Επιτρέψετέ μου να σχολιάσω δύο πρόσφατα γεγονότα της πολιτικής πραγματικότητας της Κύπρου. Το πρώτο αφορά στη δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας πως, μοναδικό μας όπλο απέναντι στην Τουρκία, μας απέμεινε τώρα το όπλο των υδρογονανθράκων. Με άλλα λόγια, ο ΠτΔ πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων την ευρωπαϊκή μας ιδιότητα, για την οποία ξοδέψαμε δισεκατομμύρια προς εναρμόνιση και με την οποία αποβλέπαμε να εξαναγκάσουμε την Τουρκία να κάνει τις αναγκαίες υποχωρήσεις, ώστε να εξευρεθεί μια βιώσιμη και λειτουργική λύση στο Κυπριακό.

Και ποιος είναι ο λόγος που χάσαμε το όπλο της Ευρώπης; Η Τουρκία, κατά τον Πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη, δεν ενδιαφέρεται πλέον για την ένταξή της στην Ε.Ε. Την ίδια μέρα ο Υπουργός της Τουρκίας για ευρωπαϊκές υποθέσεις διακήρυττε πως η Τουρκία δεν έπαυσε να προσβλέπει στην ένταξή της στην Ευρώπη. Και τώρα ο νέος Πρόεδρος της χώρας, ο πολύς Ερτογάν, την ίδια μέρα της εκλογής του μας πληροφορεί πως ένα από τα δύο κύρια μελήματά του είναι η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας.

Μπορείτε, λοιπόν, αγαπητοί μου να βγάλετε μόνοι σας τα συμπεράσματά σας για τις ικανότητες των πολιτικών ηγετών μας, που διακηρύττουν πως δεν έχουν ούτε Σχέδιο Β για το Κυπριακό. Μα, αφού δεν έχουν αξιόπιστο Σχέδιο Α, πώς θα έχουν και Β;

Ακόμα δύο λόγια για το όπλο της Ε.Ε. Μόνοι μας το αχρηστεύσαμε από το 2008, λόγω Δ. Χριστόφια και «καλού κλίματος» μαζί με το Ελληνικό Δόγμα «στηρίζουμε την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας» χωρίς όρους, που το ακολουθήσαμε και δεν τολμήσαμε να θέσουμε οριστικό φραγμό στην Τουρκία, μέχρις ότου συμμορφωθεί προς τις υποχρεώσεις της απέναντι στην Ε.Ε. και τη Κύπρο.

Το δεύτερο θέμα αφορά στην αναφορά σε εσωτερικό έγγραφο της ειρηνευτικής δύναμης των ΗΕ, σε «ΤΔΒΚ». Και να οι διαμαρτυρίες όλων, Κυβέρνησης και κομμάτων, για κάτι που εμείς οι ίδιοι πρώτοι αναγνωρίσαμε. Ο στρουθοκαμηλισμός μάς χαρακτηρίζει πλέον από τον Απρίλιο του 2003, που η Τουρκία και ο Ντεκτάς άνοιξαν τα παράνομα οδοφράγματα για να πέσουμε στην παγίδα και να αναγνωρίσουμε το κράτος τους. Δεν είμαστε εμείς που επιτρέπουμε την κυκλοφορία των οχημάτων που είναι εγγεγραμμένα στην «ΤΔΒΚ» και μάλιστα χωρίς τεχνικό έλεγχο ΜΟΤ;

Αυτό και μόνο σημαίνει πλήρη αναγνώριση ξεχωριστού «κράτους». Δεν είμαστε εμείς που τους παραχωρήσαμε τα πάντα, ταυτότητες, ευρωπαϊκά διαβατήρια, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, χωρίς κανένα αντάλλαγμα;

Αν πραγματικά θέλαμε να ενσωματώσουμε τους νομοταγείς Τ/κ στην ΚΔ, θα τους ζητούσαμε να εγγράψουν τα οχήματά τους στις νόμιμες Αρχές και τότε να τους επιτραπεί να κυκλοφορούν στις ελεύθερες περιοχές. Το ίδιο θα έπρεπε να ισχύει για όλα τα ωφελήματα που τους παρείχαμε και εξακολουθούμε να τους παρέχουμε και τα οποία ονομάζουμε ΜΟΕ.

Οι Τ/κ δεν χρειάζονταν Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης για να αποκτήσουν εμπιστοσύνη στους Ε/κ. Τα ΜΟΕ, το μόνο που κατόρθωσαν να επιτύχουν είναι να δώσουν στο παράνομο καθεστώς και στους Τ/κ να αντιληφθούν πως εμείς είμαστε έτοιμοι να δώσουμε τα πάντα χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Το ίδιο δεν έπραξε και ο τέως πρόεδρος με τις «γενναιόδωρες προτάσεις» του και περιμένει ακόμα τα αντίδωρα, ενώ ταυτόχρονα αυτός και όλη η ομοχειρία του ΑΚΕΛ συμβουλεύουν τον νυν Πρόεδρο να αποδεχθεί τις δικές τους συμφωνίες και να δώσουμε και πάλι όλα όσα ζητούν η Τουρκία και οι Τ/κ;

Μήπως ύστερα από όλα αυτά που συμβαίνουν στον τόπο μας και με την οικονομική δυσπραγία που μόνοι μας και πάλι δημιουργήσαμε γιατί χάσαμε τον πατριωτισμό μας και το κοινωνικό συναίσθημα που μας χαρακτήριζε σαν Κυπρίους (ο καθένας τον εαυτούλη του και όσα περισσότερα κλέψει χωρίς τιμωρία, τόσο το καλύτερο), εσείς, αγαπητοί μου, βλέπετε σωτηρία σε αυτόν τον τόπο;