Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρακολούθησα κατ’ επανάληψη ρεπορτάζ με τίτλο «Αμμόχωστος: Μνήμες και προσδοκίες», που μεταδόθηκε από το ΡΙΚ στις 14 Αυγούστου, επέτειο της άλωσης της Αμμοχώστου από τους Τούρκους εισβολείς.

Στο ρεπορτάζ προβλήθηκαν πληροφορίες και ισχυρισμοί τα οποία όχι μόνο δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, αλλά καταγράφουν θέσεις και απόψεις που ενισχύουν την τουρκική προπαγάνδα, ευνοούν τις θέσεις της τουρκικής πλευράς και δημιουργούν αρνητικά προηγούμενα και δυσμενή σημεία και δεδομένα διαπραγματεύσεων για την ε/κ πλευρά.

Συγκεκριμένα αναφέρθηκαν τα εξής:

ΑΝΑΚΡΙΒΕΙΑ 1. «Η περίκλειστη περιοχή, το Βαρώσι, έχει διαχωριστεί από τη συνολική διευθέτηση του Κυπριακού».

Η φράση είναι ανακριβής και ταυτίζει το Βαρώσι με την περίκλειστη περιοχή, ενώ, όπως γνωρίζουμε, το Βαρώσι ή Βαρώσια ήταν όλη η πόλη που βρισκόταν μέσα στα όρια του Δήμου Αμμοχώστου κατά το 1973, εκτός της παλαιάς πόλης, που βρισκόταν εντός των τειχών στο βόρειο τμήμα των Βαρωσίων.

ΑΝΑΚΡΙΒΕΙΑ 2. «Κατά τα πρώτα στάδια η ελληνοκυπριακή πλευρά απαίτησε την επιστροφή της περίκλειστης πόλης».

Η πραγματικότητα είναι ότι τα ψηφίσματα 550 και 789 αναφέρονται ρητά σε όλη την πόλη των Βαρωσίων και όχι στην περίκλειστη περιοχή της. Ο όρος «περίκλειστη πόλη» εισήχθη, ατυχώς για την πλευρά μας, πολύ αργότερα και μόνο για σκοπούς εφαρμογής των Μ.Ο.Ε.

ΑΝΑΚΡΙΒΕΙΑ 3. «Η συμφωνία Κορυφής Μακαρίου/Ντενκτάς του 1977, Κυπριανού /Ντενκτάς του 1979 και το Αμερικανο-Βρετανο-Καναδικό Σχέδιο προέβλεπαν επιστροφή στην περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου, με ταυτόχρονη διαπραγμάτευση του Κυπριακού». Ουδέν αναληθέστερον.

Η συμφωνία υψηλού επιπέδου Μακαρίου/Ντενκτάς του 1977 δεν έκανε ρητή αναφορά στην Αμμόχωστο ή τα Βαρώσια, ενώ η Συμφωνία υψηλού επιπέδου Κυπριανού/Ντενκτάς του 1979 ανέφερε επί λέξει ότι «προτεραιότητα θα δοθεί στην επίτευξη συμφωνίας για την επανεγκατάσταση στα Βαρώσια υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, ταυτόχρονα με την έναρξη της μελέτης από τους συνομιλητές των συνταγματικών και εδαφικών πτυχών της συνολικής διευθέτησης».

Επίσης, στο Αμερικανο-Βρετανο-Καναδικό Σχέδιο αναφερόταν ότι για την προώθηση μιας ατμόσφαιρας καλής θέλησης και για την επίτευξη των πιεστικών ανθρωπιστικών προβλημάτων, θα υπάρξει επανεγκατάσταση στην περιοχή των Βαρωσίων κάτω υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών…».

ΑΝΑΚΡΙΒΕΙΑ 4. «Το ψήφισμα 550 περιλαμβάνει πρόνοια για μεταβίβαση της περίκλειστης πόλης στην ε/κ πλευρά».

Το ακριβές απόσπασμα του ψηφίσματος 550 αναφέρει «… θεωρεί τις απόπειρες για εποικισμό οποιουδήποτε τμήματος των Βαρωσίων για άτομα άλλα από τους κατοίκους του ως απαράδεκτες και ζητά τη μεταβίβαση της περιοχής αυτής στη διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών».

ΑΝΑΚΡΙΒΕΙΑ 5 . «Το ψήφισμα 789 επανέφερε στο προσκήνιο του Σ.Α. των Η.Ε. το ζήτημα της περίκλειστης πόλης κάτω από τον έλεγχο του Ο.Η.Ε.».

Η πραγματικότητα αποτυπώνεται στην παράγραφο 4 (γ) του ψηφίσματος που αναφέρει ότι «… με σκοπό την εφαρμογή του ψηφίσματος 550 (1984) η περιοχή που σήμερα βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Ειρηνευτικής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών να επεκταθεί και να συμπεριλάβει τα Βαρώσια.

Για το περιεχόμενο και την ερμηνεία των προνοιών για την Αμμόχωστο και τα Βαρώσια, που καταγράφονται στα ψηφίσματα 550 και 789, είχα αποστείλει σχετική επιστολή προς τον Γενικό διευθυντή του Υπουργείου Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο οποίος με απαντητική του επιστολή ημερομηνίας 11/3/2014 μού επιβεβαίωσε ότι τα πιο πάνω ψηφίσματα και η αναφορά τους στα Βαρώσια δεν αφορούν μόνο την περιφραγμένη περιοχή της πόλης. Την ίδια διαβεβαίωση έδωσε και ο ίδιος ο Υπουργός Εξωτερικών Ιωάννης Κασουλίδης στον βουλευτή Αμμοχώστου κ. Σωτήρη Σαμψών, η οποία δημοσιεύτηκε στον ημερήσιο Τύπο της Κύπρου.

ΑΝΑΚΡΙΒΕΙΑ 6 . «Το 1992 ο Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών παρέδωσε έγγραφο με προτάσεις για Μ.Ο.Ε. που προνοούσαν της επιστροφή της περιφραγμένης πόλης της Αμμοχώστου».

Η αλήθεια είναι ότι σ’ αυτά τα Μ.Ο.Ε. ουδόλως αναφέρεται ο όρος «περιφραγμένη πόλη». Αντίθετα, διατυπώνεται ότι «... με σκοπό την εφαρμογή του ψηφίσματος 550 (1984) η περιοχή που σήμερα βρίσκεται υπό τον έλεγχο της ειρηνευτικής δύναμης των Η.Ε. να επεκταθεί και να συμπεριλάβει τα Βαρώσια».

Το θέμα της εκπομπής έθεσα με επιστολή προς τον Πρόεδρο του ΡΙΚ κ. Γιώργιο Τσαλακό ο οποίος, προς τιμήν του, μου απάντησε αυθημερόν και με διαβεβαίωσε ότι θα εξετάσει το ζήτημα.

Οι ιστορικές και πολιτικές ανακρίβειες του ρεπορτάζ έχουν, βεβαίως, τη δική τους σημασία και τις δικές τους προεκτάσεις και ερμηνείες.

Αυτό όμως που έχει κυριολεκτικά τις δικές του τραγικότερες προεκτάσεις και καταστρεπτικές για την πλευρά μας συνέπειες είναι πως το μείζον θέμα αρχών, αξιών, καταπάτησης του Διεθνούς Δικαίου και περιφρόνησης των αποφάσεων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών έχει εκφυλιστεί από εμάς τους ίδιους τους Ελληνοκυπρίους σε θέμα διεκδίκησης και διαπραγματεύσεων ενός τμήματος της Πόλης, που ανέρχεται στο 16,76% και μάλιστα με ανταλλάγματα!

Το τραγικό και απαράδεκτο είναι πως εμείς οι ίδιοι, με τις αυθαίρετες ερμηνείες και τις απίστευτες προσεγγίσεις μας, όπως αυτή του αναφερομένου ρεπορτάζ, αναιρέσαμε και υποθηκεύσαμε ένα ισχυρό και κατηγορηματικό όπλο, το οποίο θα έπρεπε να είναι ο προπομπός των διεκδικήσεών μας και η αιχμή του δόρατός μας.

Η όλη ιστορία των ψηφισμάτων 550 (1984) και 789 ( !992) μπορεί να παραλληλιστεί με την ιστορία της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Ισχυρίζονται μερικοί ανακριβώς ότι η Δ.Δ.Ο. εμπεριέχεται στις συμφωνίες υψηλού επιπέδου Μακαρίου/Ντενκτάς και Κυπριανού/Ντενκτάς, με αποτέλεσμα με τους μετέπειτα κακούς χειρισμούς μας να έχει μετατραπεί σε κεκτημένο και δεδομένο στις διακοινοτικές διαπραγματεύσεις.

Την ίδια κακή υπηρεσία στο εθνικό μας θέμα προσφέρουν και όσοι προσπαθούν εμμέσως ή αμέσως, φανερά ή υπογείως να μετατρέψουν την ιστορία και το ζήτημα της Αμμοχώστου σε πρόβλημα επιστροφής της στενής παραλιακής της ζώνης, παρερμηνεύοντας τις αποφάσεις του Διεθνούς Οργανισμού και παρέχοντας ανέλπιστα όπλα στη φαρέτρα της τουρκικής αδιαλλαξίας και προκλητικότητας.

Είναι πλέον ορατός ο κίνδυνος, κάθε φορά που συνομιλούμε για την Αμμόχωστο και δεν διευκρινίζουμε κατηγορηματικά και με σαφήνεια ότι αυτό είναι μόνο ως Μ.Ο.Ε., τόσο η τουρκική πλευρά όσο και ο διεθνής παράγοντας να εννοεί την περιφραγμένη πόλη του 16,76%.

Η Αμμόχωστος ήταν πολύ περήφανη για να την εξευτελίσουμε. Ο καθένας ας αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν, για όσα ενδεχομένως προκύψουν από τους ατυχείς χειρισμούς και τις μικρότητές μας.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΡΦΙΤΗΣ
Δημοτικός Σύμβουλος Αμμοχώστου
Ευρωπαϊκό Κόμμα