Είναι προφανές από την τελευταία περίοδο της θητείας της κυβέρνησης Χριστόφια, αλλά και με τη συμφορά της αποδοχής στις 15.3.13 των πιέσεων του Γιούρογκρουπ από τον κ. Αναστασιάδη, ότι η Κυπριακή Δημοκρατία πέραν από τη δυσχερέστατη θέση στο Κυπριακό, είχε πολιτική ηγεσία κατά πολύ κατώτερη των σύγχρονων αναγκών μιας ορθής διακυβέρνησης. Μια χώρα ως η Κυπριακή Δημοκρατία υπό στρατιωτική κατοχή, διαίρεση και εποικισμό για 40 και πλέον συνεχή χρόνια, έπρεπε η πολιτική της ηγεσία να μεριμνά κύρια με ιδιαίτερη προσοχή και σωφροσύνη για την ισχύ της άμυνάς της, για μια παιδεία διατήρησης ιστορικής μνήμης και της αγωνιστικότητας για ελευθερία, και τέλος για μια ισχυρή οικονομία που όχι μόνο να επέτρεπε στην ένταξη της ζώνης του ευρώ, αλλά που θα καθιστούσε την Κύπρο όντως χώρα προσφοράς υπηρεσιών εξαίρετου επιπέδου ως και ενεργειακό κόμβο της Ε.Ε. Ουδείς είναι άμοιρος ευθυνών για το ότι υπάρχει μνημόνιο και δανειακή σύμβαση με τέτοιους όρους, που ουσιαστικά το ίδιο το Κράτος, πέραν των όσων συνεπειών υπέστη ο λαός στις καταθέσεις, μετοχές, αξιόγραφα και εργασία του, να είναι επικίνδυνα εκτεθειμένο στις αξιώσεις και πιέσεις της Τρόικας.

Αυτά που σήμερα απειλούν τον κάθε απλό πολίτη / οφειλέτη, με τον Νόμο για εκποιήσεις και για τα οποία παρατηρείται δίκαιη αντίδραση, δεν φρόντισαν η Κυβέρνηση και η Βουλή, τότε που πρωτοεμφανίστηκε η ανάγκη μνημονίου, να διασφαλίσουν ικανή και ανάλογη προστασία του Κράτους μας, ως δανειολήπτης. Όλη αυτή η αναγκαία και ορθή σήμερα προσπάθεια για να υπάρξει μια ελάχιστη, τουλάχιστον, διασφάλιση της πρώτης κατοικίας και της επαγγελματικής στέγης, δεν πρέπει να ανασταλεί ή να απενεργοποιηθεί με την ψήφιση των σχετικών νόμων με τις αναγκαίες βελτιώσεις. Αντίθετα, πρέπει να προεκταθεί και να οδηγήσει αμέσως σε εντονότερη προσπάθεια όλων, ώστε να προστατευθεί από οποιεσδήποτε πιέσεις, τώρα και στο μέλλον, το ίδιο το Κράτος μας, που ουσιαστικά είναι απόλυτα απροστάτευτο στις όποιες πιέσεις της Τρόικας.

Αν στους καιρούς της κάμψης και της έκπτωσης επικρατήσει η αποκαρδίωση, η έσχατη απογοήτευση και η κατάρρευση της θέλησης του λαού να μη γονατίσει οικονομικά, αλλά και να αντισταθεί σ’ ό,τι η Τουρκία επιδιώκει, τότε η τύχη του τόπου και του λαού θα είναι δραματική. Είναι η ώρα της αυτοσυνειδησίας και του προβληματισμού για τη μοίρα και προσανατολισμούς λαού και Κράτους, ώστε με μια δημιουργική δύναμη και στρατηγικό αγώνα για διεκδίκηση έναντι όλων των κινδύνων που μας απειλούν, να καταστεί δυνατή η θεώρηση του μέλλοντός μας με ελπίδα. Ας γίνει αντιληπτό πως πρέπει, επιτέλους, να αντιμετωπίσει σοβαρά η πολιτική ηγεσία ό,τι η Κυπριακή Δημοκρατία, με τους βαρύτατους όρους του Μνημονίου και της Δανειακής Σύμβασης που αφορούν και την κυριαρχική του εξουσία, δεν έχει την όποια ασυλία κατά το δίκαιο.

Ας αναλογιστούν λοιπόν όλοι, ψύχραιμα και με αίσθημα ευθύνης, τι έπραξε η Κυβέρνηση και η Βουλή προς προστασία του τόπου, όταν ενέκριναν με Νόμους τις υποχρεώσεις του δανειολήπτη Κράτους μας προς την Τρόικα; Ας αναλογιστούμε επίσης όλοι, ποία ήταν η αντίδραση των πολιτών, οργανωμένοι και μη και τι επράξαμε κατά τον Δεκέμβρη του 2012 έως και σήμερα; Παρέμειναν ηγεσία και λαός αδρανείς, αμήχανοι και κατά τρόπον αναξιοπρεπή αποδέχθηκαν την υποταγή της Βουλής και Κυβέρνησης στις αξιώσεις και όρους της Τρόικας. Ας μη διαφεύγει της προσοχής ότι, ως λαός, είχαμε τον Φεβράρη του 2013 την κυρίαρχη εξουσία εκλογής νέου Προέδρου. Πόσα άλλα λάθη έπονται ακόμη; Ποίο άλλο «πιστόλι στον κρόταφο» αναμένει τον τόπο και τον λαό;

ΑΝΔΡΕΑΣ Σ. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Δικηγόρος