Η «Θεοτόκος» είναι ένα ίδρυμα που χρονολογεί ιστορία 45 χρόνων. Ιδρύθηκε το 1969. Εμπνευστής και δημιουργός του είναι ο παιδίατρος Αμέρικος Αργυρίου, από τη Λεμεσό. Αυτό έπρεπε να ήταν δουλειά της Κυβέρνησης, όμως συνέλαβε το όραμά του αυτό ο Αμέρικος Αργυρίου και το έκανε πραγματικότητα. Διαπιστώσαμε, σε επίσκεψή μας στη Λεμεσό, ένα άρτια οικοδομημένο και συγκροτημένο Ίδρυμα, σε δικό του χώρο, με προσωπικό επαρκές και ειδικά εκπαιδευμένο. Δεν αποτελεί ένα Ίδρυμα με την έννοια της «ιδρυματοποίησης», δηλ. προσφέρεται απλώς ένας χώρος για να μένουν τα παιδιά. Τα παιδιά έχουν καθημερινό πρόγραμμα από εξειδικευμένο προσωπικό. Κατά τη διάρκεια της «εργασίας» τους διαπιστώνεις ότι είναι χαρούμενα απασχολημένα.

Για την ιστορία του θέματος, αναφέρουμε ότι ο Αμέρικος Αργυρίου δημιούργησε σειρά ιδρυμάτων, όπως Νηπιαγωγείο, Μονάδα Ημερήσιας Φροντίδας, Μονάδα Προσχολικής Αγωγής, κ.λπ. Στο παλαιό Νοσοκομείο Λεμεσού τού παρεχώρησε η Κυβέρνηση μια πτέρυγα και δημιούργησε το ΑΛΜΑ, δηλ. το Κέντρο Ανάπτυξης Δεξιοτήτων του Παιδιού. Επίσης στο παλαιό Νοσοκομείο δημιούργησε το εργαστήριο Τέχνης του Ιδρύματος «Θεοτόκος». To 1986 ιδρύθηκε το Κέντρο Πρόληψης Πνευματικής Καθυστέρησης με την εφαρμογή ανιχνευτικών προληπτικών προγραμμάτων σε εθνικό επίπεδο. Εγκαινιάσθηκε Πρόγραμμα Προληπτικού Ελέγχου Νεογνού. Με την εφαρμογή Προληπτικής Παιδιατρικής, άνω των 100 παιδιών έχουν διαγνωσθεί με συγγενή υποθυρεοειδισμό και έχουν θεραπευθεί.

Το «Θεοτόκος» είναι ένα λαμπρό ίδρυμα και αξίζει να το περιβάλουν όλοι με την αγάπη τους. Ιδιαίτερα σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς με την οικονομική κρίση. Επιχορηγείται γενναία από την Κυβέρνηση, αλλά και όσοι μπορούν οικονομικά, να βοηθήσουν. Προβληματίζεται ο Α. Αργυρίου για το «σήμερα και το αύριο», και σωστά προβληματίζεται. Κάτι που έπρεπε να κάνει το κράτος, το επιτυγχάνει καλύτερα ο ιδιώτης με τον ενθουσιασμό και την πρωτοβουλία του.

Όσο για τον γιατρό Αμέρικο Αργυρίου, όπως λέγει και ο ίδιος, «έδωσα πολλά, αλλά πήρα περισσότερα» και ο ίδιος καταλήγει: «Αλήθεια, πόση ενοχή να ξέρουμε ότι μπορούσαμε να προλάβουμε τη μεγαλύτερη δυστυχία που μπορεί να έχει ο άνθρωπος: να μην επικοινωνείς με το παιδί που τόσο λαχταρούσες να γεννηθεί».

ΤΑΚΗΣ ΕΥΔΟΚΑΣ