Συναντήσεις και κόντρα συναντήσεις στο Προεδρικό, για εξασφάλιση κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας στο νομοσχέδιο για της εκποιήσεις ακίνητων. Αν έκαναν τις μισές συναντήσεις πριν από μερικά χρόνια και έδειχναν τον ίδιο ζήλο για την προστασία του πολίτη, ούτε η Τρόικα θα ήταν εδώ, ούτε ο λαός θα βρισκόταν στην οικονομική απελπισία.

Όταν δανείζεσαι, θα πρέπει να πληρώνεις τα οφειλόμενα. Αν όμως ο δανειστής σου χρησιμοποίησε δόλο ή το κράτος έστελνε μηνύματα τέτοιας αισιοδοξίας, ώστε αθώα ή αφελείς σκεπτόμενοι πολίτες, να συρρέουν σαν αρνιά, να εμπιστευτούν ή συμβουλευτούν τον τραπεζίτη, που λειτουργούσε σαν άπληστος λύκος άνευ ηθικής, τότε υπάρχει θέμα, πρώτα με τον δανειστή και μετά με τον δανειολήπτη.

Οι τράπεζες επέλεγαν να δώσουν πιστωτικές κάρτες μέσω του τηλεφωνικού καταλόγου, με πίστωση διπλάσια του μηνιαίου εισοδήματος του πελάτη ή δάνεια που η μηνιαία δόση τους ανερχόταν όσον ή ήταν μεγαλύτερη του δηλωμένου μηνιαίου εισοδήματος του.

Θα δικαιολογηθούν όλοι αυτοί, που δήθεν «καίγονται» για τις εκποιήσεις΄, ότι «εμείς τα λέγαμε», δυστυχώς όμως δεν έκαναν τίποτε, απόδειξη το σημερινό αποτέλεσμα. Τώρα θυμήθηκαν ότι θέλουν να προστατέψουν τον τόπο και την κοινωνία από φαινόμενα κοινωνικής αποσύνθεσης. Τώρα θυμήθηκαν ότι δεν πρέπει να δώσουν στις τράπεζες ένα υπερ-όπλο για να εξοντώσουν απροστάτευτους και κοινωνικά ευάλωτους οφειλέτες.

Ως συνήθως, βασίζονται στην αφέλεια ενός καλού λαού, γνωρίζοντας ότι όποιο νομοσχέδιο και να ψηφήσουν, στο τέλος οι τράπεζες θα έχουν και το ψωμί και το μαχαίρι. Όπως οι ασφαλιστικές εταιρείες είναι απόλυτοι άρχοντες των οδηγών και των οχημάτων, έτσι και οι τράπεζες θα μετατραπούν σε απόλυτους άρχοντες και θα αποφασίζουν αναμεταξύ τους, για τη ζωή των πολιτών. Το κράτος και η δικαιοσύνη, απλοί παρατηρητές, θα δίνουν την ψευδαίσθηση του δικαιώματος της νομικής διεκδίκησης. Ας μας πουν με στατιστικές το ποσοστό που διεκδίκησαν ως ασφάλιστρα εναντίον ασφαλιστικής εταιρείας, μέσω δικαστηρίου και πόσοι κέρδισαν τη διεκδίκησή τους.

Σίγουρα θα πρέπει να εκσυγχρονιστούν οι διαδικασίες, αλλά ό,τι εισέβαλε σε όλους τους τομείς σαν Λερναία Ύδρα και διάβρωσε το όλο οικονομικό σύστημα για δεκαετίες, δεν μπορεί τόσον απόλυτα να διορθωθεί με νομοσχέδια σε μια ημέρα.

Πριν φτάσουν στο νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις και τις απειλές, έπρεπε να καθαρίσουν «το τραπέζι» από τις ακαθαρσίες ετών, να τιμωρήσουν τράπεζες για την εκμετάλλευση του πολίτη, να φέρουν ενώπιον της δικαιοσύνης άτομα που αποδεδειγμένα κατέστρεψαν τον τόπο, έστω και με λανθασμένες αποφάσεις τους, να εκποιήσουν τα υπάρχοντά τους και τότε να φτάσουν σε νομοσχέδιο, τις απανωτές συναντήσεις και στο «τηλεοπτικό θέατρο» για αλίευση ψήφων, ότι δήθεν πονούν και σκίζουν τα ιμάτια τους για να σώσουν τις ευάλωτες τάξεις.

Ας βρουν, πρώτα, ποιος δημιούργησε αυτές τις ευάλωτες τάξεις και μετά ο αναμάρτητος τον λίθο βαλέτω.