Οι άνθρωποι κοίταξαν ψηλά στον ουρανό και θαύμασαν το μεγαλοπρεπές λαμπρό φεγγάρι. Ένιωσαν δέος, το φωτογράφισαν απ' όλες τις πλευρές της γης, το κοινοποίησαν μαζί με θαυμάσια σχόλια και στοίχους στις διαδικτυακές κοινωνικές σελίδες τους και όλη η Γη απ' άκρη σ' άκρη έμοιαζε με ένα πολιτισμικό ψέμα.

Αν κοιτούσαν αντίστροφα από το Φεγγάρι προς στη Γη, θα πλημμύριζαν από θλίψη και θα ένιωθαν εμετικά αηδιασμένοι για την κατάντια του ανθρωπίνου είδους, την απληστία και τη μοχθηρότητα του ανθρώπου. Φτώχια, πείνα, διωγμοί, ακρωτηριασμοί, θάνατοι, σε μια παγκόσμια εικόνα που μόνο το ανθρώπινο μυαλό και η «εφευρετικότητά» του μπορεί να δημιουργήσει σε ολόκληρο το σύμπαν.

Θρησκευτικοί αποκεφαλισμοί, ομαδικές διώξεις, διεκδίκηση χώρου και τροφής, εικόνες ανεξέλεγκτης βίας, που θα έκαναν όλους τους προφήτες να σκύψουν το κεφάλι και τον όποιο «Θεό» να ντρέπεται για το δημιούργημά Του. Τα όπλα και οι «μαχητές», αφού ευλογηθούν από τις διάφορες θρησκευτικές αιρέσεις, παίρνουν εκ των προτέρων την άφεση αμαρτιών για μαζικούς θανάτους, χωρίς όρια και τύψεις.

Ο ξεριζωμός, και οι καταστροφές από τη μια στιγμή στην άλλη, δίνουν την απόλυτη ερμηνεία στη λέξη «παραφροσύνη». Η διεκδίκηση κάποιας εφήμερης εξουσίας, χώρου, επιρροής που θα διαρκέσει τόσο, όσο για να φτιάξει υποτιθέμενους «ήρωες» και μετά πάλι από την αρχή, με κάποιους άλλους πρωταγωνιστές, που και αυτοί θα είναι δημιουργήματα κάποιων άλλων και η ιστορία θα επαναλαμβάνεται, γιατί έτσι είναι αυτό το είδος.

Πολιτισμός δεν είναι μια «ακρόπολη», μια «πυραμίδα», ένας «ναός», ένα «έργο τέχνης», μια «μουσική σύνθεση» ή ένα «σύγγραμμα», είναι το όλο πακέτο και φαίνεται ότι είναι κάτι που δεν είχαμε ποτέ, παρά μόνο μερικές αναλαμπές, που τις χρησιμοποιούμε σαν πέπλο να καλύπτουμε την ανθρώπινη μοχθηρότητα και απληστία.

Η ευελιξία του ανθρώπινου μυαλού ελίσσεται, μετατρέποντας αναλόγως με τους «στόχους» του τα πάντα, ακόμα και τον «Θεό» του, σε αιτία πόνου και απέραντης δυστυχίας για άλλους συνανθρώπους του, κάτι που υπήρχε από την ύπαρξή του και δεν πρόκειται να το αποβάλει ποτέ, γιατί αυτό είναι το ανθρώπινο είδος. Η εξέλιξή του από την εποχή που πρωτοεμφανίστηκε είναι η πιο γρήγορη, η πιο μαζική και αποτελεσματική εξολόθρευση, χωρίς διακρίσεις και οι καταστροφές, η δυστυχία και ο ανθρώπινος πόνος να περνούν στιγμιαία, χωρίς να μας αγγίζουν, από κάποια οθόνη.