Αναντίλεκτα η κυπριακή νομοθεσία περί εκποιήσεων είναι αναχρονιστική. Χρήζει βελτίωσης και εκσυγχρονισμού. Ωστόσο, αυτό δεν πρέπει να γίνει με το πιστόλι στον κρόταφο.

Με δεδομένες τις τραγικές συνθήκες που περνά η κυπριακή οικονομία και την άτεγκτη και μονόπλευρη φιλοσοφία αυστηρής λιτότητας της Τρόικας, θα ήταν τραγικό λάθος, τόσο η Κυβέρνηση όσο και η Βουλή, να συγκατατεθούν σε μαζικές εκποιήσεις, τώρα. Κάτι τέτοιο, θα εξόπλιζε το άπληστο τραπεζικό σύστημα σε βάρος απλών δανειοληπτών, μικρομεσαίων επιχειρήσεων και πολιτών, που σήμερα αδυνατούν να είναι φερέγγυοι και να πληρώνουν δόσεις, λόγω οικονομικής κρίσης.

Είναι ευρύτατα γνωστό πως στην Κύπρο 20 επιχειρηματίες χρωστούν 6.5 δις στις τράπεζες. Δεκάδες άλλοι οφείλουν εκατομμύρια, λόγω καταχρηστικών δανείων που τους εδόθηκαν με χαριστικούς όρους και χωρίς ικανοποιητικές εξασφαλίσεις.

Η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών πλήρωναν, μέχρι το 2008, κανονικά τα χρέη τους. Ωστόσο, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια των απλών πολιτών αυξήθηκαν κατακόρυφα κατά την περίοδο 2008-2014, ως αποτέλεσμα -και όχι ως αιτία- της οικονομικής κρίσης.

Υπό τα σημερινά δεδομένα, η προώθηση μαζικών εκποιήσεων συνιστά μια πολιτική πρωθύστερη, που θα βυθίσει την κυπριακή οικονομία. Θα επιφέρει μείωση στις τιμές των ακινήτων, περαιτέρω μείωση του πλούτου των πολιτών και σοβαρές αλυσιδωτές επιπτώσεις στην ενεργό ζήτηση, τόσο στην κατανάλωση όσο και στις επενδύσεις.

Εκείνο που επείγει είναι να ληφθούν άμεσα, αποτελεσματικά μέτρα για ανάκαμψη της πραγματικής οικονομίας, που να συμβάλλουν καταλυτικά στην έξοδο από την ύφεση.

Μια σωστή εκσυγχρονιστική νομοθεσία για εκποιήσεις θα πρέπει να περιλαμβάνει:

Α) Ασφαλιστικές δικλίδες για μη εκποίηση της πρώτης κατοικίας και της επαγγελματικής στέγης και προστασία των απλών δανειοληπτών που έχουν πληγεί από την οικονομική κρίση και το κούρεμα.

Β) Διευκολύνσεις για εκποιήσεις των υποθηκευμένων περιουσιών όλων των μεγαλοοφειλετών, που αποφεύγουν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, λόγω εκούσιας στρατηγικής επιλογής.

Θεωρώ πως οι μαζικές εκποιήσεις πρώτης κατοικίας και επαγγελματικής στέγης ή άλλων ακινήτων μικρομεσαίων επιχειρηματιών, πρέπει να αποφευχθούν μέχρις ότου η οικονομία ανακάμψει και τα επίπεδα ανεργίας μειωθούν. Εκτός, βέβαια, αν ζητηθούν και δοθούν από την Ε.Ε., την ΕΚΤ και τους διεθνείς δανειστές μας ικανοποιητικά αντισταθμιστικά ανταλλάγματα, για όσες ζημιές προκάλεσαν οι ίδιοι, με τις λανθασμένες πολιτικές που εφάρμοσαν στην Κύπρο και τον λαό μας.

Κυβέρνηση και κόμματα θα έπρεπε να είχαν συζητήσει διεξοδικά και να κατέληγαν ήδη σε ένα κοινό μίνιμουμ μνημόνιο συγκλίσεων, προτάσσοντας συγκεκριμένες διεκδικήσεις, αντί να δέχονται μοιρολατρικά τους τροϊκανούς εκβιασμούς. Θα έπρεπε να αξιώσουν υπεύθυνα την παροχή επιπρόσθετων πόρων και τεχνογνωσίας για ανάπτυξη καινοτόμων αναπτυξιακών και επενδυτικών προγραμμάτων, ώστε να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας για το αξιόμαχο ανθρώπινο δυναμικό και τους νέους μας, που σήμερα βιώνουν την ανεργία.

Το τραπεζικό σύστημα μοιάζει δυστυχώς με κουμπαρά, αντί με τον γνωστό πίθο, των Δαναΐδων. Άλλοι δίνουν και το αιμοδοτούν κι άλλοι απολαμβάνουν καταχρηστικά δάνεια εκατομμυρίων, χωρίς διαφάνεια και λογοδοσία.

Δικαιολογημένα η εμπιστοσύνη του κόσμου έχει κλονιστεί από τη διαχρονική ασυδοσία, την ατιμωρησία, την κωλυσιεργία στις διαδικασίες κάθαρσης των ενόχων. Το ερώτημα που πλανάται είναι ποιος τελικά θα πληρώσει για τα διαχρονικά λάθη, τις παραλείψεις, τις λαμογιές και τα φαγοπότια ημετέρων...

Σίγουρα, δεν πρέπει να πληρώσει ο λαός, αλλά οι πραγματικοί ένοχοι. Όποιοι κι αν είναι, όσοι κι αν είναι...

Κόμματα, οργανωμένοι φορείς και οργανώσεις οφείλουν να προστατέψουν τον λαό. Να μην υποκύψουν στην ανομιμοποίητη Τρόικα, που κυβερνά τον τόπο με εκβιασμούς και φιρμάνια.

Ας αξιοποιηθούν οι δύο σημαντικές πρόσφατες εκθέσεις του Ευρωκοινοβουλίου, στην προσπάθεια για επαναδιαπραγμάτευση και υπεύθυνη διεκδίκηση των δικαιωμάτων του λαού μας. Ο κυπριακός λαός δεν πρέπει να είναι το πειραματόζωο των μονόπλευρων πολιτικών λιτότητας, ούτε το έρμαιο της ασυδοσίας και ατιμωρησίας ντόπιων και ξένων...

ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Πρόεδρος ΓΟΔΗΚ,
τέως ευρωβουλευτής