούν οι σχέσεις μας με τη Ρωσική Αρκούδα…

Και τον δικαιολογούμε πλήρως.

Συμπέρασμα: Οι ΗΠΑ, ο Κίσινγκερ και λοιποί, σχεδίασαν και εκτέλεσαν τα πάντα εις βάρος της πατρίδας μας. Όμως, κάποιοι άλλοι παρέμειναν απαθείς θεατές. Δεν είναι κακό να το παραδεχτούν. Έστω και τώρα.

Τους κατανοούμε πλήρως, τους αγαπάμε, και επιθυμούμε την φιλία και συνεργασία μαζί τους. Διότι:

«Οι χώρες δεν έχουν φίλους. Έχουν συμφέροντα» ( Winston Churchill).

Α. ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΗΣ
Ερευνητής, πρώην εκπαιδευτικός