Η Κύπρος αποτελεί καίριο σημείο αναφοράς λόγω της ιδιόμορφης γεωστρατηγικής της θέσης στον παγκόσμιο χάρτη, υποστηρίζοντας τις στρατηγικές ξένων υπερδυνάμεων, οι οποίες αφορούν εθνικά συμφέροντα και θέματα ασφάλειας. Έτσι, λοιπόν, η Κύπρος θεωρείται ο τρόπος - τόπος χρήσης και σύζευξης των υπαρχόντων μέσων για την επίτευξη των εθνικών και πολιτικών σκοπών των ισχυρών δυνάμεων.

Η πορεία όμως που ακολούθησε ο λαός της Κύπρου στο πέρασμα των χρόνων, μόνο εφησυχασμό δεν δημιούργησε στις χώρες που ήθελαν να έχουν λόγο και ρόλο στο νησί και, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, “τιμωρούν” τη Κύπρο μέχρι και σήμερα. Εξάλλου, η δημιουργία ανεξάρτητου - αδέσμευτου κράτους σε ένα τέτοιο κομβικό σημείο, δεν αποτέλεσε άλλο παρά ένα κόκκινο πανί. Πενήντα τέσσερα χρόνια μετά, η Κυπριακή Δημοκρατία στις διάφορες εκφάνσεις της προσπαθεί να εδραιώσει και να ενισχύσει την παρουσία της στον παγκόσμιο χάρτη της πολιτικής, δημιουργώντας ένα δυναμικό προφίλ εταίρου.

Παρά τα απανωτά λάθη των Ελληνοκυπρίων πολιτικών αρχηγών και έχοντας στην πλάτη της την κατοχική Τουρκία, η Κύπρος μπορεί -και πρέπει- πολιτικά να συνεχίσει να μάχεται τόσο για τη δικαίωση του λαού της, όσο και για τη σωστή και αντικειμενική συνέχιση της ιστορίας και ταυτότητας του τόπου. Σήμερα, είμαστε μπροστά σε νέες πραγματικότητες και η εξέλιξη αποτελεί μονόδρομο. Η εν λόγω εξέλιξη, αφορά αφενός το πολιτικό μοντέλο της χώρας στο εξωτερικό και τον τρόπο με τον οποίο η Κύπρος πρέπει να διαχειρίζεται καταστάσεις-κλειδιά και αφετέρου τη δημιουργία-ενίσχυση διμερών σχέσεων σε νέες βάσεις, όπως η ενέργεια.

Η Κύπρος εκ των πραγμάτων έχει να αντιμετωπίσει ακανθώδεις καταστάσεις, οι οποίες λύονται μόνο διά της διπλωματικής οδού. Αδιαμφισβήτητα, η επιρροή που ασκεί μια χώρα σε μιαν άλλη, δημιουργεί ταυτοχρόνως και πολιτικές σχέσεις που χρησιμοποιούνται πολλές φορές για την επίτευξη στόχων. Στην περίπτωση της Κύπρου, λόγω του μικρού μεγέθους της και της πολιτικής ιδιομορφίας που επικρατεί μεταξύ των ελεύθερων περιοχών και κατεχομένων, η κατάσταση διαμορφώνεται διαφορετικά…

Δεν είναι τυχαίο, εξάλλου, ότι με τις πρώτες ενδείξεις αποθεμάτων των κυπριακών πετρελαϊκών κοιτασμάτων υπήρξε έντονη κινητικότητα στο θέμα του Κυπριακού. Η συγκεκριμένη εξέλιξη πρέπει να ωθήσει τη χώρα σε μια πιο ανταγωνιστική εξωτερική πολιτική, δημιουργώντας έτσι ένα διαφορετικό κλίμα γύρω από το όνομα της Κύπρου σε χώρες-κλειδιά. Οι συνεργασίες που έχουν συναφθεί μεταξύ της χώρας και διεθνών κολοσσών στον τομέα παροχής υπηρεσιών στην εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου, καθιστούν τη Κύπρο ως ενεργειακό κέντρο δραστηριοποίησης στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Η συγκεκριμένη εξέλιξη μεταφράζεται πολιτικά σε σημαντικούς συμμάχους που είναι απαραίτητοι για την ενίσχυση και την εδραίωση των πολιτικών θέσεων της χώρας.

Η Κύπρος μπορεί να διαδραματίσει βασικό ρόλο σταθερότητας και ασφάλειας στην περιοχή, ενώ παράλληλα η Ευρώπη πρέπει να αξιοποιήσει στο μέγιστο την Κύπρο ως συνδετικό κρίκο Δύσης και Ανατολής. Όπως σωστά επισημάνθηκε, η άσκηση της πολιτικής αποτελεί τέχνη και επιστήμη… και καθώς σήμερα η επίτευξη στόχων απαιτεί πολιτική ευφυΐα, η Κύπρος πρέπει να «επενδύσει» τα μέγιστα στην εξωτερική της πολιτική. Ενισχύοντας τα πιο πάνω, ο διπλωμάτης και πολιτικός Lester B. Pearson αναφορικά με τη πολιτική είπε, “πολιτική είναι η επιδέξια χρήση δύσκολων θεμάτων” και όπως πολλές φορές η ιστορία μάς απέδειξε, σε αυτό το κομμάτι η Κύπρος δυστυχώς υστερεί.

ΦΡΙΞΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
Νομικός