Συμφωνώ για την ανάγκη εκσυγχρονισμού της κυπριακής νομοθεσίας περί εκποιήσεων, γιατί είναι αναχρονιστική και χρήζει βελτίωσης.

Ωστόσο υπό τις σημερινές συνθήκες και με δεδομένη την άτεγκτη και εκβιαστική φιλοσοφία της Τρόικας, θα ήταν τραγικό λάθος να προχωρήσουμε, με τη συγκατάθεση Κυβέρνησης και Βουλής, σε μαζικές εκποιήσεις, εξοπλίζοντας το άπληστο τραπεζικό σύστημα σε βάρος απλών δανειοληπτών, μικρομεσαίων επιχειρήσεων και δανειοληπτών, οι οποίοι, δυστυχώς, λόγω της οικονομικής κρίσης, αδυνατούν σήμερα να είναι φερέγγυιοι και να πληρώνουν τις δόσεις τους.

Στην Κύπρο, 20 επιχειρηματίες χρωστούν 6.5 δις στις τράπεζες. Αρκετοί από αυτούς και άλλες δεκάδες ολιγάριθμοι οφείλουν πολλά, λόγω καταχρηστικών δανείων που τους δόθηκαν με χαριστικούς όρους και χωρίς ικανοποιητικές εξασφαλίσεις. Η κατακόρυφη αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων από απλούς πολίτες ήταν το αποτέλεσμα και όχι η αιτία της οικονομικής κρίσης.

Μέχρι το 2008, που άρχισε η κρίση, η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών πλήρωναν κανονικά τα χρέη τους. Ωστόσο, την περίοδο 2008-14, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια αυξήθηκαν κατακόρυφα. Η προώθηση εκποιήσεων, υπό τα σημερινά δεδομένα, είναι μια πολιτική πρωθύστερη. Εκείνο που επιβάλλεται είναι να ληφθούν μέτρα για ανάκαμψη της πραγματικής οικονομίας, γιατί κάτι τέτοιο θα λειτουργήσει καταλυτικά για έξοδο από την ύφεση. Η έναρξη μαζικών εκποιήσεων θα βυθίσει κι άλλο την κυπριακή οικονομία. Θα επιφέρει μείωση στις τιμές των ακινήτων, δραστική μείωση του πλούτου των πολιτών και σοβαρές αλυσιδωτές συνέπειες στην ενεργό ζήτηση και την οικονομία τόσο στην κατανάλωση, όσο και στις επενδύσεις.

Σε κατακλείδα, αν θα γίνει κάποια εκσυγχρονιστική νομοθεσία, θα πρέπει: Α) Να περιλαμβάνει ασφαλιστικές δικλίδες για προστασία και μη εκποίηση της πρώτης κατοικίας (με συγκεκριμένες αναφορές σε τετραγωνικά μέτρα) και της επαγγελματικής στέγης (με συγκεκριμένη αναφορά στο μέγεθος του κύκλου εργασιών) και προστασία των απλών δανειοληπτών, που έχουν πληγεί από την οικονομική κρίση και το κούρεμα.
Β) Αντίθετα, η νομοθεσία θα πρέπει να προωθεί και να διευκολύνει τις εκποιήσεις σε υποθηκευμένες περιουσίες μεγαλοοφειλετών, πολλοί από τους οποίους αποφεύγουν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, ως θέμα στρατηγικής επιλογής.

Γενικά η νομοθεσία δεν πρέπει να επιτρέψει εκποιήσεις πρώτης κατοικίας και επαγγελματικής στέγης ή άλλων ακινήτων μικρομεσαίων επιχειρηματιών, μέχρις ότου η οικονομία ανακάμψει και τα επίπεδα ανεργίας μειωθούν. Εκτός βέβαια αν ζητηθούν και δοθούν από την Ε.Ε., την ΕΚΤ και τους διεθνείς δανειστές μας ικανοποιητικά αντισταθμιστικά ανταλλάγματα για τις ζημιές που προκάλεσαν στην κυπριακή οικονομία και τις λανθασμένες πολιτικές τους για την Κύπρο και τον λαό μας. Θεωρώ πως η Κυβέρνηση και τα κόμματα θα έπρεπε να καταλήξουν σε ένα μίνιμουμ μνημόνιο συγκλίσεων με συγκεκριμένες διεκδικήσεις, αντί να δέχονται παθητικά τους τροϊκανούς εκβιασμούς. Να αξιώσουν την παροχή τεχνογνωσίας για ανάπτυξη στη βάση συγκεκριμένων καινοτόμων προγραμμάτων και για δημιουργία θέσεων εργασίας στον τόπο μας, ώστε να δραστηριοποιηθεί το ανθρώπινο δυναμικό, που πλούσιο διαθέτουμε και που σήμερα βιώνει την ανεργία και τον ξεριζωμό.

Το τραπεζικό σύστημα μοιάζει, δυστυχώς, με κουμπαρά, αντί πίθο, των Δαναΐδων. Άλλοι δίνουν κι άλλοι παίρνουν καταχρηστικά χωρίς διαφάνεια και λογοδοσία. Δικαιολογημένα η εμπιστοσύνη του κόσμου έχει τρωθεί και κλονιστεί ανεπανόρθωτα. Διαπιστώνεται διαχρονική ασυδοσία, ατιμωρησία και κωλυσιεργία στις διαδικασίες κάθαρσης και παραδειγματικής τιμωρίας των ενόχων. Το ερώτημα που πλανάται είναι ποιος θα πληρώσει τελικά για τα διαχρονικά λάθη, τις παραλείψεις, τις λαμογιές και τα φαγοπότια ημετέρων... Σίγουρα δεν πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να πληρώσει ο λαός. Αντίθετα, πρέπει να πληρώσουν οι ένοχοι, όποιοι κι αν είναι, όσοι κι αν είναι.

Το ΔΗΚΟ δεν πρέπει να ψηφίσει υπέρ του νομοσχεδίου αλλά να προστατέψει τον λαό. Είναι καιρός να αντιληφθεί η ανομιμοποίητη Τρόικα πως δεν μπορεί να κυβερνά αυτόν τον τόπο με διαρκείς εκβιασμούς. Ας αξιοποιήσουμε τις δύο πρόσφατες εκθέσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, διαπραγματευόμενοι και διεκδικώντας υπεύθυνα τα δίκαια και τα δικαιώματα του λαού μας. Ο κυπριακός λαός δεν πρέπει να είναι το πειραματόζωο των μονόπλευρων πολιτικών λιτότητας, ούτε έρμαιο της ασυδοσίας και ατιμωρησίας ντόπιων και ξένων...

ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ