Το τελευταίο διάστημα έχει αναπτυχθεί μια παραφιλολογία για το κατά πόσον το κυβερνητικό νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις θα περάσει από τη Βουλή ή όχι, κι αν η Κύπρος θα πάρει την επόμενή της δόση από τους διεθνείς δανειστές της. Ποσώς μας ενδιαφέρει.

Είτε περάσει είτε δεν περάσει το νομοσχέδιο την ίδια δυστυχία θα περάσει ο τόπος, που είναι καταδικασμένος, ενόσω βρισκόμαστε στο μνημόνιο να ζει στην ανέχεια. Μάλλον, για να ‘μαστε και πιο σωστοί τα πράγματα θα είναι πολύ χειρότερα αν περάσει το νομοσχέδιο από το να μην πάρουμε την επόμενη δόση. Κι ο λόγος;

Γιατί, ενώ ο απλός κόσμος θα απωλέσει τις περιουσίες του και κάποιοι εξ αυτών τα σπίτια τους, ένεκα του ότι το ακίνητό του θα πωλείται 20-50% πιο κάτω απ’ όσα θα εκτιμηθεί ενόψει της καταναγκαστικής εκποίησης, ελλοχεύει ο κίνδυνος ακόμη και μετά την πώληση της υποθήκης τους να συνεχίζουν να οφείλουν ένα σεβαστό ποσό στις τράπεζες. Και τότε τι γίνεται;

Τι θα πάρουν οι τράπεζες από τους μη έχοντες; Απολύτως τίποτα! Συνεπώς, αντί να ψηφιστεί αυτό το τερατούργημα, όσο κι αν η Κυβέρνηση υπόσχεται ότι θα πάρει μέτρα προστασίας των πρώτων κατοικιών, κάλλιο να μην πάρουμε την επόμενη δόση μας. Έτσι κι αλλιώς αυτός ο λαός απέδειξε πολλάκις ότι μπορεί να ζήσει και με τα ελάχιστα! Δεν θα μας βαρυφανεί όπως νομίζουν κάποιοι.

Εκτός αυτού, οι διεθνείς δανειστές, όσο κι αν φαίνονται αδίστακτοι, δεν πρόκειται να μας αφήσουν να πτωχεύσουμε γιατί απλά δεν τους συμφέρει και συνεπώς θα εξεύρουν μια πιο υποφερτή λύση… Για τον λόγο αυτό, η Κυβέρνηση οφείλει να πατήσει πόδι, όπως την κάλεσε και ο Αρχιεπίσκοπος, και να απαιτήσει μια φορά από την Τρόικα κάτι προς όφελος του λαού.

Αρκετά πληρώσαμε χωρίς να φταίμε. Ήρθε η ώρα να ανταμειφθούμε για τα όσα υποστήκαμε και για το ότι τα δεχθήκαμε χωρίς καμία διαμαρτυρία.

ΜΑΡΙΟΣ ΑΔΑΜΟΥ