Στο ζήτημα της Κύπρου δεν φαίνεται να είναι διατεθειμένος να κάνει κάποια υποχώρηση που να υποβοηθήσει την εξεύρεση μιας αμοιβαία αποδεκτής λύσης…

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επανεκλέγηκεν από τον πρώτο γύρο στην Προεδρίαν της Τουρκίας για πέντε χρόνια. Έλαβεν περίπου 52% των ψήφων έναντι περίπου 38% του υποψηφίου των κομμάτων της αντιπολίτευσης Ίχσάνογλου και περίπου 10% του υποψηφίου των Κούρδων Ντεμιρτάς.

Ο κ. Ερντογάν και το κόμμα του ΑΚΠ είναι στην εξουσία για 11 χρόνια (από το 2003), κάτι εντυπωσιακό για μια πολιτική δύναμη. Οι εκλογές απόδειξαν παρ’ όλον τούτο τη δύναμη της αντιπολίτευσης και βέβαια των Κούρδων. Αυτά πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν στην ανάλυση του εκλογικού αποτελέσματος και στις αναλύσεις για το μέλλον.

Ο Ερντογάν μαζί με τον Πούτιν, θεωρείται ένας από τους χαρισματικούς ηγέτες της εποχής μας. Φανατικός εθνικιστής και φιλόδοξος, κυβερνά με πυγμή χωρίς καμιά φορά να λαμβάνει υπ’ όψιν τις δημοκρατικές αρχές, όπως τις γνωρίζομε στη Δύση και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Στην εσωτερική πολιτική, θα προσπαθήσει να αναθεωρήσει το Σύνταγμα για να δώσει περισσότερες εξουσίες στον Πρόεδρον της χώρας, όπως στις ΗΠΑ και στη Γαλλία. Στην εξωτερική πολιτική, θα συνεχίσει να προσπαθεί να δώσει στην Τουρκία ηγετική θέση στην περιοχή αλλά και στον κόσμον.

Κατά τα 11 χρόνια της διακυβέρνησης του ΑΚΠ και του Ερτογάν, η Τουρκία έκαμε μεγάλες προόδους, αξιόλογη οικονομική πρόοδο, μέλος των αναδυόμενων Δυνάμεων, των G-20 και των CIVETS (Colombia, Indonesia, Vietnam, Egypt, Turkey). Στη πολιτική σφαίρα είναι πάντοτε υπολογίσιμη Δύναμη στην περιοχήν. Η πολιτική του Ερντογάν, όμως, στο Μεσανατολικό δεν φαίνεται να στέφθηκε από επιτυχία μέχρι τώρα. Στη Συρία προσπάθησε να εκδιώξει τον Άσσαντ αλλά χωρίς επιτυχία. Ήλθε σε σύγκρουση με το Ισραήλ, πράγμα που επέφερε την προσέγγιση του τελευταίου με την Ελλάδα και την Κύπρο. Οι σχέσεις του με το Ιράν είναι σχέσεις ανταγωνιστικές για την κυριαρχία στην περιοχήν της Μέσης Ανατολής.

Στο θέμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) δεν φαίνεται η πλειοψηφία των ευρωπαϊκών χωρών να ευνοεί την εισδοχήν της Τουρκίας στην Ένωση. Όσον αφορά της Ελληνο-τουρκικές σχέσεις δεν έχουν κάμει κάποιαν πρόοδον.

Στο ζήτημα της Κύπρου δεν φαίνεται να είναι διατεθειμένος να κάμει κάποια υποχώρηση που να υποβοηθήσει την εξεύρεση μιας αμοιβαία αποδεκτής λύσης. Συνεχίζει να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία είναι μέλος της ΕΕ, ενώ από την άλλη μεριά θέλει να γίνει μέλος της Ένωσης! Είναι πλέον καιρός να μπουν τα πράγματα στη θέση τους. Η Κυπριακή Δημοκρατία θα πρέπει να δηλώσει απερίφραστα ότι αν δεν την αναγνωρίσει η Τουρκία τότε φέρει ένσταση στην συνέχιση των συνομιλιών για την εισδοχήν της Τουρκίας στην ΕΕ. Οι δε ενδοκυπριακές συνομιλίες δεν θα συνεχιστούν μέχρις ότου ο στρατός κατοχής εγκαταλείψει την Κύπρο. Όσον αφορά εγγυήσεις που τυχόν η Τουρκο-κυπριακή πλευρά ζητήσει, διεθνείς εγγυήσεις θα μπορούσαν να δοθούν.

ΔΡ. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ
Δικηγόρος, Πολιτικός Επιστήμονας, Διεθνολόγος
[email protected]