Η πληροφορική στην εκπαίδευση είναι μια αναμφισβήτητη πραγματικότητα, και με αυτό δεν εννοούμε εισαγωγή απλώς ενός νέου εργαλείου, αλλά την ανάπτυξη μιας νέας διάστασης της εκπαιδευτικής τεχνολογίας. Με την αλληλεπίδραση γονέων, εκπαιδευτικών, μαθητών, βιβλίων, κοινωνικών ομάδων και του παιδαγωγικού πλαισίου, το εκπαιδευτικό σύστημα ήδη έχει αλλάξει και ο πυρήνας αυτής της αλλαγής είναι ο ηλεκτρονικός υπολογιστής.

Το ίδιο το Υπουργείο, διά του πολιτικού του ηγέτη, δείχνει να αντιλαμβάνεται τη σημασία της χρήσης ηλ. υπολογιστή, μιας και είναι πιο κοντά στις ανάγκες των ίδιων των μαθητών μέσα από επίσημες δηλώσεις, ενώ την ίδια ώρα το Υπουργείο Παιδείας συμμετέχει σε καινοτόμα προγράμματα, που σκοπό έχουν την ενσωμάτωση της Τεχνολογίας και της Πληροφορίας στη διδασκαλία και τη μάθηση.

Το Υπουργείο Παιδείας έχει δαπανήσει δεκάδες εκατομμύρια σε τεχνολογικό εξοπλισμό, έτσι ώστε να αναβαθμίσει και να εκσυγχρονίσει την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Από τον έναν υπολογιστή ανά τάξη, έχουμε φτάσει σήμερα να έχουμε σχολεία με δύο ή περισσότερους υπολογιστές στην τάξη, εκτυπωτή, βιντεοπροβολέα, διαδραστικό πίνακα και με τη δυνατότητα χρήσης εργαστηρίου ηλεκτρονικών υπολογιστών. Η χρήση του υπολογιστή στο μάθημα έχει γίνει πλέον αδήριτη ανάγκη, όχι μόνο για τον εκπαιδευτικό, αλλά και για τους ίδιους τους μαθητές.

Την ένταξη της τεχνολογίας στο μάθημα εξάλλου ενθαρρύνει και το Υπουργείο Παιδείας, μέσα από τα νέα εγχειρίδια και τα Νέα Αναλυτικά Προγράμματα. Έχουμε φτάσει σε ένα χρονικό σημείο κατά το οποίο οι δαπάνες που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια σε συνδυασμό με τις νέες πρακτικές και τα νέα εγχειρίδια έχουν δημιουργήσει πολύ καλές συνθήκες για ουσιώδη αξιοποίηση της τεχνολογίας.

Τροχοπέδη σε αυτήν την προσπάθεια έχει σταθεί η οικονομική κρίση. Έχει μειώσει σε σημαντικό βαθμό τις νέες δαπάνες σε τεχνολογικό εξοπλισμό και έχει εξαναγκάσει τις σχολικές μονάδες και το Υπουργείο Παιδείας να βασιστούν στον εξοπλισμό που υπάρχει σήμερα στα σχολεία.

Τα τελευταία χρόνια, τον άτυπο ρόλο του τεχνικού τον έχουν αναλάβει κάποιοι εκπαιδευτικοί σε κάθε σχολική μονάδα, εξοικονομώντας στο κράτος σημαντικότατα ποσά. Ο τοπικός συντονιστής και ο σύμβουλος Πληροφορικής. Ο σύμβουλος Πληροφορικής έχει στενή συνεργασία με τη σχολική μονάδα για την αξιοποίηση των τεχνολογιών της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας στην εκπαιδευτική διαδικασία. Ο τοπικός συντονιστής σε μία σχολική μονάδα αποτελεί σύνδεσμο με τον οικείο σύμβουλο Πληροφορικής, τη Σχολική Εφορεία και τις εμπλεκόμενες εταιρείες Πληροφορικής, είναι υπεύθυνος για την καταγραφή και τον έλεγχο της σχετικής περιουσίας του σχολείου, συνεργάζεται και βοηθά το προσωπικό του σχολείου, έτσι ώστε να γίνεται η καλύτερη δυνατή αξιοποίηση της τεχνολογίας, εξοικειώνεται με τον εξοπλισμό, φροντίζει για την ασφάλεια των συσκευών και την επίλυση τεχνικών προβλημάτων, και έρχεται σε επικοινωνία με τον σύμβουλο Πληροφορικής και τους προμηθευτές για επίλυση τυχόν τεχνικών προβλημάτων.

Ο περισσότερος όμως εξοπλισμός που υπάρχει σήμερα στα σχολεία δεν είναι καινούργιος και δεν έχει εγγύηση, επομένως είναι ορατός ο κίνδυνος να πρέπει το κράτος να δαπανά εκατοντάδες χιλιάδες για συνεχείς επισκευές του, έτσι ώστε να είναι λειτουργήσιμος. Συνεπώς, το βάρος της επισκευής του εξοπλισμού μετατοπίζεται στον τοπικό συντονιστή και τον σύμβουλο Πληροφορικής. Δυστυχώς, στο όνομα της οικονομικής κρίσης και της πολιτικής της λιτότητας έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα οι δύο αυτοί θεσμοί, που κρατούν στον αναπνευστήρα τον τεχνολογικό εξοπλισμό τα τελευταία χρόνια.

Παρά τη σημαντικότατη αναβάθμιση σε τεχνολογικό εξοπλισμό, τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά, τις αυξημένες απαιτήσεις του Υπουργείου Παιδείας, των μαθητών και της κοινωνίας στην αξιοποίηση της Τεχνολογίας και τις αυξημένες ανάγκες των εκπαιδευτικών για συμβουλευτική και τεχνική υποστήριξη, δεν έχει γίνει θεσμοθέτηση του ρόλου των τοπικών συντονιστών, με αποτέλεσμα ο τεχνολογικός εξοπλισμός να κινδυνεύει να περιέλθει σε αχρηστία. Ταυτόχρονα, στους συμβούλους Πληροφορικής έχει ανατεθεί αυξημένος αριθμός σχολικών μονάδων, με αποτέλεσμα να εκτελούν και αυτοί χρέη τεχνικού στα σχολεία που τους αναλογούν και να μην έχουν χρόνο να επιτελέσουν τον συμβουλευτικό τους ρόλο.

Το κράτος πρέπει τάχιστα και με αποφασιστικότητα να θεσμοθετήσει τον ρόλο του τοπικού συντονιστή των ΤΠΕ και να τους δώσει τον απαραίτητο χρόνο για να εκτελούν τα καθήκοντά τους. Επιπρόσθετα, οι τοπικοί συντονιστές πρέπει να τυγχάνουν συχνής επιμόρφωσης σε θέματα τεχνικής και παιδαγωγικής φύσεως. Τέλος, ο αριθμός των συμβούλων Πληροφορικής πρέπει να αυξηθεί, έτσι ώστε να μπορούν να επιτελούν το έργο τους. Είναι απαράδεκτο να αναλογεί ένας σύμβουλος σε περίπου 100 σχολεία. Με αυτόν τον τρόπο το κράτος θα εξοικονομήσει εκατομμύρια, αφού θα μπορεί με το χαμηλότερο δυνατό κόστος να διατηρήσει τον υφιστάμενο εξοπλισμό για το μεγαλύτερο δυνατό χρονικό διάστημα.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ
Μέλος ΔΣ ΠΟΕΔ, Αντιπρόεδρος Κλαδικής Συμβασιούχων ΠΟΕΔ