«Οι Τούρκοι διέπραξαν περισσότερα κακουργήματα παρ’ όσους θέρισε ο σίδηρος».

Τούτες τις μέρες της μαύρης συμφοράς, ζήσαμε την οργή, τον θυμό, την αηδία, την πικρία, και τον πόνο για τον όλεθρο που μας άφησαν οι Τούρκοι κατακτητές. Ξανακούσαμε - νοητικά - τις κραυγές ανυπεράσπιστων γυναικών και κορασίδων, θύματα στα απαίσια χέρια του Αττίλα, αντικρίσαμε τους καπνούς και τις φλόγες σε κατοικημένες και ακατοίκητες περιοχές, προσευχηθήκαμε για τα άταφα κορμιά των γενναίων, μοιραστήκαμε την οδύνη της μάνας με γιο ή σύζυγο αγνοούμενο, γίναμε μάρτυρες σε ισοπεδώσεις κτιρίων και σπιτιών, σφίξαμε στα χέρια μας τους δολοφονημένους γέρους μας ή γριές μας, σπείραμε σπόρους από λουλούδια στην ερειπωμένη και κατακαμένη γη μας - για την Άνοιξη που θα μας έλθει - και που οπωσδήποτε θα είμαστε όλοι εκεί, εκείνη την ημέρα.

Μοναδικά τα εγκλήματά τους και άφθονο το αίμα που πότισε τη γη μας. Οι πεδιάδες, τα βουνά, τα δάση μιλούν για τα κακά που άφησαν οι εξ Ανατολίας κατελθόντες. Απορεί ο κάθε ελεύθερος για την κατακτητική βουλιμία τους, τον κυνισμό και το θράσος τους γιατί «είναι δύσκολο να καταλάβει κάποιος το επίπεδο πολιτισμού των Τούρκων, αν δεν έχει ζήσει στην Ανατολία». Οι υποψήφιοι δήθεν της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν έχουν αλλάξει τα αιμοσταγή χαρακτηριστικά της φυλής τους, με τους βιασμούς, τις αρπαγές εδαφών, τις συλήσεις ιερών και οσίων.

Μας πήραν τα πιο πλούσια και εύφορα μέρη της χώρας μας και σπίτωσαν στα σπίτια μας, και σπιτωμένοι τώρα αρνούνται να τα εγκαταλείψουν, γιατί, όπως διατείνονται, όλα αυτά ανήκουν στους χρήστες και όχι στους ιδιοκτήτες, και τούτα κάτω από την ανοχή του οργανισμού που ιδρύθηκε για προστασία κι εφαρμογή την ανθρώπινων δικαιωμάτων, της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα ευρωπαϊκά ιδεώδη και των Μεγάλων Δυνάμεων, που αντί να λύσουν συγκρούσεις δημιουργούν εστίες συγκρούσεων, ανάλογα με τα συμφέροντά τους, προς το ένα κράτος ή το άλλο.

Στιγματίζουμε αυτούς τους οργανισμούς για το ελλιπές ενδιαφέρον τους προς μια χώρα που υποφέρει κάτω από την μπότα του δυνατού, κι εξορκίζουμε ολόκληρο τον ελεύθερο κόσμο κατά του κατακτητή, και τον καλούμε να έλθει τώρα - όχι αύριο - τιμωρός για τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξε ο τουρκικός Αττίλας.

ΛΟΙΖΟΣ ΠΙΠΗΣ