Τον Μάρτιο του 2013, συντελέστηκε ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα σε βάρος του κυπριακού λαού. Πρόκειται για την απόφαση της Κυβέρνησης να αποδεχθεί το κλείσιμο της Λαϊκής Τράπεζας, το κούρεμα των καταθέσεων στην Τράπεζα Κύπρου και το ξεπούλημα των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα.

Θεωρούν πως με αυτόν τον τρόπο έσωσαν την οικονομία και τις πρώτες €100.000 από τους καταθέτες. Ουδέν αναληθέστερον, αφού η προστασία των €100.000 δεν ίσχυσε για δεκάδες χιλιάδες εργαζομένους, που είδαν τις οικονομίες μιας ζωής, μέσα από τα Ταμεία Προνοίας τους, που ήταν κατατεθειμένες στις πιο πάνω τράπεζες, να εξανεμίζονται.

Περιττό να λεχθεί πως για τους πλείστους εργαζομένους τα Ταμεία Προνοίας αποτελούσαν τη μόνη αποταμίευσή τους και δεν τους δόθηκε καν το δικαίωμα που δόθηκε στους υπόλοιπους καταθέτες, για συμψηφισμό των καταθέσεων με τα δάνειά τους.

Πολύ σωστά και έγκαιρα το συγκεκριμένο θέμα εντοπίστηκε από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΑΚΕΛ, που το έθεσε στην ολομέλεια της Βουλής, ζητώντας την προστασία των Ταμείων Προνοίας. Δυστυχώς απορρίφθηκε, με το επιχείρημα πως θα επανέλθει αργότερα, με δέσμευση τιμής απ' όλα τα κόμματα πως θα το καλύψουν.

Όταν το θέμα τέθηκε στον Υπουργό Οικονομικών από τον Πρόεδρο της Βουλής, ο Υπουργός, με την επιστολή του ημερομηνίας 23/05/2013, δεσμεύτηκε πως με ενέργειες που θα προβεί η Κυβέρνηση, θα περιορίσουν την απώλεια για τα επηρεαζόμενα μέλη των Ταμείων Προνοίας (δηλαδή αυτών που κουρεύτηκαν) στο 25% του ποσού που αναλογούσε στο κάθε μέλος.

Ο Υπουργός Οικονομικών, με νέα επιστολή του στον Πρόεδρο της Βουλής, στις 30/10/2013, διευκρίνισε την πιο πάνω δέσμευση αναφέροντας τα εξής: «Τέλος, σε σχέση με το θέμα της πρόσθετης αποζημίωσης που θα περιόριζε την απώλεια στο 25%, θα ήθελα να διευκρινίσω πως η πρόθεση της Κυβέρνησης να προωθήσει ανάλογο σχέδιο παραμένει, αλλά, όπως έχω ήδη εξηγήσει στη Βουλή, η έναρξη της εφαρμογής τοποθετείται μετά την έξοδο της Κύπρου από το Μνημονιακό Πρόγραμμα». Δηλαδή στο μέλλον και ο νοών νοείτο.

Τώρα ο Υπουργός Οικονομικών επανέρχεται με νέα δέσμευση για την πρώτη κατοικία. Συγκεκριμένα, δήλωσε πως δεσμεύεται να πάρει στη Βουλή τον ερχόμενο Δεκέμβριο νομοσχέδιο, για την προστασία από τις εκποιήσεις της πρώτης κατοικίας.

Είναι εύκολα αντιληπτό πλέον στον καθένα, πως στόχος τους είναι να παίρνουν αμέσως αυτά που θέλουν και να «δεσμεύονται» με «θα» γι’ αυτά που πρέπει να δώσουν για την προστασία του απλού πολίτη.
Εάν πράγματι εννοούν τις δεσμεύσεις τους, γιατί δεν τις προωθούν ταυτόχρονα, έστω και εάν η εφαρμογή κάποιων από αυτές θα έχει ισχύ αργότερα;

Δεν το κάνουν, γιατί δεν πρόκειται να υλοποιήσουν τις μελλοντικές δεσμεύσεις τους, που αφορούν την προστασία των εργαζομένων. Αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό απ' όλους.
Γι’ αυτό και δεν μπορεί και δεν πρέπει πλέον να τους δίνεται πίστωση χρόνου. Εάν εννοούν τις δεσμεύσεις που αναλαμβάνουν, να τις εγκρίνουν και αυτές αμέσως. Διαφορετικά, δεν πρέπει να γίνονται δεκτές.
Οι εργαζόμενοι πρέπει να αντιδρούν αμέσως και να απαιτούν δυναμικά τα δίκαια και δικαιώματά τους, τα οποία κανένας δεν τους χάρισε. Με αγώνες τα κέρδισαν, με αγώνες θα τα διατηρήσουν.

ΑΘΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ
Γ.Γ. της ΣΕΓΔΑΜΕΛΙΝ - ΠΕΟ