Μετά από τέσσερα και πλέον έτη, ενός τίμιου, ειλικρινούς και ένδοξου απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ, η Κύπου ??????οσπονδο 1956της ΕΟΚΑ προς απέκτησε την ανεξαρτησία της. Μια ανεξαρτησία όμως που έφερνε την Τουρκία εγγυήτρια μαζί με την ταπεινωμένη και εξευτελισμένη αποικιοκράτειρα Βρετανία, που από τη δράση της ΕΟΚΑ εσύρθη στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων.

Πριν από τη λήξη του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ, η Τουρκία ανέθεσε το 1956 στον καθηγητή Νιχάτ Ερίμ να συντάξει ένα σχέδιο ανάκτησης της Κύπρου από την Τουρκία. Το εν λόγω σχέδιο έκτοτε καθόριζε τη διαδικασία ανάκτησης της Κύπρου και ελέγχου της Ανατολικής Μεσογείου. Πιστή στη στοχοθεσία της η Τουρκία, με τρεις σταθμούς, έναν το 1958, έναν το 1963 - 1964 και έναν το 1974 οδεύει σήμερα στο κλείσιμο του Κυπριακού με μιαν Ομοσπονδία τύπου «τραβεστί», η οποία θα έχει περιορισμένο χρόνο οικονομικής και πολιτικής ζωής.

Ένας απλός άνθρωπος με απλή λογική και χωρίς ιδιαίτερες γνώσεις πολιτικών επιστημών και διεθνών σχέσεων, που θα μελετήσει τις περίφημες συγκλίσεις και αποκλίσεις, θα διαπιστώσει αβίαστα το χάλι στο οποίο υποχώρησαν διαχρονικά οι σοφοί πολιτικοί μας. Εάν δε ο εν λόγω μελετητής γνωρίζει τις πρόνοιες του σχεδίου Ανάν, θα διαπιστώσει ότι το σχέδιο Ανάν είν' εδώ και αυταπόδεικτα οι ηγέτες μας και δη οι κυβερνώντες (νυν, τέως και πρώην) δεν είναι ειλικρινείς, για να μην πω ψεύτες (πρόβλεψη δικαστή για λήψη αποφάσεως σε περίπτωση αδιεξόδου, που καταργεί την Αρχή της Λαϊκής Κυριαρχίας, απόλαυση τεσσάρων βασικών ελευθεριών από τους Τούρκους υπηκόους και άλλες μη λειτουργικές και αντιδημοκρατικές πρόνοιες, που εμποδίζουν τη λειτουργία μιας δημοκρατίας).

Απόδειξη της μικρόνοιας και ανακολουθίας των πολιτικών μας είναι ότι, από τον Γ. Βασιλείου (συμπεριλαμβανομένου) και μετά, όλοι οι Πρόεδροι της Κυπριακής Δημοκρατίας ισχυρίζονται ότι η πολιτική τους στο Κυπριακό είναι καλύτερη από τους προηγούμενους Προέδρους, και ταυτόχρονα ισχυρίζονται ότι κάθε νέο σχέδιο λύσης του Κυπριακού που έρχεται είναι χειρότερο από κάθε άλλο προηγούμενο σχέδιο.

Το παραπάνω οξύμωρο αποδεικνύει περίτρανα το δούλεμα που μας κάνουν αφενός και την ανικανότητά τους αφετέρου. Πώς είναι δυνατόν ένας που έχει καλύτερη πολιτική στο Κυπριακό να φέρνει ένα σχέδιο λύσης του Κυπριακού χειρότερο από τα προηγούμενα; Μήπως είναι ανεπαρκής; Αν μπορεί κάποιος από τους εν ζωή Προέδρους, να το εξηγήσει στον κυπριακό λαό.

Ένα κράτος που, κατά την άποψή μου, έχει ένα διχαστικό σύνταγμα, είναι το Βέλγιο, το οποίο έχει πολλά λειτουργικά προβλήματα και στο παρελθόν, για μεγάλα χρονικά διαστήματα, υπολειτουργούσε χωρίς κυβέρνηση. Η Βασιλεία της χώρας, η έδρα του ΝΑΤΟ και η έδρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι οι τρεις παράγοντες που εμποδίζουν τη διάλυση της χώρας. Στην περίπτωση της Κύπρου δεν νομίζω να υπάρχει έστω και ένας παράγοντας που να εμποδίσει στο μέλλον τη διάλυση της νέας Ομόσπονδης Κυπριακής Δημοκρατίας.

Με γνώμονα τα προαναφερθέντα, πρέπει η μελλοντική λύση του Κυπριακού να είναι πρωτίστως λειτουργική χωρίς Βέτο και διχαστικές πρόνοιες ή άλλες πρόνοιες που να καθιστούν τους Ε/κ ή τους Τ/κ κατοίκους δεύτερης κατηγορίας εν σχέσει με άλλους λαούς και δη τους Τούρκους. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση η Τουρκία με τη λύση του Κυπριακού να βρει διάδρομο ελέγχου ολόκληρης της Κύπρου και κατ' επέκταση της Ανατολικής Μεσογείου.

Η παραπάνω παράγραφος πρέπει ν' αποτελεί στο εξής κόκκινη γραμμή για την κάθε κυπριακή κυβέρνηση στις συνομιλίες για λύση του Κυπριακού.

ΑΝΤΗΣ ΛΟΪΖΟΥ