Δεν είναι μόνο η αγέραστη φυσική ομορφιά της Κακοπετριάς - που επανειλημμένα στα «Άπαντά» του, που μόλις κυκλοφόρησαν, τραγούδησε ο Μόντης - μα είναι κι η διαιώνια αγωνιστική της προσφορά στους εθνικούς αγώνες που έχει να επιδείξει η πανόμορφη κοινότητα, που την καταγράφει, διαινώνιζοντάς την, ο φίλτατος δημοσιογράφος, Χαράλαμπος Α. Χαραλαμπίδης, στην πολυσέλιδη (πάνω από 460σ.) συναφή του έκδοση: «Κακοπετριά: ένας αιώνας εθνικής προσφοράς».

Στο πολύτιμο βιβλίο καταχωρίζεται η συμμετοχή των κατοίκων της κοινότητας στους βαλκανικούς πολέμους, καθώς κι η συμμετοχή τους στο μικρασιατικό μέτωπο, στα ενωτικά δημοψηφίσματα (του ΄30 και του΄50), στα Οκτωβριανά, στις πολύμορφες αντιδράσεις ενάντια στη στυγνή παλμεροκρατία, στη συμμετοχή εθλοντών στον Α΄ και Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (καταμέτρησα κάπου 52 εθελοντές στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο), στην πρώτη καταδρομική επιχείρηση στις Πλάτρες (με τις ομάδες της Κακοπετριάς και της Κυθρέας και με τον γράφοντα να γράφει και να κυκλοφορεί την πρώτη επαναστατική προκήρυξη στην Κύπρο), με την πολύπτυχη, πλουσιότατη προσφορά της εύανδρης κοινότητας στην εποποιία του 55-59 - με την ανεπανάληπτη μορφή του φοιτητή Ρ. Κυριακίδη δεσπόζουσα κι επικυρίαρχη - με την πανστρατιά των ηρωικών αγωνιστών της κωμόπολης με τις μορφές του Αντρέα Παπαδόπουλου - από το σπίτι του οποίου ο γράφων προμηθευόταν από καιρού εις καιρόν πολεμοφόδια κι όπλα για τον τομέα του, μεταφέροντάς τα, μάλιστα, με το τουρκικό λεωφορείο της Λεύκας!, (από την Κακοπετριά στο Καλό Χωριό της Λεύκας), τον Χαράλαμπο Κυριακίδη, τον Μάρκο Δράκο, τον Ηρόδοτο Παπανεοφύτου, τον Χρύσανθο Μυλωνά, τον Ευαγόρα Παπαχριστοφόρου, τον Αλέκο Κωνσταντίνου, τον Κώστα Αναξαγόρα, τον Φρίξο Δημητριάδη, τον Γρηγόρη Γρηγορά, που οδήγησε τον δραπέτη γράφοντα από την είσοδο της Κακοπετριάς στο λημέρι της ΕΟΚΑ και απ’ εκεί στο μοιραίο / προδομένο «Βρυσί», τον Παναγιώτη Τουμάζο, και πρωτίστως τον αρχηγό της ΕΟΚΑ, τον Διγενή, (ο γράφων τον θυμάται, λίγα λεπτά πριν από την προδομένη, επανατονίζεται πορεία του στο «Βρυσί», με καταπληκτικήν ευκινησία, σ’ ορεινές αναρριχήσεις τους, να του δίδει χρησιμότατες παραγγελίες, να τον αποχαιρετά, επιδίδοντάς του την εντολή για ανάληψη των ΛΟΚ Κακοπετριάς, με τη φράση: «Όταν θα σε κτυπάνε, να προσφεύγεις κοντά μας, κι όταν θα με κτυπούν θα προσφεύγω σε σένα»), καθώς και άλλους πολλούς, που ο χώρος αποτρέπει την καταχώρησή τους.

Βιβλίο πολυτιμότατο για τον ιστορικό του μέλλοντος.