Οι εξελίξεις των τελευταίων μηνών που σχετίζονται με το μνημόνιο αλλά και το Κυπριακό φαίνεται ότι έχουν οδηγήσει στη διαμόρφωση ενός πλέγματος το οποίο συνδέει κάποια κόμματα. Συγκεκριμένα, βάσει και των θέσεών τους κυρίως στο μνημόνιο, αυτήν τη στιγμή ΑΚΕΛ-ΕΔΕΚ-Οικολόγοι-Συμμαχία Πολιτών φαίνεται να έχουν δημιουργήσει ένα αντιμνημονιακό, ίσως και αντικυβερνητικό μέτωπο. Κυριότερα θέματα διαφωνίας μέχρι τώρα με τα οποία τα πιο πάνω κόμματα έχουν συγκρουστεί με την Κυβέρνηση υπήρξαν το κούρεμα, εκποιήσεις και άλλα.

Κάποιος θα έλεγε ότι η ίδια εικόνα δεν παρουσιάζεται και στο Κυπριακό, αφού είναι γνωστό ότι το ΑΚΕΛ έχει στηρίξει τη διαδικασία των συνομιλιών, άρα μάλλον υπάρχει σχετική σύμπλευση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Κάπου στη μέση, αδιάλλακτο στο Κυπριακό και με διεκδικητικές προτάσεις σε θέματα μνημονίου το ΔΗΚΟ, το οποίο προσπαθεί να διατηρήσει τον ρυθμιστικό του ρόλο.

Ενόψει μελλοντικών εκλογών

Είναι ξεκάθαρο ότι τα κόμματα προσπαθούν να διεμβολίσουν το κυβερνών κόμμα, στο οποίο και επιρρίπτουν ευθύνες για τον τρόπο που διαχειρίζεται το μνημόνιο. Θα μεσολαβήσουν βεβαίως οι βουλευτικές εκλογές του 2016 στις οποίες θα γίνει μέτρηση δυνάμεων, την επομένη όμως θα αρχίσει πλέον η ζύμωση για τις προεδρικές. Κοινή συνισταμένη των κομμάτων αυτών είναι η επιθυμία τους για σκληρότερη διαπραγμάτευση και άμεση απαλλαγή από το μνημόνιο, σε αντίθεση με τον ΔΗΣΥ ο οποίος θεωρεί ότι η μόνη έξοδος από το μνημόνιο περνά μέσα από την εφαρμογή του.

Bεβαίως, η κοινή θέση στο μνημόνιο δεν συνιστά και κατ' ανάγκη συνεργασία σε επίπεδο προεδρικών αλλά, από την άλλη, εάν μέχρι τότε η Κύπρος βρίσκεται σε στενό μνημονιακό κλοιό, δεν μπορεί κανείς να αποκλείσει αυτό να αποτελέσει προεκλογικό δίλημμα.

Όπως και να έχει όμως, τα πολιτικά δρώμενα φαίνεται να οδηγεί το ΔΗΚΟ, το οποίο με τον έναν ή τον άλλον τρόπο είναι πάντα στο επίκεντρο των εξελίξεων, μάλιστα συνήθως αποτελεί το βαρόμετρο στη ζυγαριά των όποιων ψηφισμάτων στη Βουλή. Εάν, μάλιστα, καταφέρει να αγγίξει ικανοποιητικά ποσοστά στις βουλευτικές του 2016, ενδέχεται να επανέλθει στον ρυθμιστικό του ρόλο.

Το πρόβλημα του ΔΗΣΥ παρουσιάζεται πανομοιότυπο με αυτό του ΑΚΕΛ της προηγούμενης πενταετίας. Δηλαδή, η απομόνωση, αφού με τη φυγή του ΔΗΚΟ και πέραν του διασπασθέντος ΕΥΡΩΚΟ, έχει μείνει μόνο. Μοναδική ίσως διέξοδος για τον ΔΗΣΥ είναι η συνετή διακυβέρνηση και η βελτίωση της οικονομίας, ώστε σε μελλοντικές εκλογές να μπορεί να κοιτάξει στα μάτια τον απλό πολίτη και να ζητήσει την ψήφο του. Η αλήθεια πάντως είναι ότι φαίνεται να τα κατάφερε στις πρόσφατες ευρωεκλογές.

ΔΡ. ΝΑΣΙΟΣ ΟΡΕΙΝΟΣ
Εκλογικός Αναλυτής