Παρόλο που το τέλος του 20ού αιώνα συνοδεύτηκε με προσδοκίες για έναν ειρηνικό κόσμο και μια φιλελεύθερη δημοκρατία χωρίς περιορισμούς σε όλους τους τομείς, και ο δυτικός πολιτισμός θα έφθανε στο απόγειό του, εντούτοις τα συσσωρευμένα τελευταία αιματηρά γεγονότα, που γνωρίζουν μια πρωτοφανή έξαρση σε παγκόσμια κλίμακα, σηματοδοτούν έναν ανεξέλικτο φανατισμό, θρησκευτικού εθνικισμού και ρατσιστικού τύπου, που μαζί με την οικονομική κρίση, τις χρεοκοπίες, τη μεγάλη ανεργία και τη μαζική μετανάστευση από ποικίλους λόγους, δημιουργούν μιαν ατμόσφαιρα απειλής και αβεβαιότητας για το μέλλον.

Παρά το γεγονός οι συγκρούσεις του 2013 ανήλθαν στις 40 σε παγκόσμια κλίμακα, εντούτοις οι συγκρούσεις του 2014 είναι απερίγραπτες σε κτηνωδία και συνιστούν εγκλήματα πολέμου.

Οι συρράξεις αυτές είναι εσωτερικές και μερικές από αυτές έχουν χαρακτήρα γενοκτονίας, και προέρχονται από ομάδες και συμμορίες που είναι εύκολες σε συντεταγμένο επίπεδο και θανατηφόρες, γιατί στοχεύουν στον έλεγχο κάποιου εξωτερικού χώρου όπως είναι οι πλουτοπαραγωγικές πηγές ή κάπου είδους περιφερειακής αυτονομίας (Σκοτία, Ουκρανία, Ισλαμικό Τόξο από Ιμπίλ-Τιμπουκτού, Φιλιππίνες, Καύκασος, Αφρική.

Εύφλεκτα σημεία
Οι μεγαλύτεροι φόβοι για κλιμάκωση της βίας εστιάζονται σε Ουκρανία, Ισραήλ-Γάζα και στο Ιράκ, όπου οι ακραίοι ισλαμιστές ίδρυσαν το δικό τους κράτος, που είναι συντονισμένο από πολλές απόψεις και με καλή στρατιωτική ομάδα που αποτελείται από 10 χιλιάδες και ενισχυμένη από φανατικούς ισλαμιστές που ξεπερνούν τις τρεις χιλιάδες, με σύγχρονο οπλισμό από δυτικές χώρες.

Όσον αφορά το ουκρανικό πρόβλημα, αυτό έφθασε στο ακραίο σημείο των αντιπαραθέσεων γιατί υπάρχουν σοβαρές πιέσεις από τις Βαλτικές Χώρες, την Πολωνία και την Ανατολική Ουκρανία προς Νάτο και γενικότερα προς Δύση, για να ξεκαθαρίσουν ιστορικούς λογαριασμούς, αγνοώντας το γεγονός ότι η πολεμική αναμέτρηση επαυξάνει τα προβλήματα και απομακρύνει την αναζήτηση λύσεων σύμφωνα με τις οποίες όλες οι εμπλεκόμενες χώρες θα προοδεύουν δημοκρατικά σε όλους τους τομείς, και θα διαμοιράζονται ομαδικά την παραγωγή και τον πλούτο τους.

Η συνεργασία Ρωσίας - Δύσης είναι η μόνη που θα μπορέσει ενδεχομένως να οδηγήσει στη λύση των νέων προβλημάτων που έχουν προκύψει στην παγκόσμια σκακιέρα.

Μέση Ανατολή
Πέρα από τα νέα σύνορα που χαράχτηκαν στη Μέση Ανατολή από τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ήρθε να προστεθεί και η ίδρυση του Ισραήλ που, παρά τα 70 σχεδόν χρόνια ύπαρξής του στην περιοχή, δεν κατέστη δυνατό να βρεθεί η χρυσή τομή συνεννόησης και συνύπαρξης με τους Παλαιστινίους και γενικά με τους γείτονές του, και γι’ αυτό έχουμε τους αλλεπάλληλους πολέμους και τις αλλεπάλληλες τραγωδίες, όπως τη σημερινή που συμβαίνει στη Γάζα.

Την ευθύνη φέρει η Δύση με επικεφαλής τις ΗΠΑ, γιατί δεν εξασκήθηκε η απαιτούμενη πίεση προς Ισραήλ για τον αναγκαίο συμβιβασμό και έτσι εκτρέφεται το άσβεστο μίσος της ισλαμικής Χαμάς και υπονομεύει τις μετριοπαθείς παλαιστινιακές δυνάμεις για συμβιβασμό.

Οι βομβαρδισμοί του Ισραήλ στη Γάζα στοχεύουν στον αφανισμό κάθε δυνατότητας βιώσιμης αυτονομίας των Παλαιστινίων, νομίζοντας ότι θα καταστήσει τη δική του επιβίωση ασφαλέστερη.

Η ίδρυση ενός παλαιστινιακού κράτους μέσω μιας αξιόπιστης διαπραγμάτευσης θα εξάλειφε τον ανεξέλεγκτο φανατισμό σε αμφότερες τις πλευρές και θα προσανατόλιζε τα ασταθή πειράματα που έγιναν μέσω της Αραβικής Άνοιξης, που καταπνίγηκε από όλες τις πλευρές και θα οδηγήσει σε μια οργανωμένη πολιτική, κοινωνική και οικονομική ανασυγκρότηση μέσα στους Άραβες, και θα αποξενώσει τους ακραίους ισλαμιστές, που βρίσκουν έδαφος και απειλούν τους πάντες.

Τα μαύρα λάβαρα που ύψωσε στις 30 Ιουνίου το ισλαμικό κράτος στο Ιράκ και τη Συρία καταμαρτυρούν την αναβίωση και εγκαθίδρυση του Χαλιφάτου, και φανερώνει ξανά το ιστορικό ρήγμα μεταξύ σουνιτών και σιιτών, που άνοιξε αμέσως μετά τον θάνατο του Μωάμεθ το 632 μ.Χ. και οφείλεται στην ερμηνεία που δίδεται για την εξάσκηση της θρησκευτικής λατρείας και του Τζιχάντ.

Στο όνομα του Ισλάμ
Οι φανατικοί ισλαμιστές ακολουθούν μια εξτρεμιστική και διαστρεβλωμένη ερμηνεία του Ισλάμ, και είναι αποφασισμένοι να προβούν σε γενοκτονίες και να αφανίσουν στους σιίτες, καθώς επίσης τις άλλες εθνικές ή θρησκευτικές μειονότητες που ζουν στη Μέση Ανατολή, πράγμα που θα καταστρέψει την πραγματική ουσιαστική και ιστορική ιδιοσυστασία του Ισλάμ.

Οι τζιχαντιστές έχουν καταθέσεις άνω των 2 δισ. δολαρίων, οι οποίες προέρχονται από χρηματοδοτήσεις Αράβων, λαθρεμπόριο και φορολογίας. Αυτοί προέβησαν σε σαρωτικές εκκαθαρίσεις των γεζίντι του Ιράκ, που είναι διασκορπισμένοι σε Ιράκ, Συρία, Αρμενία και Γεωργία, και οι οποίοι ανέρχονται σε 800 χιλιάδες. Η θρησκεία τους είναι μίγμα Χριστιανισμού, Ζωροαστρισμού και Ισλαμισμού, και θεωρούνται από τους αντιπάλους τους ως οπαδοί του Σατανά. Πρέπει να ειπωθεί ότι και η Χριστιανοσύνη είχε τη δική «τζιχάντ».

Ήδη αυτοί βρίσκονται προς την πύλη του Λιβάνου, Ιορδανίας και των χωρών του Περσικού Κόλπου. Είναι μια τραγωδία για τον μουσουλμανικό κόσμο.

Η εμπλοκή των Κούρδων του Ιράκ κατά των τζιχαντιστών ίσως τους επιβραβεύσει με μια πλήρη αυτονομία, παρά την αντίδραση μεγάλων τοπικών αραβικών δυνάμεων, Τουρκίας, Ιράκ, ΗΠΑ.

Το Ισλαμικό Κράτος αποτελεί απειλή για ολόκληρο τον κόσμο και προλειαίνει το έδαφος για συγκρούσεις Δύσης - Αράβων, και σπέρνει τον τρόμο, γιατί το 1/3 των Αράβων κατοικούν στις δυτικές χώρες.

Αντίβαρο η ανάπτυξη
Δεν αρκεί μόνο να γίνεται ασαφής επίκληση της δημοκρατίας, γιατί σε μια σειρά χώρες της περιοχής έχει συνδυαστεί με μορφές αυταρχισμού ή δυτικής επέμβασης.
Γι’ αυτό απαιτείται πολιτική, κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη των μουσουλμάνων μέσα και έξω από τις χώρες καταγωγής τους, γιατί πλήττονται από τη φτώχια, μη ενσωμάτωση στην κοινωνία, αναλφαβητισμό, αμάθεια. Απαιτείται αναβάθμιση των γυναικών, λύση του προβλήματος της ανεργίας, απασχόλησης και μετανάστευσης.

Τέλος, ζούμε μέσα σε αλυσιδωτές κρίσεις παντός είδους, που έχουν επιπτώσεις στις κοινωνίες εξαιτίας του γεγονότος δεν έγινε κατορθωτό ο κόσμος να βαδίσει πάνω σε μια ριζοσπαστική πολιτική, που θα κάλυπτε τις κοινωνικές του ανάγκες μέσα σε συνθήκες συμβίωσης και λειτουργικότητας.

Δυστυχώς, οι μεγάλες ανισότητες σε ολόκληρο τον πλανήτη μαζί με την αλλαγή της φιλοσοφίας του κράτους, της σχέσης πολιτικής και οικονομίας, έχουμε την αλλαγή των πολέμων και ζούμε στην παράνοια εντός της λογικής, στο παρελθόν με τις εμμονές του και τα ξεφτίδια της ιστορίας που σκοτώνουν κατά τον ιστορικό Αντώνη Πιάκο.

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΕΡΑΚΛΗΣ