Έφυγε για το μεγάλο της ταξίδι την Τετάρτη 30/7/2014, εις το Γιοχάνεσμπουργκ της Νοτίου Αφρικής όπου ήτο εγκατεστημένη, η αξέχαστη, ωραιοτάτη και χαριεστάτη Γεωργία Σελίπα Χριστοφίδου, από τη Λευκωσία.

Η αλησμόνητη γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 24 Σεπτεμβρίου του 1924. Ο πατέρας της ήταν ο αείμνηστος Γιάννης Χριστοφίδης, άλλως Πιλλακούρης, ιδιοκτήτης του Χανιού της Μαριούς, πλησίον της αξέχαστης Οδού Ερμού, ο οποίος έραβε στρατούρια από τον Αγρό. Μητέρα της ήταν η Μαρία, το γένος Αβραμίδη από την Παλουριώτισσα.

Η αείμνηστη Γεωργία απεφοίτησε την εμπορική σχολή με άριστα. Η μακαριστή παντρεύτηκε στις 22 Ιουνίου του 1953 τον κάλλιστο νέο Γεώργιο Σελίπα, από τον Άγιο Δομέτιο, στην εκκλησία Αγίου Αντωνίου και μετά έγινε η δεξίωση εις το σπίτι της αδελφής της, μητέρας μου Βαλεντίνης Τσαγγαρίδη. Μετά εγκαταστάθηκαν στη Νότια Ροδεσία Salisbury και μετά στo Γιοχάνεσμπουργκ, όπου ο σύζυγός της Γιώργος πέθανε το 1994. Η αξέχαστη με τον Γιώργο απέκτησε τρία παιδιά, τον Νίκο, τον Μάριο και τη Νάσω, και δέκα εγγόνια.

Η μακαριστή είχε τρία αδέλφια, τη Σμαράγδα που πέθανε στη Λευκωσία το 1965, τον Ανδρέα Χριστοφίδη παλιό ποδοσφαιριστή της Ομόνοιας , βολεϊμπολίστα και αθλητή του ΓΣΠ που πέθανε στο Derband της Νοτίου Αφρικής το 1984 και τη Βαλεντίνη Τσαγγαρίδου, μητέρα μου, που πέθανε το 1986 στη Λευκωσία. Ποτέ δεν θα την ξεχάσω για τη μεγάλη αγάπη που μου είχε, καθώς και τη μητέρα μου Βαλεντίνη και τα αδέλφια μου Μάρω και Ανδρέα, που τα καλοκαίρια ερχόταν στην Κύπρο και την φιλοξενούσαμε στο σπίτι μας στον Αγρό.

Η αείμνηστη θεία μου Γεωργία ήτο από τις ερίτιμες κυρίες της Λευκωσίας, που μαζί με τις γυναίκες της αριστοκρατίας κυρίες Ερασμία Κληρίδου, Κέττα Ροδίτου, Λούλλα Κοκκίνου, Χρυστάλλα Κληρίδου, Θεοπίστη Κληρίδου, Βαλεντίνη Τσαγγαρίδου, πήγαιναν στα τέια στο Λήδρα Πάλας μαζί με τις κυρίες Φαζίλ Κουτσιούκ και Σερ Χιου Φουτ, την περίοδο 1947-1952. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Γεωργία άνοιγε πρώτη τους χορούς στο αξέχαστο κέντρο «Μετέωρα», στο χωριό της Αγρό.

Έτσι και εσύ έφυγες και άφησες πίσω σου τα πολυαγαπημένα σου παιδιά Νίκο, Μάριο και Νάσω, τα εγγόνια σου, τα ανίψια σου, το χωριό σου που το επισκεπτόσουν από τα παιδικά σου χρόνια, τους χωριανούς και φίλους που αγάπησες και σε αγάπησαν.
Θα σε θυμάμαι πάντα, αξέχαστή μου θεία Γεωργία.
Να είναι ελαφρύ το χώμα της ξενιτιάς που σε σκεπάζει.

ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Σ. ΤΣΑΓΓΑΡΙΔΗΣ